
(Γ. Αγγελάκας και οι Επισκέπτες: Σιγά μην κλάψω)

(Γ. Αγγελάκας και οι Επισκέπτες: Σιγά μην κλάψω)
Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία
Ετικέτα: Στο νησί των Φαιάκων
| Πηνελόπη στο Όλα λάθος | |
| alepou στο Όλα λάθος | |
| Anonymous στο Όλα λάθος | |
| nitens_lux στο Όλα λάθος | |
| ο αποτέτοιος στο Όλα λάθος |
Blog στο WordPress.com. Theme: Cutline by Chris Pearson.
12 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
renata // Ιουλίου 6, 2009 στο 9:08 πμ |
“Μα εγώ μ΄ένα άγριο περήφανο χορό
σαν αετός πάνω απ’ τις λύπες θα πετάξω.”
“Ζωγραφίζει” !
Spy // Ιουλίου 6, 2009 στο 11:26 πμ |
Που να τον δείτε και ζωντανά…
(αν δεν το έχετε κάνει ήδη δηλαδή…)
Talisker // Ιουλίου 6, 2009 στο 2:49 μμ |
πριν εναν περιπου χρονο επαιζε αυτο το παιχνιδι
περναμε το αγαπημενο μας τραγουδι και βαζαμε στιχους δικους μας
τα ασπρα γραμματα δικα μου
τα κιτρινα του τραγουδιου
-μαντεψε ποιο τραγουδι ηταν το δικο μου και φυσικα του αλλαξα τα φωτα!
και τσιριος οι τεκιλες!!!!
http://redtalisker.blogspot.com/2008/05/blog-post_18.html
Talisker // Ιουλίου 6, 2009 στο 2:51 μμ |
-παιρναμε
Παντως και για μενα
ειναι απο τα πιο εκφραστικα τραγουδια , τα πιο δυνατα
και καθε φορα που αφηνομαι στη μουσικη
και το στιχο
το μονο που ρχεται στο μυαλο μου ειναι ενας
ΔΕΡΒΙΣΗΣ!
Theorema // Ιουλίου 6, 2009 στο 5:28 μμ |
@renata
Έπαθα πλάκα όταν το πρωτάκουσα! Κάπως σαν να ξανανακάλυπτα την μελοποιημένη ποίηση. Ζωγραφίζει, ναι.
Με τα δάχτυλα και με τη φωνή. Μαγεία!
@Spy
Απόψενες θα τον δούμε, μεσιέ Κατάσκοπέ μου, απόψενες!
Στο Μον Ρεπό, στην Κέρκυρα, με αντικουνουπικό και θάρρος!
@Talisker
Άφωνη!…
Μα πού θα πάει πια με σας αυτό?…
Μήπως θέλετε ένα πάσγουορντ για τις τρεις ευχές, να τα κάνετε κατευθείαν ποστ τα θαυμαστά σας αριστουργήματα?
Προσωπικά, με χίλια!!!!!!
Ευχαριστώ για την παραπομπή. Αν το έβλεπε σίγουρα θα σας χαμογελούσε!…
lemon // Ιουλίου 6, 2009 στο 6:29 μμ |
Σιγά μη φοβηθώ…
nitens_lux // Ιουλίου 7, 2009 στο 10:54 πμ |
ton eida,ton eida!! Doksa tw thew,exoume to megalytero anoikto theatro tou lekanopediou(a.k.a Theatro Petras) kai ton eida kai ton akousa poly prosfata,kai apo POLY konta!!!
Herr K. // Ιουλίου 8, 2009 στο 10:16 πμ |
Ωραίο το Μονρεπό. Εχει και καλή ακουστική κι ακούγεται η κλαψομουρμούρα.
manos // Ιουλίου 8, 2009 στο 12:49 μμ |
1-1
Herr K. // Ιουλίου 8, 2009 στο 2:47 μμ |
Αλλά ο Αγγελάκας, Μάνο, έχασες… Ανεπανάληπτος! (ελπίζω)
Talisker // Ιουλίου 8, 2009 στο 11:27 μμ |
Theorhma
το μονο που θελω ,πιστεψτε με ,
ειναι σταθεροτητα κι οχι παροδικοτητα
για μενα το να μιλαμε και του χρονου ετσι….ειναι το καλυτερο χρυσο κλειδι
δεν μιλαω με πολλους και θελω γυρω μου λιγους και σταθερους συναγελαστες …
αυτο θα ηταν τιμη μου
το ιδιο εφαμιλλη με την τοσο γλυκια προσφορα σας….
σας φιλω!!:)
και σας ευχαριστω που παντα εχετε εναν αυθορμητα καλο λογο!
Theorema // Ιουλίου 9, 2009 στο 10:17 πμ |
@lemon
Όλα τα λεφτά ο στίχος! Κανονικό μάθημα ζωής. Αν απαλλαγούμε από το φόβο, τότε δεν θα παιζόμαστε. Ειδικώς και γενικώς!
@nitens_lux
Τυχεράκια! Ποιο τραγούδι τον έβαλες να σου πει πάλι?
@Herr K
Αμάν βρε κύριε Κάπα μου, με τίποτα δεν είστε ικανοποιημένος πια… Παρόλα αυτά, μια χαρά μου φανήκατε εκείνο το βράδυ… :-ρρρρ
@manos
Ισοπαλία η ομάδα? Άντε, πάμε δεύτερο γύρο! Ολέ. Φιλιά, μάνο.
@Talisker
Συμφωνώ σε όλα, δεν έχω να προσθέσω τίποτα. Είναι μεγάλη χαρά να συναντά κανείς ανθρώπους που ελπίζουν στη διάρκεια των σχέσεων, με απλότητα και ειλικρίνεια, όπως εσείς. Και που την ευνοούν τόσο πολύ στέκοντας όπως στέκεστε μπροστά στα μάτια μας. Η τιμή δική μου. Το εννοώ
Επίσης, τα καλά τα λόγια μου τα εμπνέετε, δεν σας τα χαρίζω
Φιλιά κι από μένα!