ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ
Αγγειοπλάστες
Αμαξάδες
Αχθοφόροι
Μπογιατζήδες
Βυρσοδέψες
Γανωτζήδες
Κατασκευαστές κουδουνιών
Καφετζήδες
Κεραμιδάδες
«Όταν με είδε ο Πέτρος με την τάβλα γεμάτη ξηρούς καρπούς –είχα πάρει, ούτε που θυμάμαι με τι λεφτά, πασατέμπο, στραγάλια, διάφορα, τα πέταξε όλα κάτω κι άρχισε να τα πατάει στο δρόμο. Δεν ήθελε κάποιος από την οικογένειά μας να πουλάει πασατέμπους, το θεωρούσε υποτιμητικό.Αργότερα, πήρα μια άλλη τάβλα, ξύλινη, που την στερέωνα με ένα δερμάτινο λουρί γύρω από το λαιμό κι έφτανε ως τη μέση, και τη γέμισα με εμπόρευμα. Τριγυρνούσα στους δρόμους φωνάζοντας: «χτένες, κουβαρίστρες, σαπουνάκια, βούρτσες, τσατσάρες, οδοντόπαστες…», και πουλούσα το εμπόρευμά μου. Το βράδυ έδινα στον πατέρα μου το κέρδος της ημέρας. Καμιά φορά έβγαζα μέχρι και πενήντα δραχμές! Πολλά λεφτά! Κανονικός εμποράκος».
…….
«Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω μεταφράστρια λογοτεχνίας. Αυστηρά. Με άλλου είδους κείμενο δεν θα καταπιανόμουν ποτέ, έλεγα. Ορκιζόμουν, δε, πως υπολογιστή δεν θα έπιανα με τίποτα στα χέρια μου. Όλα θα τα χτυπούσα στη γραφομηχανή! Είχα μια Maritsa, δανεική, και σκεφτόμουν πως τα εργαλεία της δουλειάς μου θα ήταν μια δική μου ολόιδια γραφομηχανή, μαύρη κατά προτίμηση, και άπειρα λεξικά. Χάρτινα».
Πεταλωτές
Πλανόδιοι έμποροι (Πραματευτάδες ή Γυρολόγοι)
Ρακιτζήδες
Ράπτες
Γουναράδες
Σιδεράδες
Υποδηματοποιοί
Υφάντρες
Φαναρτζήδες
«Θέλω να γίνω αεροσυνοδός. Οι δικοί μου λένε πως είναι επικίνδυνο επάγγελμα, πως μπορεί να συμβεί κάποιο ατύχημα, πως δεν θα μπορέσω να κάνω οικογένεια μια εδώ και μια εκεί, πως θέλει μέσον, ύψος άνω του 1,70 και τα λοιπά και τα λοιπά. Εγώ όμως θέλω να γίνω αεροσυνοδός, αλλιώς τίποτα».
Φουρνάρηδες
Χαλκουργοί
Ιατροί
Ζωγράφοι
Ζωέμποροι
Καλαθοπλέκτες
Καλαφάτες
Καπιστράδες
Καραβομαραγκοί
Καρβουναραίοι
ΑΜΟΙΒΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ, ΕΛΑΣΤΙΚΟ ΩΡΑΡΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΚΕΝΟ.
12 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
Alouv // Μαρτίου 27, 2008 στο 2:28 μμ |
- “Γράψε! Θα με θυμηθείς! Έχεις Το χάρισμα. Είναι θείο δώρο, εκμεταλλεύσου το και κάνε μας πιο πλούσιους στη ψυχή και στο μυαλό. Άκου με, έστω για μια φορά, και γράψε! Έχεις πολλά να μας πεις…”
- “Ποτέ!!! Ποια είμαι εγώ; Δεν τολμώ ούτε να το σκεφτώ! Ποτέ…”
Αχ… αδιόρθωτη ονειροπόλα, με μάτια πλάνα σαν αεροπλάνα…
Μία φορά να μ’άκουγες με την πρώτη και τι στον κόσμο!!!
Αν ο εμποράκος μπορούσε να μπει και να καταλάβει, θα ήταν πολύ υπερήφανος για την Μαρίτσα της καρδιάς του!
Theorema // Μαρτίου 27, 2008 στο 2:34 μμ |
@aluoV
Δεν καταλαβαίνω τι συνειρμούς σου προκάλεσε το ποστ, μικρό αλλοπαρμένο πετεινάρι, αλλά για να τα λες, κάτι θα εννοείς. Κι εδώ βρισκόμαστε για να λέμε ό,τι μας κατεβαίνει στην κεφάλα, άρα δώσε άφοβα!
Αυτό με τα αεροπλάνα πολύ με σόκαρε, πήρα overdose εσχάτως και θα κάνω καιρό να ξεπεράσω το σοκ. Λέω να πνίξω τον καημό μου στο σακουλάκι πασατέμπο που έχει φέρει μαζί της η Φ., και να ξεχαστώ εκεί. Μερικές μερικές που φιλοδοξούσαν να γίνουν αεροσυνοδοί, όμως, φωτιά στα πατζάκια τους, ε?
Ο εμποράκος νομίζω πως ξέρει, ούτως ή άλλως.
Αυτό αρκεί.
Φιλί στραγάλι κι αγκαλιά τυπογραφική
Alouv // Μαρτίου 27, 2008 στο 2:41 μμ |
Όσον αφορά τον εμποράκο, πάντα ήξερε για την Μαρίτσα της καρδιάς του και πάντα ήτταν υπερήφανος γι’αυτήν (νομίζω ότι η αρχή έγινε με τη γέννησή της!). Εύχομαι ο εμποράκος να συνεχίζει να μας λέει τις ιστορίες του για πολλά πολλά πολλά ακόμη χρόνια!
Όσον αφορά την αεροπλανική, παραμένει όνειρο θερινής νυκτός (και μόνο…).
Ο πασατέμπος της Φ. μου θύμισε καπάκι κάτι καλοκαίρια, στην παραλία της Λιμνούπολης, βόλτα πέρα-δώθε, κι ένα σακουλάκι πασατέμπο, για να κοροϊδέψουμε την αφραγκιά! Κι όμως, τι ωραία χρόνια… και να ξαναγεννιόμουνα, πάλι την ίδια ζωή με τους ίδιους ανθρώπους θα ήθελα!!
Alouv // Μαρτίου 27, 2008 στο 2:42 μμ |
Pardon για το “ήτταν”. Με το ογλήγορο της υπόθεσης, μου ξεφεύγουν και κάτι ψιιλά… χο χο χο
Theorema // Μαρτίου 27, 2008 στο 3:13 μμ |
@aluoV
Μα αυτό σημαίνει ευτυχία. Ο Ντόναλντ Ντακ, η Νταίζη και τα παπάκια ζουν μια ευτυχισμένη ζωή στη Λιμνούπολη, και τα πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Όσα Μίκυ Μάους και να διαβάσεις τα σημεία αναφοράς παραμένουν απαράλλαχτα, και εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν!
Όσο για το ποστ, επιμένω, τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα επαγγέλματα, την εργασία και τα σχετικά? Μήπως καμία? Αν ναι, τόσο το καλύτερο
Προσωπικά, βαριέμαι να δουλεύω αλλά δεν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτό. Problem.
red&black // Μαρτίου 27, 2008 στο 4:21 μμ |
για την αγγελια που να απευθυνθω?
ειμαι το παιδι για ολες τις δουλειες.
θα χρειαστει βιογραφικο σημειωμα?
προυπηρεσια?
παντως αυτο με τον υπολογιστη το ειχα και γω,
πιστευα οτι η οθονη χαλαει τα ματια,
ασε που μπορει να εθιστεις και να χανεις και το χρονο σου.
ελεγα
red&black // Μαρτίου 27, 2008 στο 4:50 μμ |
ωραιο και το τραγουδι,
πρωτη φορα το ακουω να σου πω την αληθεια,
ηθελα ναξερα που τα ξετρυπωνεις ολα αυτα τα τραγουδια
theorema // Μαρτίου 28, 2008 στο 8:23 πμ |
@red&black
Για την αγγελία θα δώσουμε τηλέφωνο, να μιλήσεις κατευθείαν με το αφεντικό. Κι εμείς απλοί υπάλληλοι είμαστε.
Για τον υπολογιστή, μάλλον εννοεί ότι από άποψη προτιμούσε την γραφομηχανή. Και ήλπιζε πως έτσι θα μπορούσε να δουλέψει. Φαντασιώσεις και όνειρα θερινής νυκτός, δηλαδή…
Τα άσματα τα ξέρω, γενικώς, δεν τα ανακαλύπτω τυχαία. Τα ψάχνω στο youtube και τα κατεβάζω. Μερικές φορές ανακαλύπτω κι άλλα, που προτείνει ως σχετικά με αυτό που βάζω στη μηχανή αναζήτησης. Θέλει χρόνο και κέφι, κι όλα τα βρίσκεις.
indieann // Μαρτίου 29, 2008 στο 2:28 μμ |
Είπες τόσα παλαιά επαγγέλματα αλλά δεν αναφέρεσαι στο αρχαιότερο! Μάλλον γιατί είναι πολύ δημοφιλές τελευταία μαζί με τους δημοσιογράφους, τηλεορασάκιδες, σελέμπριτις, εισοδηματίες κλπ, κλπ.
Ουφ, θα ήθελα να ήμουν πηλοποιός -έτσι γράφεται; αυτός που κάνει καπέλα! Θα έβγαζα αυτό με τα φτερά που φοράω, θα σε έκανα αρχηγό της φυλής και θα τριγυρνούσα στους δρόμους με τα πιο παλαβά καπέλα παγκοσμίως! ΥΓ. Έχω βγάλει ένα τρελό σπυράκι και έχει πρηστεί όλο μου το μαγουλό- είναι σα να κουβαλάω ένα αερόστατο πάνω στο πρόσωπό μου. Αν ζωγραφίσω πάνω του μια καρδούλα ή ένα δάκρυ σαν τις Κοκορόζι λες να είμαι πολύ εκκεντρική; Νομίζω θα έχει πλάκα!
M // Απριλίου 3, 2008 στο 3:20 μμ |
Ποια αεροπλάνα τι έγινε πείτε μου κι εμένα….
Theorema // Απριλίου 3, 2008 στο 3:23 μμ |
@Indieanna
Μικρή μου, κούκλα θα είσαι! Χεχεχε! Φατσούλα που δεν θα περνάει με τίποτα απαρατήρητη!
Καπέλα και φτερά ε? Τρελόγκα, κάτι τέτοια σε κάνουν ανυπέρβλητη
Έχεις δίκιο για το επάγγελμα που παρέλειψα. Πρέπει να επανορθώσω!!!
Theorema // Απριλίου 3, 2008 στο 3:24 μμ |
@M
Στην Aluov έλεγα, καλή μου Μ, που λέει πως έχω μάτια πλάνα και αυτιά αεροπλάνα.
Σα δε ντρέπεται το βρωμοθήλυκο…