Tenderness is a weakness

Η άκρη του αστεριού τον είχε πληγώσει χωρίς να το καταλάβει. Ευτυχώς δεν ήταν ο αντίχειρας. Το πέταξε στην άκρη και κοίταξε το χέρι του που είχε ματώσει από το τσίμπημα. Έβαλε το δάχτυλο στο στόμα και έγλυψε το ζεστό αίμα. Μια ταγκή μυρωδιά, μια γεύση σκουριάς του γέμισε τα ρουθούνια και το λάρυγγα. Συνέχισε να ρουφάει το τραυματισμένο δάχτυλο μέχρι που το αίμα σταμάτησε να τρέχει. Κοίταξε το αστέρι που ήταν πεσμένο στο πάτωμα, παρατήρησε τη ματωμένη του άκρη. “Καλύτερα να παίζω με αχινούς άλλη φορά”, σκέφτηκε. “Τουλάχιστον με αυτούς ξέρει κανείς τι να περιμένει”.