Daily Archives: 22 Οκτωβρίου, 2008

Ψέμματα κι αλήθειες

ΛΕΩ                                         ΕΝΝΟΩ

 

Όλα ήσυχα, ναι.                                                       Βουλιάζω στην πλήξη!

Πολλή δουλειά σήμερα!                                         Έλιωσα στο blogging.

Για πες…                                                                   Σκυλοβαριέμαι αυτή τη συζήτηση.

Δεν είναι έτσι…                                                         Λέω ψέματα γιατί κατακόμπλαρα.

Είμαι στο Μικρό καφέ κι είναι τόσο ωραία!          Θα πέθαινα να ήσουν εδώ.

Θα τα πούμε στην Αθήνα.                                      Δεν θα τα πούμε ποτέ.

Έχεις καθόλου Κότσιρα;                                         Έπιασα πάτο πάλι.

Ζεις;                                                                            Γιατί με γράφεις τόσο άσχημα;

Κρασάκι θ’ ανοίξουμε;                                            Πάλι ντίρλα θα γίνω απόψε.

Θέλω να κόψω το κάπνισμα.                                  Λατρεύω τα τσιγάρα μου.

Πώς αντέχεις;                                                           Πώς αντέχω;

Κάνω δίαιτα.                                                            Μη μου μιλάτε όταν σαβουριάζω!

Οκ, το κλείνω το κινητό.                                        Λυσσάω να δω πρώτα το εισερχόμενο!

Θέλω να δω τηλεόραση.                                        Πλήττω με όλα γύρω μου.

Πες μου τη γνώμη σου.                                           Πρόσεξε, αν με φυσήξεις, πέφτω.

Ξέμεινα από τσιγάρα!                                              Γαμήθηκε το βράδυ μου.

Δεν την αντιπαθώ, μωρέ…                                     Απλώς τη σιχαίνομαι.

Έχω πονοκέφαλο.                                                   Έχω ψυχολογικά προβλήματα.

Αφού το θέλεις πάρτο!                                           Αφού το θέλεις πάρτο!

Τι είπατε στη συνέλευση;                                       Μίλα εσύ, εγώ σκέφτομαι .

Οκ, σταματάω…                                                      Βράζω από θυμό!

Αχά!… Και τι είπε μετά;…                                     Δεν άκουσα λέξη τόσην ώρα.

Ένα σφηνάκι και πάμε;                                          Θέλω να μείνω εδώ ως το πρωί.

Ποιος να το φανταζόταν!!!                                   Το ήλπιζα τρελά μα δεν το έλεγα.

Δεν ξέρω ποιον παλεύω να νικήσω.                    Ξέρω καλά.

Νάνση θα βγούμε;                                                 Στην κατάστασή μου anything will do.

Δώσε μου την αντίθετη εντύπωση.                      Πες μου αυτό που θέλω ν’ ακούσω.

Άκου τους στίχους του τραγουδιού.                   Άκου αυτό που λέω εγώ σε σένα.

Σ’ αγαπώ.                                                               Σ’ αγαπώ.

Έτσι κι έτσι, μωρέ, ξέρεις…                                  Περνάω δύσκολα, άσε με ήσυχη.

Καλά ήταν, ναι!                                                    Ήταν καλύτερα απ’ όσο θες να μάθεις.

Θυμάσαι;                                                               Μπορείς να μου θυμίσεις;

Σε νοστάλγησα.                                                   Βυθίζομαι στην κατάθλιψη, σε χρειάζομαι.

Τι; Εγώ να ακούω έντεχνο!; Ποτέ!                 Ξέρω απέξω όλα τα τραγούδια!

Πάμε Λέμον;                                                       Μην ξεχάσω τα Depon για το πρωί.

Συγκινήθηκα λίγο.                                             Έλιωσα στο κλάμα.

Πού πάει αυτό το αεροπλάνο;                         Πες στην Κέρκυρα, πες στην Κέρκυρα!

Όλα θα γίνουν.                                                  Δεν είμαι σίγουρη για τίποτα.

Αυτά λοιπόν… Τι άλλα;                                 Δεν έχουμε τι να πούμε μεταξύ μας.

Τίποτα δεν έχω, μην ανησυχείς…                  Το ηθικό μου είναι κουρέλι.

Συμπαθητικά είναι εδώ.                                   Δεν θα ξαναπατήσω ποτέ.

Βαριέμαι, κουράστηκα, δε γουστάρω…         Θέλω να εξαφανιστώ δια παντός.

Πρότεινε εσύ μια λύση!                                   Είμαι τόσο ενοχική που δεν αποφασίζω.

Χάρηκα πολύ που σε γνώρισα.                      Θέλω να σε ξαναδώ. Κάνε κάτι.

Τίποτα δεν μένει για πάντα.                           Δώσε μου ψεύτικες ελπίδες. Αρνήσου το.

Θα μαγειρέψω κάτι νοστιμότατο.                  Έχω όρεξη να αυτοσχεδιάσω, ποιος ξέρει τι!

Πάχυνα! Φαίνεται πολύ;                                Περιμένω να μου πεις πόσο λεπτή είμαι.

Κούκλος ο Στέλιος!                                      Συνεχίζω να λατρεύω τον Κωσταντή.

Μ ’αγαπάς;                                                    Περιμένω να πεις πως με λατρεύεις. 

Δε μ’ αγαπάς!                                               Νιώθω παραμελημένη και χαλιέμαι με όλα.

Με ακυρώνεις.                         Ο Μιχάλης να’ ναι καλά! Πετάω! Κι επίσης, δε μασάω.     

(Σ. Μάλαμας: Πριγκηπέσσα)

(Ο πίνακας είναι της Ισμήνης Μπονάτσου)

 

Αρέσει σε %d bloggers: