“Θα τους γαμήσω τον ουρανό, θα τους μαυρίσω τ’ άστρα…”
Ένα απόγευμα πήγα να τηλεφωνήσω στο σπίτι μου και πήρα λάθος αριθμό. 537 47 07 χτύπησα, λες και βρισκόμουν ακόμα στο πέρσι. Ασύρματοι μονόλογοι και στην άκρη η σιωπή – “ο αριθμός που καλέσατε δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή”. Όχι πια, σκέφτηκα, και κατέβασα το ακουστικό με μανία. Έπειτα σχημάτισα το σωστό νούμερο, που αυτή τη φορά ανήκε σε κάποιον. Μετά θυμήθηκα, στο άσχετο, μια σκηνή από μια ταινία που εξηγεί λεπτομερώς τι σημαίνει να σου γαμιέται ο ουρανός και να σου σβήνουν τ’ άστρα. Σκληρή. Σαν μελανιά στο μυαλό, ούτε καν στο μπράτσο. Δεν ξέρω αν και τι σχέση είχε με τους λάθος αριθμούς και ούτε νοιάστηκα να ψάξω. Την είδα άλλη μια φορά, άκουσα τι λένε οι άντρες για τις γυναίκες, και μετά ξεκίνησα για το σπίτι.
.

Ιανουαρίου 30, 2012 στις 4:35 μμ
Μην το πάρεις εντελώς τοις μετρητοίς και κυρίως μην γενικεύεις.
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 6:06 μμ
Ω, μα ούτε γενικεύω ούτε κατάκαρδα παίρνω κάτι.
Ενα ποστ έβαλα, όπου παίζει μια κινηματογραφική σκηνή μίσους την οποία βρήκα πολύ εκφραστική και ενδιαφέρουσα, αυτό είναι όλο.
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 6:18 μμ
Πληγωμένοι άνδρες, πληγωμένος εγωισμός… πληγωμένοι και θυμωμένοι άνθρωποι, πόσο θλιβερό αλλά και πόσο αληθινό. Φιλιά αγαπημένη
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 6:22 μμ
Πληγή και θυμός, όπως το λες, πολυαγαπημένο μου. Δυο συναισθήματα τόσο δυνατά, που είναι ικανά να ανατρέψουν το σύμπαν…
Πληγωμένοι άντρες, προδομένοι, που θέλουν να τα κάψουν όλα.
Πάνω στην έκρηξη του θυμού, ποιος να τους αδικήσει, τελικά;…
Σε φιλώ, μικρό μου.
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 7:28 μμ
Αχά!Ώστε έτσι μιλούν οι πληγωμένοι άντρες για τις γυναίκες!
(Πρέπει να το κάνω τελικά εκείνο το τεστ DNA.Τι σκατά θα βγει:ΧΥ,ΥΥ ή μήπως τίποτε άλλο;)
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 7:37 μμ
Ο, τι και να βγει στην περίπτωσή σας, monsieur, στη θέση σας δεν θα ανησυχούσα: μιλάνε για σας η μηλόπιτα, εκείνο το ανυπέρβλητο γλυκό, εκείνο το αμαρτωλό φυστίκι Σούπερ Γκούφη, τινα μας πει ένα απλό τεστ DNA?…
Δεν σας φοβάμαι. Ειλικρινά.
Ακόμα και στη χειρότετη οργή σας, το πολύ πολύ να ξεκάνετε λίγο κόσμο μαγειρεύοντας μια απλή καρμπονάρα.
Έχω άδικο;… Δε νομίζω…
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 7:50 μμ
Η εμπιστοσύνη σας,σεισάχθεια.Μερσί.
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 7:53 μμ
Η σεισάχθεια αφορά τους χρεωμένους,
Εδώ έχουμε μόνο οπαδούς.
Συγκροτηθείτε!…
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 7:52 μμ
μας υποτιμά ο κύριος κ όποιος άλλος τα πιστεύει αυτά. δεν έχω δει την ταινία, αλλά όλο και κάτι θα της έκανε της κυρίας, για να κάνει ότι δεν τον βλέπει.
πι.ες: κύριε σελιτσανε, όταν αποφασίσετε να ξεκάνετε κόσμο με καρμπονάρα, καλέστε με.
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 7:56 μμ
Φρουτάκι,
μήπως μπορείς να με ξεκάνεις first με λίγο χυμό ανανά κατευθείαν από το φρούτο στο στόμα;…
Λέω, τώρα…
(όσο για την οργή του άντρα, τι να πω…. ομολογώ αδυναμία.. εμένα αυτός ο άντρας – και δη ο διπλανός του με την κοιλούμπα και το ξυρισμένο κεφάλι – κάτι μου΄κανε… Αλλά αυτό off the recodr, oui?)
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:11 μμ
Έχω δει άνδρες να μιλάνε χειρότερα για τις γυναίκες κι ας μην ήταν πληγωμένοι…
Έχω δει γυναίκες να “λειτουργούν” χειρότερα από ότι περιγράφεται στην ταινία κι ας μην ήταν ούτε αυτές πληγωμένες….
Όπως έχω δει και γυναίκες να μιλούν χειρότερα για τους άνδρες…
‘Οπως έχω δει και άνδρες να “λειτουργούν’ χειρότερα απ’ότι περιγράφεται στην ταινία…
Γενικά ,ας μην “πέφτουμε απ’τα σύννεφα” …υπάρχουν επίπεδα και διαστρωματώσεις στους πληθυσμούς ανδρών και γυναικών…
Υπάρχει αμάθεια , ανασφάλεια, εμπάθεια, μικρότητα , μικροψυχία και άλλα όμορφα στον κόσμο….
Ένα υπεροπτικό τσ τσ τσ δεν κάνει τίποτε ούτε λύνει τίποτε….
Υπάρχει και η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού…και δεν είναι και πολύ όμορφη…σίγουρα….
Αρκεί εμείς να μην είμαστε κολλημένοι ότι μόνο η δική μας “φωτεινή πλευρά” έχει δικαίωμα στην ζωή…..
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:14 μμ
Μήπως μπορώ να έχω λίγη ανθρώπινη απλότητα, παρακαλώ;…
Και λίγη ειλικρίνεια;
Το ορκίζομαι, δεν θα την καταχραστώ!
Μπορώ όμως, ρε γμτ, για μια φορά να την συναντήσω;…
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:35 μμ
Η απάντηση αυτή αφορά εμένα;
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:36 μμ
Μα φυσικά!!!
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 9:21 μμ
Αν κατάλαβα δλδ καλά , εννοείτε ότι δεν είμαι απλός και ειλικρινής μαζί σας, και ότι θα το εκτιμούσατε αν το είχατε αυτό από εμένα….
Αλλά αν σας πω ότι μιλάω απλά και ειλικρινά τι θα γίνει; θα πείτε ότι σας λέω ψέματα;
Όλο το πιο πάνω σκηνικό ελάτε στην λαϊκή όπου δουλεύω να το δείτε μόνη σας….εγώ αυτά τα λόγια (της ταινίας)τα άκουσα από δεκαοχτώ ακριβώς έτσι ή και χειρότερα …ελάτε να σας γνωρίσω τους αληθινούς πρωταγωνιστές της ταινίας…
Κι αν το ξεχνάτε, λαϊκατζής είναι η δουλειά μου….
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 9:31 μμ
Ουδέποτε υπονόησα πως δεν είστε ειλικρινής και απλός μαζί μου.
Αυτό που μου δώσατε είναι αυτό που μόλις επεδίωκα.
Την απλή, καθημερινή ζωή των πραγματικών ανθρώπων που νιώθουν, μιλάνε και σκέφτονται έτσι ήθελα.
Σας ευχαριστώ απο καρδιάς που μου την επιβεβαιώνετε (τι τρόπο να λέχω τώρα για να σας αποδείξω την ευγνωμοσύνη μου άραγε; δεν έχω…).
Μακάρι κάποια στιγμή να με έφερνε ο δρόμος που προς τις στροφές σας. Δεν φαντάζεστε πόσο θα το ήθελα.
Μακάρι να γνώριζα τους ανθρώπους που μιλάνε και επενδύουν έτσι – και άρα πληγώνονται τόσο βαριά – σε μια γυναίκα.
Είστε σπάνιοι, το ξέρετε; Προσωπικά σας θαυμάζω, όχι χωρίς λίγη ζήλια, ομολογώ…
Φυσικά όχι λόγω επαγγέλματος μόνο, ελπίζω αυτό τουλάχιστον να κατέστη σαφές…
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 9:59 μμ
Οπότε δεν κατάλαβα καλά, και έτσι , απάντησα με εμπάθεια….
Όχι δεν είναι ο τόπος ούτε τα επαγγέλματα που κάνουν τους ανθρώπους απλούς και ειλικρινείς…
Είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι , πόσο προσπαθούν να ζήσουν την απλότητα…δεν έχω παραδείγματα από άλλου είδους ζωή αλλά φαντάζομαι ότι λίγο πολύ , όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε….δεν κάνουν τα ράσα τον παπά….
Και συγνώμη αν σας παρεξήγησα….
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:24 μμ
Πω! Πω! Ένας εγωίσταρος!!! Τι εαυτάρα είναι αυτή;!
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:27 μμ
Eh, non!
Αφού σας κατάφερα (ΕΣΑΣ) να σκάσετε μύτη με σχόλιο, πρέπει να εισηγηθώ να πάρει Όσκαρ η ταινία
Καλησπέρα σας και καλωσορίσατε ανάμεσά μας, κύριε Ράκε
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 10:11 μμ
Κατά βάθος, είμαι απλός άνθρωπος. Απλά “φεύγω” -από μόνος μου, μην πάει ο νους σας στο κακό- και ξεχνάω να γυρίσω.
Καλώς σας βρήκα!
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:32 μμ
Μίλα ρε καλό μου, απλώς μίλα…
Πες ό, τι θες.
Βρίσε, χάιδεψε, αγάπα, σιχάσου.
Ετοιμοι είμαστε, δεν το βλέπεις;…
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:34 μμ
Δάχτυλα, ή αλλιώς degete, μαζευτείτε…
Προσωπικά δεν νιώθω έτοιμη ποτέ (και για τι άλλωστε;… και εκεί είναι το μυστικό).
Εγώ απόψε δεν είπα κάτι. Αλλοι λένε.
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:48 μμ
Πήρες αλήθεια λάθος νούμερο;
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:50 μμ
Ναι ρε φίλε.
Πήρα το λάθος δικό μου.
Λάθος ήταν. Για μια στιγμή όμως μου φάνηκε σωστό.
Και;…
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:55 μμ
Δικό σου;…
Ιανουαρίου 30, 2012 στις 8:57 μμ
Πρώην δικό μου. Οκ.
Εντάξει, θες να με κρεμάσεις τώρα επειδή πέρυσι είχα άλλον αριθμό;…
Ενα λάθος έγινε, το κάναμε, το ξεχνάμε.
Νεξτ.
Ιανουαρίου 31, 2012 στις 7:32 πμ
Πληγωμένοι άνδρες, πληγωμένος εγωισμός…’Ολα αυτά τα έντονα συναισθήματα εγώ προσωπικά τα θεωρώ απολύτως ανθρώπινα και σεβαστά! Όχι, όμως, όταν φτάνουν στο σημείο της οργής, της λύσσας, της μανίας. Τότε, για μένα ένα είναι το σίγουρο: σε οδηγούν σε λάθος μονοπάτι, μόνο που όταν το καταλάβεις είναι ήδη πολύ αργά…
Φεβρουαρίου 1, 2012 στις 9:19 πμ
Ολα τα ανθρώπινα συναισθήματα, για τους ανθρώπους είναι, καλή μου. Και ο θυμός, και η αγακάκτιση, και η λύπγ και η χαρά.
Μια ακραία έκφραση ήταν αυτή του βίντεο, που μου φάνηκε ενδιαφέρουσα.
Σε ευχαριστώ καλό μου
Σε φιλώ με αγάπη.
Ιανουαρίου 31, 2012 στις 1:41 μμ
νομίζω κάλεσες το σωστό τηλέφωνο.trust yourself
x
Φεβρουαρίου 1, 2012 στις 9:21 πμ
Ξέρεις πόσο είχα κολλήσει με αυτό το κομμάτι όταν πρωτοβγήκε?
Χριστίνα, άπαιχτο!
Λες να πήρα τον σωστό πρώην αριθμό μου;
Πολύ θα ήθελα να ξερα τι θα σκεφτόταν ένας ψυ επ’ αυτού
Καλημέρες και σε ευχαριστώ, κοριτσάκι.
Φεβρουαρίου 2, 2012 στις 11:40 πμ
για μένα πάντως είναι πάντα μεγάλη υπόθεση όταν με καλώ κι ακούω τι λέω!(καθόλου αυτονόητο, μου πήρε χρόνια να πιάσω γραμμή..)
Ιανουαρίου 31, 2012 στις 6:14 μμ
…
είσαι το υπεροχότερο λάθος
Φεβρουαρίου 1, 2012 στις 9:22 πμ
Αχ, katabran, katabran, τι θα ΄’ηταν ο κόσμος χωρίς εσένα;…
Φιλί χιονισμένο και ηλιόλουστο.