Daily Archives: 23 Οκτωβρίου, 2008

Έγκλημα και τιμωρία

Αφού δεν είσαι καλός θα σε σκοτώσω. Για να μάθεις. Δεν με ενδιαφέρει το ότι δεν θα μάθεις τελικά επειδή θα είσαι νεκρός, με ενδιαφέρει που μπορώ να σε τρομάξω κι έπειτα να δώσω τέλος στη ζωή σου και μάλιστα με το νόμο. Ξέρω βέβαια πως αν σε σκοτώσω για κάποια κακή σου πράξη δεν θα τιμωρηθείς εσύ. Θα τιμωρηθούν όσοι θα αφήσεις πίσω σου. Μόνο αυτοί θα μάθουν. Μόνο αυτοί θα βασανιστούν από την απουσία σου. Ας είναι αθώοι, αδιαφορώ. Αν σε κράταγα ζωντανό και σε καταδίκαζα σε μια άθλια ζωή θα τιμωρούσα εσένα. Μπορεί και να μετάνιωνες. Εσύ, που είσαι ο φρικτός φταίχτης. Αυτό θα ήταν πιο τίμιο, πολύ πιο αποτελεσματικό και θα σου άξιζε. Αλλά όχι, προτιμώ να καθαρίσω μαζί σου, να ακουστεί στα πέρατα του κόσμου η δύναμή μου, να επιβληθώ στη φύση και στους νόμους της επιβάλλοντας τους δικούς μου. Το μαρτύριο κι η αγωνία σου θα διαρκέσουν ελάχιστα, το τέλος σου θα έρθει σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα κι ύστερα κενό. Ας είναι όμως. Κατά βάθος είμαι επιεικής. Αν ήθελα να τιμωρηθείς πραγματικά για το φταίξιμό σου θα προτιμούσα να σε υποβάλλω σε κάποιο αργό και φρικτό βασανιστήριο. Όχι όμως. Προτιμώ να ξεμπερδεύω μια κι έξω. Το βλέπεις ότι είμαι καλός, τελικά; Το βλέπεις πως δεν θέλω να σε βασανίσω ή να σε παραδειγματίσω παρά μόνο να σε αφανίσω;

Το τηλεφώνημα των δώδεκα δεν κατάφερε να σε σώσει. Επικύρωσε την άθλια μοίρα σου και την απέραντη εξουσία μου. Καλά να πάθεις, κι εσύ και οι δικοί σου. Να βλέπουν και οι υπόλοιποι, όλοι μαζί, να ξέρουν τι τους περιμένει αν παρεκτραπούν. Ακόμα κι αν, τελικά, αυτό που τους περιμένει είναι λίγο μιας και ο θάνατος είναι μόλις μια στιγμή. Καμιά φορά οι παροιμίες μετράνε κι απ’την αντίστροφη, ξέρεις. Αμαρτίες τέκνων παιδεύουσι γονείς. Έτσι, να σαρώνονται όλα, να μη μείνει τίποτα όρθιο, οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος. Βέβαια, αν σε σκότωνε -και δικαίως- η μάνα της κοπέλας που καθάρισες, θα αυτοδικούσε. Θα είχε άδικο στα μάτια του νόμου. Εγώ σε σκοτώνω κι απονέμω δικαιοσύνη, κι ας μην πόνεσα όσο αυτή. Κι έχω δίκιο.

Εγώ μπορώ, εκείνη όχι. Εγώ είμαι η Πολιτεία, εκείνη είναι απλός πολίτης.

(Ο Χοσέ Μεντεγίν, 33 ετών, εκτελέστηκε χτες τα χαράματα στην πολιτεία του Τέξας, για φόνο)

Ένα άρθρο σχετικά με τη θανατική ποινή εδώ:

  http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=12466&m=C08&aa=1

Αρέσει σε %d bloggers: