
1. Εκείνο το βράδυ ήταν παράξενο. Γινόταν φασαρία στον κήπο, μια φασαρία που απλωνόταν στο στήθος και στην κοιλιά κάνοντας την ταραχή μέρος της απόλαυσης. Ο φόβος ήταν και πάλι το συμπληρωματικό χρώμα της ηδονής. Ευτυχώς, στον κήπο γίνονται συχνά φασαρίες, και τις περισσότερες φορές οι έρωτες εκεί μέσα πιάνονται όχι από τα μάτια αλλά από το λαιμό. Μετά δεν κατεβαίνουν στα χείλη αλλά στο υπογάστριο. Εκείνο το βράδυ πάνω από τα κεφάλια τους έσταζε λεμονάδα. Ανάμεσα στα πόδια τους μπλέκονταν αδέσποτες γάτες. Έξω φύσαγε. Η PJ Harvey τους κρατούσε τρυφερά το χέρι επιβραβεύοντας τις μάταιες προσπάθειές τους, ως συνήθως. Εκείνο το βράδυ γινόταν φασαρία.
2. Την άκουγε να τρώει μια καραμέλα. Το στόμα της έκανε υπόκωφους θορύβους που απλώνονταν στο χώρο διακριτικά. Έγλυφε, δάγκωνε, μάσαγε. Ανοιγόκλεινε τα χείλη καθώς άλλαζε θέση στην καραμέλα με τη γλώσσα της, το σάλιο κυκλοφορούσε αδέσποτο γύρω από τα ούλα. Σε μια στιγμή το πάνω χείλος γυάλισε περισσότερο από το κάτω γιατί μόλις το είχε γλύψει. Μετά αναστέναξε σιγανά αφήνοντας μια μυρωδιά μέντας να την πλαισιώσει για μια στιγμή. Ύστερα μάσησε την άκρη και ακούστηκε ένα κρακ! που το έπνιξε στον ουρανίσκο της αφήνοντας ένα μικρό αναστεναγμό ευχαρίστησης. Πιπίλισε το τελευταίο ζαχαρωτό κομματάκι πλαταγιάζοντας τη γλώσσα κι έπειτα καθάρισε με ένα λευκό χαρτομάντιλο το μισάνοιχτο στόμα της που είχε στις άκρες λίγο σάλιο. Οι συνειρμοί πηγαινοέρχονταν σαν ανεξέλεγκτα τρένα.
3. Κάθονται σε διπλανά τραπέζια. Ο χώρος είναι μικρός, οι καρέκλες στριμωγμένες. Με την πρώτη υποψία παγωνιάς δοκιμάζει να φορέσει το σακάκι του που κρέμεται στην πλάτη της καρέκλας του. Οι αγκώνες τους αγγίζονται φευγαλέα μα κάνουν και οι δυο πως δεν κατάλαβαν τίποτα. Δυο αρώματα φυσάνε πίσω από την πλάτη τους. Συνεχίζουν να κοιτάζονται μυστικά, προσπαθώντας να αποφύγουν τη διασταύρωση των βλεμμάτων τους. Είναι ντυμένοι στα μαύρα, περίπου ίδια ηλικία, όμορφα αγόρια και οι δυο. Αφουγκράζονται ο ένας τη φωνή του άλλου, από τις διαφορετικές παρέες τους. Πώς προφέρει το σίγμα; Τι ωραίο όμικρον, κλειστό και βαθύ. Παρατηρεί τα δάχτυλά του, πώς κρατάει το τσιγάρο, πώς το φέρνει στο στόμα του. Κοιτάζει τα παπούτσια του, ανεβαίνει λίγο προς το γόνατο και αφήνει το βλέμμα του εκεί. Κατά σύμπτωση κοιτάζονται την ίδια στιγμή. Στα μάτια αυτή τη φορά. Σε λίγο σηκώνονται και οι δυο και κατευθύνονται προς το εσωτερικό του μαγαζιού. Χωρίς να ανταλλάξουν λέξη. Αυτό, αντιθέτως, δεν ήταν καθόλου σύμπτωση θα έλεγε κανείς.
15 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
Talisker // Οκτωβρίου 16, 2009 στο 12:01 μμ |
http://talisker-talisker.blogspot.com/2008/12/blog-post_3057.html
ΠΕΡΙ ΦΟΒΟΥ!
δεν ειναι ηδονικα διαστροφικος ο φοβος?
οχι αυτος που σου προκαλουν οσα φοβασαι
αυτος που επιτρεπεις να σου προκαλεσουν μονο και μονο για να δεις τα ορια σου
αλλωστε κατα βαθος ξερεις πως ολοι ειναι τοσο φοβισμενοι στον μικροκοσμο τους ..
συνηθως δε ειναι αυτοι που κανουν και τους τολμηρους
δε βαριεσαι..
εχω εναν κηπο γεματο γλυπτα προπλασματα εκει μεσα εχω θαψει τους φοβους των αλλων
και την ηδονη της ανατριχιλας
δεν ειναι απο συμπτωση
ουτε σε αυτες πιστευω
ω αγαπητη,
- αλλωστε ξερετε καλα
πως δεν υπαρχουν συμπτωσεις
πεπρωμενο μονο!:)
renata // Οκτωβρίου 16, 2009 στο 6:04 μμ |
Εξ-αιρετικό!!!
Τα σέβη μου
fetus // Οκτωβρίου 16, 2009 στο 7:17 μμ |
Η παραπλάνηση είναι πίσω απο την κουρτίνα 2…
…………………………
Ω ναι! αυτή θα πάρω!
Jhumba…. το δώρο μου ελπίζω να μην είναι μια
Ο-mamy καραμελίτσα!Θέλω και το σελοφάν!
Καυλωτικά και ηδονικά όμορφο ποστόνι… x3
So_Far // Οκτωβρίου 17, 2009 στο 3:00 πμ |
Theorema, αυτό το ποστ ανήκει στην κατηγορία εκείνων των αναρτήσεων που δημιουργούν μια νέα αύλακα στη φαιά ουσία.
Νομίζω ότι η ηδονή του φόβου αλλά και ο φόβος της ηδονής δημιουργούν το συστατικό της ηλεκτρικής καταιγίδας και όποιος αντέξει
Καλημέρα σας
So_Far // Οκτωβρίου 17, 2009 στο 3:01 πμ |
Α, περιττό να πω ότι μου άρεσε πολύ, νομίζω
papapete // Οκτωβρίου 18, 2009 στο 3:24 μμ |
κινδυνεύω να ξεχάσω να γράφω, γιαυτό κι αποφάσισα να κάνω ένα comeback… η έστω μια προσπάθεια… Για γούρι την ξεκινώ από δω υποβάλλοντας τα σέβη μου ωραία μου theo(t)re(li)ma!
Theorema // Οκτωβρίου 19, 2009 στο 8:12 πμ |
@Talisker
Καταπληκτικό κομμάτι! Λοιπόν, από τη μια ο φόβος φυλάει τα έρμα κι από την άλλη τα εμπνέει τόσο πολύ που δίχως αυτόν μάλλον θα παρέμεναν έρμα για πάντα
Τι τρομερή αντίθεση, ε?…
Συμφωνώ, δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Πολύ σωστά το είπατε. Υπάρχουν μόνο τρόποι και συμπεριφορές που κατευθύνουν τα πράγματα εκεί όπου θέλουμς να τα πάμε. Κι αν καμιά φορά αποτυγχάνουμε τι να λέει, πάλι για μας οι πιθανότητες κι οι δυνατότητες παραμένουν ανοιχτές.
Ο φόβος κάνει κάποια πράγματα πιο ελκυστικά. Φτάνει να είναι εκείνο το είδος φόβου που γεννιέται για να τα δυναμώσει και να τα εμπλουτίσει και όχι για να τα κόψει από τη ρίζα. Σας φιλώ!
@renata
Τις καλημέρες και τα γλυκά φιλιά μου
Σας ευχαριστώ!
@fetus
Στην υγειά σου λοιπόν το ποστόνι, μικρό παιδί
Με φιλιά και χαμόγελα, Τζούμπα.
Υ.Γ.
Καραμέλες σακουλάκι ολόκληρο, με μία λες να σε άφηνα? Χεχε! Chocotoff σπέσιαλ!… Η απόλαυση.
@So_Far
Σας ευχαριστώ πολύ πολύ, μικρή μου Απόμακρη. Ο φόβος μοιάζει πράγματι με ηλεκτρική εκκένωση. Μακάρι να μας τραντάζει και να μην μας σκοτώνει μονάχα!…
Καλημέρα και τα φιλιά μου.
@papapete
Καλημερούδια αγαπημένε μου Πήτερ. Την Παρασκευή ραντεβού στο Μικρό Καφέ????
papapete // Οκτωβρίου 19, 2009 στο 10:04 πμ |
theorema αγαπητή
Την παρασκευή θα βρίσκομαι εις τας αθήνας και το σάββατο το βράδυ εις τους ZZ TOP!
αλήθεια το έλεγες? Το έτερον μου ήμισυ θα βρίσκεται εδώ και είμαι σίγουρος πως θα θέλει να έρθει… έστ και χωρίς εμένα…
Angel^j^ // Οκτωβρίου 19, 2009 στο 11:38 πμ |
.. Φόβος
.. Συν-ΕΙΡΜΟΣ
.. Συμ-ΠΤΩΣΗ
(.. ου-τοπία (;) να ταξιδεύω στην αντίστιξη :
Α-ΦΟΒΗ, ΑΝ-ΑΔΕΛΦΗ , ΑΝ-ΩΣΗ ..)
alepou // Οκτωβρίου 19, 2009 στο 11:56 πμ |
Κι αυτό το φαντάζομαι οπτικοποιημένο. Σουρεάλ!!!
Theorema // Οκτωβρίου 19, 2009 στο 12:37 μμ |
@papapete
Αλήθεια, ναι. Καλά τότε, θα τα πω με το αλιενάκι και με τον ΚριςΚρις
Καλά να περάσεις, κόνσερτ άνιμαλ!!!
@Angel^j^
Είδες πόσο δημιουργικούς μπορεί να μας κάνει ο φόβος? Φτερά μας δίνει τελικά…
@alepou
Χαχαχα… Το’χεις και λίγο μέσα σου, δεν γίνεται αλλιώς!
Alienaki // Οκτωβρίου 19, 2009 στο 1:21 μμ |
Αυτο ηταν το καλυτερο νεο που εχω ακουσει τον τελευταιο καιρο!!!Σας περιμενουμε με χαρα!
GCTMT // Οκτωβρίου 19, 2009 στο 1:31 μμ |
Έχασα τον προσανατολισμο μου?
Πήγα να αφήσω ένα μικρό και έρμο σχόλιο σε ένα τριπτυχο από παν-έξυπνους διαλόγους και μία που πήγα και μία που εξαφανίστηκαν!
That’s called magic
Theorema // Οκτωβρίου 19, 2009 στο 1:59 μμ |
@Alienaki
Σου’ρχομαι με φούρια αγαπημένη μου φιλενάδα! Ετοιμάσου για πολύ Μικρό Καφέ
))))))))))))))))))))))))
@GCTMT
Χαχαχα! Είστε απίστευτη! Δύο λεπτά το άφησα δημοσιευμένο και το προλάβατε???? Το έβγαλα για να το διορθώσω και θα επανέλθει δριμύτερο! Είστε καταπληκτική, λέμε, έμεινα άφωνη!…
ο αποτέτοιος // Οκτωβρίου 21, 2009 στο 4:34 μμ |
1. και αν δεν γινόταν φασαρία δεν νομίζω ότι θα άλλαζε κάτι..
2. αααχχχχχχ…..
3. ούτε το πρώτο ήταν σύμπτωση θα έλεγα εγώ..