Thethreewishes’s Weblog

Στης Αλέκας και στου Εύρη

Ιουλίου 13, 2008 · 11 σχόλια

“Το “Εραλδικόν” είναι ένα μικρό καφέ-μπαρ στην εντός των τειχών παλαιά Πόλη, σε έναν πολυσύχναστο παραδοσιακό δρόμο του μικροεμπορίου, στην περιοχή που οι ντόπιοι ονομάζουν “οβριακή”.

Το όνομα του προέρχεται από τους κήρυκες, που σε παλαιότερες εποχές έκαναν τις δημόσιες ανακοινώσεις και οι οποίοι στους ιπποτικούς αγώνες έπρεπε να γνωρίζουν τα διακριτικά οικόσημα των διαγωνιζόμενων. Κατ’ επέκταση και από την επιστήμη που έχει αντικείμενο μελέτης τα οικόσημα.”

Κάτω από τη μεγάλη βουκαμβίλια, στον ξύλινο πάγκο δίπλα από την είσοδο, πιάνουν θέση και περιμένουν τη Φίσερ στα μεγάλα ποτήρια. Η μπύρα είναι παγωμένη και ανακουφιστική, μέσα στα ιδρωμένα γυάλινα δοχεία. Οι θαμώνες σχεδόν κάθε φορά οι ίδιοι: ο ψιλόλιγνος ξανθός με την αυλή του που αποτελείται από μετεφηβικές καλλονές, ο σωσίας του Illusionist με τα μαύρα ρούχα, τα παιδιά με τις κοτσίδες και το σκύλο που τον λένε Κάλλη, οι δυο μεγαλοκοπέλες με την τρανταχτή φωνή και τα φουντωτά φρύδια, ο ένοχος για πολλά και συνάμα αθώος Γιάννης με το ποδήλατο, ο Ζήτος με τα κατάλοιπα της περασμένης δεκαετίας χαραγμένα στα μάτια του και διάφορες άλλες νεανικές φάτσες που εναλλάσσονται που και που.

Χτες ο Εύρης έπαιζε Residents και εκείνη κόντεψε να αναφωνήσει από χαρά. Εκείνος την συγκράτησε με το ζόρι στο στασίδι και τσούγκρισαν τα ποτήρια τους. Από το διπλανό τραπέζι ο ξερακιανός ξανθός  με την κορακίσια μύτη έλεγε πως η εκλεκτή της καρδιάς του θα διάλεγε οποιονδήποτε μα όχι αυτόν και ρούφαγε τα κίτρινα σφηνάκια με μανία. Τα κοριτσάκια γύρω του τον κοιτούσαν στα μάτια. Ο Ζήτος πέρασε τρεκλίζοντας και τους έστειλε ένα αόριστο νεύμα καληνύχτας. Έκανε ζεστη και ομορφιά.

Συνήθως εκείνος βαριέται γρήγορα ενώ αυτή θέλει πάντα λίγο ακόμα. Μια μπύρα πάρα πάνω, ένα τελευταίο τσιγάρο, ένα ακόμα τραγούδι, ότι νά’ναι φτάνει να μην τελειώσει εκεί η νύχτα.

Βάσανο οι νύχτες που πρέπει να τελειώσουν κάποτε.

Βάσανο οι παρέες των διπλανών τραπεζιών που δε σταματάνε να τιτιβίζουν στο σκοτάδι.

Βάσανο αυτό το τοπίο-μακέτα που κάθε μέρα ομορφαίνει όλο και πιο επικίνδυνα.

Βάσανο το ζεστό καλοκαιρινό αεράκι που τρέχει στο στενό και μοιράζει χάδια ανεπαρκή.

Βάσανο που οι ιδρωμένες στιγμές δεν διαρκούν για πάντα.

Touch me with your naked hand or touch me with your glove.

Torture me forever, I am yours.

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
Ετικέτα: