Έγκλημα και τιμωρία

Αφού δεν είσαι καλός θα σε σκοτώσω. Για να μάθεις. Δεν με ενδιαφέρει το ότι δεν θα μάθεις τελικά επειδή θα είσαι νεκρός, με ενδιαφέρει που μπορώ να σε τρομάξω κι έπειτα να δώσω τέλος στη ζωή σου και μάλιστα με το νόμο. Ξέρω βέβαια πως αν σε σκοτώσω για κάποια κακή σου πράξη δεν θα τιμωρηθείς εσύ. Θα τιμωρηθούν όσοι θα αφήσεις πίσω σου. Μόνο αυτοί θα μάθουν. Μόνο αυτοί θα βασανιστούν από την απουσία σου. Ας είναι αθώοι, αδιαφορώ. Αν σε κράταγα ζωντανό και σε καταδίκαζα σε μια άθλια ζωή θα τιμωρούσα εσένα. Μπορεί και να μετάνιωνες. Εσύ, που είσαι ο φρικτός φταίχτης. Αυτό θα ήταν πιο τίμιο, πολύ πιο αποτελεσματικό και θα σου άξιζε. Αλλά όχι, προτιμώ να καθαρίσω μαζί σου, να ακουστεί στα πέρατα του κόσμου η δύναμή μου, να επιβληθώ στη φύση και στους νόμους της επιβάλλοντας τους δικούς μου. Το μαρτύριο κι η αγωνία σου θα διαρκέσουν ελάχιστα, το τέλος σου θα έρθει σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα κι ύστερα κενό. Ας είναι όμως. Κατά βάθος είμαι επιεικής. Αν ήθελα να τιμωρηθείς πραγματικά για το φταίξιμό σου θα προτιμούσα να σε υποβάλλω σε κάποιο αργό και φρικτό βασανιστήριο. Όχι όμως. Προτιμώ να ξεμπερδεύω μια κι έξω. Το βλέπεις ότι είμαι καλός, τελικά; Το βλέπεις πως δεν θέλω να σε βασανίσω ή να σε παραδειγματίσω παρά μόνο να σε αφανίσω;

Το τηλεφώνημα των δώδεκα δεν κατάφερε να σε σώσει. Επικύρωσε την άθλια μοίρα σου και την απέραντη εξουσία μου. Καλά να πάθεις, κι εσύ και οι δικοί σου. Να βλέπουν και οι υπόλοιποι, όλοι μαζί, να ξέρουν τι τους περιμένει αν παρεκτραπούν. Ακόμα κι αν, τελικά, αυτό που τους περιμένει είναι λίγο μιας και ο θάνατος είναι μόλις μια στιγμή. Καμιά φορά οι παροιμίες μετράνε κι απ’την αντίστροφη, ξέρεις. Αμαρτίες τέκνων παιδεύουσι γονείς. Έτσι, να σαρώνονται όλα, να μη μείνει τίποτα όρθιο, οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος. Βέβαια, αν σε σκότωνε -και δικαίως- η μάνα της κοπέλας που καθάρισες, θα αυτοδικούσε. Θα είχε άδικο στα μάτια του νόμου. Εγώ σε σκοτώνω κι απονέμω δικαιοσύνη, κι ας μην πόνεσα όσο αυτή. Κι έχω δίκιο.

Εγώ μπορώ, εκείνη όχι. Εγώ είμαι η Πολιτεία, εκείνη είναι απλός πολίτης.

(Ο Χοσέ Μεντεγίν, 33 ετών, εκτελέστηκε χτες τα χαράματα στην πολιτεία του Τέξας, για φόνο)

Ένα άρθρο σχετικά με τη θανατική ποινή εδώ:

  http://www.tovima.gr/print_article.php?e=B&f=12466&m=C08&aa=1

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 23 Οκτωβρίου, 2008, in Χωρίς κατηγορία and tagged . Bookmark the permalink. 18 Σχόλια.

  1. θανατοποινητης

    παντως λενε οτι η κρεμαλα εχει ηδονικο τελος,
    αυτο ειναι,
    αμα ειναι να τελειωσεις τουλαχιστον να το ευχαριστηθεις

  2. exei noima na timwreis tin varvari praksi me mia alli,varvaroteri?

  3. Κατά τη γνώμη μου η θανατική ποινή δεν θα έπρεπε να εφαρμόζεται πουθενά. Υπάρχουν πολύ πιο αποτελεσματικοί τρόποι να τιμωρηθεί ένας εγκληματίας.

  4. Falagga,vrasta ayga stis masxales,pagakia sto vraki(??),sterisi ypnou…i lampri ekseliksi tou anthrwpinou politismou apodyknyei to eustrofon tou myaloy otan prokeitai gia timwries…

  5. Δια βίου φυλάκιση, θα έλεγα.
    Και καταναγκαστικά έργα, για ξεσκούριασμα.

  6. Καλά θα πρέπει να κάνετε φοβερά ενδιαφέρουσες κουβέντες με το άμεσο σου περιβάλλον (π.χ στο σπίτι) αν κρίνω από τα θέματα που ανεβάζετε…
    Αντε, και έχω free ΣΚ και θα ήταν ότι έπρεπε να ήσασταν εδώ για μια βόλτα στο αγαπημένο σου μαγαζάκι (λειτουργεί φέτος ξέρεις?)

  7. @Treble

    Καλέ μου Τρεμπλ, η οικονομική κρίση φταίει για όλα!…

    Ανοιχτό είναι το μαγαζί, ναι. Πάρε τον This_Heat22 και πιείτε για τρεις!
    Η τρίτη της παρέας πίνει πολύ, remember, τα ποτά μου τα θέλω σπέσιαλ! 🙂

  8. @Teorema
    synexizeis na eisai mia enthrermi latris tou Vakxou vlepw….!

  9. @nitens_lux

    Εκ του μακρόθεν μόνο, νίτενς μου.
    Με τηλεπάθεια! 🙂

  10. Aπό μία άποψη, η θανατική ποινή εξακολουθεί να υπάρχει σε κοινωνίες που χρειάζονται την ύπαρξη και την καταδίκη «τεράτων», προκειμένου να επιβεβαιώνουν ένα κατεστημένο πρότυπο ζωής και τον έλεγχό του (βλ. Αμερική, Κίνα, Ιράν, Σαουδική Αραβία). Παλαιότερα, σχεδόν σε όλες τις χώρες, αν λιποτακτούσες από τον στρατό, σε σκότωναν· σήμερα, σε μερικές χώρες, αν είσαι γυναίκα και διαπράττεις μοιχεία, σε σκοτώνουν· σήμερα, επίσης, σχεδόν παντού, η φρικαλεότητα μιας δολοφονίας δεν συνδέεται τόσο με την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής (και αν ναι, μόνο από θρησκευτική άποψη!), όσο με τον τρομερό χαμό μιας κόρης, ενός πατέρα, μιας όμορφης και πολλά υποσχόμενης φοιτήτριας. Έτσι, ιστορικά, μοιάζει η θανατική ποινή να είναι συνώνυμη με το επίπεδο της νομιμοποιημένης ή κοινωνικά αποδεκτής βαρβαρότητας ή, πάλι, της ανάγκης για εκδίκηση όχι ανθρώπων, αλλά υποκειμένων που προσβάλλουν τις προσεκτικά δομημένες και προστατευόμενες θέσεις στην κοινωνία. Και όντως, παράλληλα, ο μελλοθάνατος κατάδικος χάνει, προπάντων, κάθε δική του προσωπική υπόσταση ή ιδιότητα: δεν είναι πια φίλη, γιος, διαπρεπής επαγγελματίας: σαν να ψευδόταν μέχρι τώρα για τις προηγούμενες αυτές ιδιότητες, ενώ πάντα ήταν αποκλειστικά και μόνον ένας δολοφόνος, τον οποίο, δυστυχώς, ο περίγυρος δεν είχε καταλάβει εγκαίρως: τυπική είναι η αντίδραση του μέσου πολίτη που μένει σαστισμένος μπροστά στο αποτρόπαιο έγκλημα ενός «φιλήσυχου ανθρώπου, που δεν είχε ενοχλήσει ποτέ κανέναν». Εν συνόψει: το όλο θέμα μου φαίνεται πως δεν έχει να κάνει με το (κοινωνικά προσδιορισμένο· υποκειμενικό· σχετικό) δίκαιο ή άδικο της τιμωρίας, αλλά με την ίδια την αναγωγή της ανθρώπινης ζωής σε διαπραγματεύσιμο νομικό μέγεθος: αν διδασκόμασταν όλοι ότι, προπαντός, η ζωή όλων είναι καλύτερη όταν αγαπάς και συγχωρείς τους ανθρώπους, τις αδυναμίες και τα σφάλματά τους (αρχή που θα μπορούσε να υπερβαίνει κάθε ύψος νομιμότητας και καθήκοντος)―και όχι ότι δεν πρέπει να σκοτώνεις γιατί το λέει ο Θεός και ο Νόμος, και άρα θα τιμωρηθείς αυστηρά αν το κάνεις (εντολή την οποία ο καθένας μπορεί υπό συνθήκες να παραβλέψει)―, νομίζω πως πολλοί άνθρωποι θα ήταν ακόμη ζωντανοί.

  11. @Philophobic Gardener

    Αν ο κόσμος ήταν τόσο φιλοσοφημένος όσο εσύ, αν όλοι είχαν έστω κι ελάχιστη από τη δική σου σεμνότητα και δικαιοσύνη, πολλά θα ήταν καλύτερα σε αυτό τον κόσμο.

    Άκου. Αν μάθαινα πως κάποιος σκότωσε έναν που αγαπώ, θα ήθελα να τον σκοτώσω. Με τα χέρια μου. Αν τον κλείναν φυλακή θα ήθελα να σαπίσει εκεί μέσα. Δεν θα ήθελα να τον εκτελέσουν.
    Βλέπεις την αντίφαση? Εγώ την βλέπω.
    Κι όμως, εντελώς αυθόρμητα κι ανθρώπινα, σου λέω τι θα έκανα σε μια τέτοια περίπτωση. Μη μου ζητήσεις να στο εξηγήσω, γιατί δεν μπορώ.

  12. Κοίτα, νομίζω ότι, ως καλοί χριστιανοί, έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε μόνο με τελεσίδικους όρους Σωστό/Λάθος, Έγκλημα/Εκδίκηση, χωρίς να έχουμε αναρωτηθεί αν αυτή η λογική έχει αποδώσει κάτι ουσιαστικό μέχρι σήμερα. Αυτό που πρότεινα είναι κάτι που θα μπορούσε (ίσως) να μας εμπνεύσει (όλους) να περιορίσουμε την έμφυτη βία που ξυπνά όταν απειλούμαστε, και την οποία, κατά περίπτωση, μπορεί να θεωρούμε σωστή. Ερώτηση: γιατί θεωρείς σωστή την αυτοδικία;

  13. θανατοποινητης

    καπου ακουσα οτι υπαρχει το ενδεχομενο να μην υπαρχει κολαση και τελικα ολοι να συγχωρεθουν και να καταληξουν στο παραδεισο αφου η δουλεια του θεου ειναι να συγχωρει,

    θα ηθελα να απαντησω στον Philophobic Gardener αλλα θελω να κανω μια ερωτηση,
    που υπαρχει δικαιοσυνη?

  14. @Philophobic Gardener

    Δεν την θεωρώ σωστή (ή λάθος). Θα ήταν η πρώτη μου αντίδραση, απλώς. Χωρίς να σκεφτώ. Ενστικτωδώς και άρα ειλικρινά. Λυπάμαι που το λέω.

    @θανατοποινητης
    Λες όλα εδώ να πληρώνονται?…

  15. @ θανατοποινητης
    Δικαιοσύνη υπάρχει εκεί που οι άνθρωποι πιστεύουν στη δικαιοσύνη

  16. θανατοποινητης

    εγω ειμαι απο αλλου

  17. @theorema, philophobic gardener
    Και γω νιώθω όπως η theorema. Για να το καταλάβω, το μόνο που χρειάζεται είναι ναφανταστώ κάποιον να κάνει κακό στα παιδιά μου… Όταν κυβερνά το πάθος, δεν αναγνωρίζεις εύκολα σωστό η λάθος, και φαντάζομαι πως οι περισσότεροι μας το έχουμε ζήσει αυτό σε κάποια μορφή στη ζωή μας. Όταν κυβερνά η λογική τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Το πρόβλημα είναι σε αυτούς που κυβερνούν με τη λογική του πάθους…

  18. @papapete

    Νομίζω πως με κάλυψες πλήρως, ειδικά με αυτό το τρομερό παράδειγμά σου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: