Under your thumb dance

“Νοιώθω οίκτο για όλους αυτούς που έχουν δάχτυλα και τα χρησιμοποιούν για λάθος λόγους”, είπε και κοίταξε το αριστερό της χέρι. “Ξέρεις, για όλους αυτούς που νομίζουν πως τα δάχτυλα είναι μόνο για να παίζεις άρπα ή καταστάσεις, ή σαν να είναι απλά εργαλεία λαβής”. Η ίδια είχε υπάρξει καταναγκαστική πιανίστρια στο παρελθόν – ουδέποτε είχε αγαπήσει το όργανο που είχε υποχρεωθεί να μάθει. “Από όλα τα δάχτυλα προτιμώ τον αντίχειρα, στο έχω πει;”. Αυτός την κοίταξε χαμογελώντας. “Υπάρχουν κι άλλα, που μερικές δουλειές τις κάνουν καλύτερα, ξέρεις… Ένα ένα ή πολλά μαζί”, της πέταξε και περίμενε αντιδράσεις. Οι προκλήσεις του την διασκέδαζαν. “Ναι, ένα κωλοδάχτυλο όλο νεύρο δεν γίνεται με αντίχειρα, συμφωνώ”, μπήκε αυτή στο κλίμα. “Αν τον υψώσεις στον αέρα σημαίνει ‘όλα εντάξει’. Ούτε μια μούτζα γίνεται μόνο με αντίχειρα, θέλει όλα τα δάχτυλα τεντωμένα. Χωρίς τον αντίχειρα όμως θα σήμαινε ένα απλό 4″. “Σεξ επίσης, γίνεται συνήθως με τον μέσο, άντε και κάνα δυο άκομα. Δείκτη ή παράμεσο. Με αντίχειρα δε νομίζω”, επέμεινε δείχνοντάς της τα τρία μεσαία δάχτυλά του. “Έχεις δει ποτέ έναν αντίχειρα να χορεύει μόνος του;”, τον ρώτησε με μια γλυκύτητα τόσο υπερβολική που κατέληγε να φλερτάρει με τη διαστροφή. “Να κάνει κύκλους στον αέρα, να ανεβοκατεβαίνει αργά, να σέρνεται πάνω στο τραπέζι, να πλησιάζει στο στόμα, να βυθίζεται και να κάνει πίσω ξανά, να λυγίζει και να τεντώνεται τσαντισμένος, να χώνεται σαν φίδι ανάμεσα στα υπόλοιπα δάχτυλα της γροθιάς και να φωλιάζει εκεί για λίγη ώρα;”. Είχε αρχίσει να τον εκνευρίζει αυτό το διφορούμενο ύφος της. “Είναι ματαιόδοξο και κενό αυτό που λες, μπορεί και αβάσιμο. Ειδικά στο σεξ προέχουν άλλα δάχτυλα”, επέμεινε βλέποντας τις προκάτ αισθησιακές εικόνες του να γκρεμίζονται μπροστά στην αιρετική της προτίμηση. “Κάθε άλλο”, τον έκοψε ήσυχα. “Όλα τα δάχτυλα είναι όμορφα, όμως η δύναμη βρίσκεται στη συμπύκνωση. Προτιμώ να ασχολούμαι με εκείνο που μου αρέσει περισσότερο. Ένα. Κι αν σε κάποιες περιπτώσεις μένουν κενά, να’ σαι σίγουρος, κι αυτά με εκείνο το Ένα τα γεμίζω. Η σκηνή προηγείται της περιγραφής άλλωστε, λατρεία μου. Την βλέπω πριν καν την σκεφτώ”. Ξεφύσησε και κούνησε το κεφάλι του. Τον εκνεύριζε επικίνδυνα. “Είσαι οριακή, το ξέρεις;”, πέταξε τελικά και σηκώθηκε από την καρέκλα. Τον παρακολούθησε να βγαίνει απ’ το δωμάτιο με τους αντίχειρες τεντωμένους. Αυτή παρέμεινε στη θέση της, με τον αριστερό της αντίχειρα στο στόμα, να τον πιπιλίζει σαν μωρό ή σαν γυναίκα που ορέχτηκε μια καραμέλα Τσάρλεστον, και δεν γινόταν παρά να την γλύψει.