Στα πεύκα φωλιάζουν χερουβείμ

Καλοκαιροφθινόπωρο στο νησί των Φαιάκων, και κρατώ απ’ το χεράκι ένα μπουκέτο σύννεφα και μια μικρή ζακέτα. Τούτος ο Ιούλιος συνεχίζει να κάνει δροσερές τσιριμόνιες και να ανθίσταται στα προπατορικά κλισέ. Μου αρέσει///Οι μεσημεριανοί περίπατοι στο απέναντι νησί κρύβουν θησαυρούς στα μανίκια τους. Εξερευνήσεις δασών και μαγικών μονοπατιών, λιακάδες του ενός τετραγωνικού ανάμεσα στα  πλούσια φυλλώματα των φρουτόδεντρων, “τι έχεις μέσα στο καλάθι σου Κοκκινοσκουφίτσα;” -παίρνω το λύκο παραμάσχαλα και ροβολάμε προς την παραλία με τα μυτερά βράχια και τους αχινούς. Δεν έχω πια ένα λύκο να φοβάμαι, τον συνήθισα, γίναμε φίλοι///Στη διαδρομή μας χαϊδεύουν τις γάμπες ατρόμητοι φασιανοί, κουνελάκια που τα λένε Νίκο ή Γιάννη ανάλογα με τη σειρά εμφανίσεως, ράθυμες γαλοπούλες με κόκκινα πρόσωπα και τα γνωστά σπουργίτια η-Ζαζί-στο-Μετρό. Τρώνε από τα χέρια μας κομματάκια ψωμί και τσουρέκι και δεν διστάζουν να μας ρίξουν και καμιά μικρή δαγκωνιά στα δάχτυλα αν καθυστερήσουμε το επιδόρπιό τους///Στα αβαθή νερά της παραλίας κάτι ερείπια μιας πάλαι ποτέ ξύλινης εξέδρας στέκουν ποιητικά κι αγέρωχα προσελκύοντας αφηρημένες μαρίδες και πρόχειρες σκέψεις θερινής εμβέλειας που σβήνουν με την επόμενη μυωπική βουτιά///Οι πευκοβελόνες τσιμπάνε γλυκά τις υγρές πατούσες και μετά γίνονται κρικάκια μιας αλυσίδας που κοσμεί έναν λαιμό. Από ψηλά, τα παραδείσια χερουβείμ που κρύβονται στα φυλλώματα των πεύκων γελάνε με τα παιχνίδια των ανθρώπων και φωλιάζουν για μια στιγμή στις τσάντες, κάτω από την πετσέτα, στην αριστερή ακρούλα της ψάθας ή κάτω από το σημάδι του μαγιώ στον ώμο///Οι Tiger Lillies στη Θεσσαλονίκη, ο Αγγελάκας στην Κέρκυρα. Δεν είναι ακριβώς fair play μα ομολογώ πως είναι ένας σωστός διακανονισμός///Παρόλη την ευδαιμονία, οι νύχτες εξακολουθούν λιγάκι δύσκολες. Προσπαθώ επί ώρα να συνδεθώ στον ιστό του ύπνου μα ένας ελαττωματικός σέρβερ με πετάει διαρκώς κι όλο στο reconnect με βρίσκουν τα χαράματα///Το πρωί ξυπνάω νωρίς και ρουφάω την υγρασία του νησιού με ευγνώμωνες πνεύμονες ανεμώνες χειμώνες κοιτώνες ροδώνες///Η έλλειψη ύπνου αντισταθμίζεται από ωραίες εικόνες και δροσερές πορτοκαλάδες στο Μικρό καφέ, που τα βράδια διαδέχονται βαρελίσια ποτήρια και κιτρινωπές τεκίλες των τριών γουλιών///Ελάχιστα πράγματα έχουν πραγματική σημασία αυτό το καλοκαίρι. Κάνα δυο που με απασχολούν κάπως περισσότερο έρχονται σαν ηλεκτρική εκκένωση και με τινάζουν στον αέρα μέσα σε μια στιγμή. Μετά συνέρχομαι και κάνω σα να μην τρέχει μία///Είπαμε, αυτό τον καιρό ούτε δίνω ούτε παίρνω πραγματικά. Απλώς βρίσκομαι εδώ, κι αυτό είναι το μόνο που μπορώ///Τα σέβη μου.

(Tiger Lillies: Souvenirs)