Πλαστικές κούκλες βιτρίνας

koukla_2

Απόγευμα Παρασκευής και κάτι νιώθω///Κέρασέ με το μπράτσο σου, να κρεμαστώ σαν δίδυμο κεράσι, να περπατάω στην άσφαλτο με μικρά βήματα χορεύτριας, να κοιτάζω τον ήλιο κατάματα και να μη με νοιάζει μπας και τυφλωθώ. Εσύ θα οδηγείς, ο δρόμος θα μακραίνει σα φιδάκι μικρό που παίζει άτσαλα με τις ώρες///Έχω ένα μικρό συναισθηματικό κενό που καμιά φορά ανεβαίνει απ’ το στομάχι μου σαν αιφνίδια κρίση πείνας. Βυθίζω τα δόντια σε γαλακτώδεις σοκολάτες κι απολαμβάνω την αφέλεια του κενού συνεχίζοντας τη βόλτα///Προχωρούμε αμέριμνα στους δρόμους του κέντρου χαζεύοντας τις πλαστικές κούκλες στις βιτρίνες που φοράνε τα νέα μοντέλα Morgan, D&G, Gaultier, και μου λες με μυστική φωνή «τι ωραία να ερωτευόμασταν μια κούκλα, να περνάγαμε να την δούμε κάθε πρωί και να της λέγαμε καληνύχτα το βράδυ, όταν κλείνουνε τα φώτα και μένει ολομόναχη στη βιτρίνα να κοιτά το δρόμο». Συμφωνώ ενθουσιωδώς και ψάχνω να βρω την πιο όμορφη///Θέλω να βρω μια κούκλα βιτρίνας που να με κοιτά με σταθερότητα στα μάτια καθώς θα περνώ μπροστά της τα χαράματα σκύβοντας με νόημα το κεφάλι///Οπτασιαζόμαστε το τέλειο σώμα φτιαγμένο από πλαστικό ή φίμπεργκλας, γιατί εκείνες οι παλιές, οι κέρινες που είχανε κάποτε τα μαγαζιά λιώνανε κάτω από τους προβολείς και χάλαγαν τα ρούχα τους///Αγγίζω ψηλαφιστά το χέρι μου και νιώθω την ανθρώπινη σάρκα. Σκέφτομαι τον Πυγμαλίωνα που ερωτεύτηκε τη γυναίκα που ο ίδιος σμίλεψε σε φίλντισι///«Έρωτες ανθρώπων για το αλλότριο», μου χαμογελάς από το πίσω μέρος του μυαλού μου, εκεί που είναι η κρυψώνα σου η σκοτεινή///Υπερσεξουαλικές μοδάτες αντανακλάσεις παρελαύνουν από μπροστά μας, δικαιώνοντας το αμφίσημο αίσθημα του κόσμου για το ρόλο της τέλειας γυναίκας μέσα σε μια τελειομανή κοινωνία που δεν συγχωρεί εύκολα τα ψεγάδια της ατελούς φύσης///Η σιλικόνη και το δέρμα συμμαχούν εξαλείφοντας τη διαφορά της πραγματικότητας από τη φαντασία, κάνοντας το τεχνητό σώμα να μοιάζει στο πραγματικό περισσότερο κι από ένα αληθινά ανθρώπινο σώμα///Σου λέω πως διακρίνω κάτι παράξενο στις πλαστικές κούκλες βιτρίνας. Υπάρχει κάτι από τη νύχτα μέσα τους, κάτι μυστήριο και σαγηνευτικό που καλύπτει το πρόσωπο και το κορμί τους σαν έμμονη ιδέα εποχής ή σαν απροσδιόριστη εικόνα από το σενάριο κάποιας ταινίας///Μου απαντάς με την αόρατη φωνή σου πως ναι, φυσικά, τα κορίτσια της βιτρίνας συγγενεύουν με τη νύχτα, και τα δυο ανήκουν στο πεζοδρόμιο και στις ονειρώξεις μας, και θυμάσαι πως σε κείνο το ταξίδι μας παλιά βλέπαμε τις κοπέλες να στέκουν σε βιτρίνες και να καπνίζουν προκλητικά μισανοίγοντας τα γυμνά τους πόδια στους περαστικούς///«Κι αυτές κούκλες βιτρίνας ήταν» μου λες. Μόνο που εμείς σήμερα ψάχνουμε για μια άλλη, διαφορετική κούκλα, με κλειστά, ντυμένα πόδια και βλέμμα σταθερό, γιατί την πολλή γύμνια δεν την αντέχουμε και οι δερμάτινες, όπως κι οι κέρινες, έχουν απαιτήσεις κι ευαισθησίες πολύ ακριβές για τις αντοχές και τον εγωισμό μας///«Ο κόσμος της βιτρίνας είναι γοητευτικός και ασφαλής, γιατί τα κορίτσια που ζουν μέσα του θα μπορούσαν να συντροφέψουν τα όνειρά μας κάνοντάς μας να πιστέψουμε πως τους μοιάζουμε» σκέφτομαι μεγαλοφώνως///«Θες να παίξουμε ένα όνειρο;» με ρωτάς αίφνης από την κρυψώνα σου. Σου απαντώ πως ναι, θέλω, κι έτσι με βάζεις να παίξω εκείνη την κούκλα με τα κόκκινα μακριά μαλλιά, που μόλις προσπεράσαμε, εκείνη την ωραία με τη μαύρη ολόσωμη φόρμα και τα ψηλά τακούνια///Γίνομαι μεμιάς αυτή, μπαίνω στην πλαστική περσόνα της κι ετοιμάζομαι για το νούμερό μου στο σκοτεινό καμπαρέ μακιγιάροντας επιτήδεια το πρόσωπό μου και πουδράροντας τα φουσκωτά μου στήθη που λάμπουν από την επαγγελματική χρυσόσκονη της νύχτας///Μου λες «έτσι, έτσι μπράβο, κούκλα μου…» και με κοιτάζεις με θαυμασμό να μπαίνω στο πετσί του φανταστικού πλαστικού μου ρόλου σαν επαγγελματίας ηθοποιός που μόλις πέτυχε το ιδανικότερο σενάριο της καριέρας του///Τώρα δεν χρειάζομαι σοκολάτες για να κορεστεί η συναισθηματική μου πείνα, τώρα παίζω ένα όνειρο μαζί σου κι είμαι ένα αδιάβροχο και ανθεκτικό μανεκέν που λικνίζεται αισθησιακά τραβώντας την προσοχή λυτών και δεμένων, υπαρκτών και ανύπαρκτων, αισθητών κι αναίσθητων –είμαι εκείνη η κούκλα της μόδας που τα χαράματα κοιτάζει με σταθερό βλέμμα τους περαστικούς που σκύβουν το κεφάλι με νόημα και της γνέφουν ένοχες καληνύχτες μέσα από τα δρομολόγια των μοντέρνων διαδρομών της αστικής μοναξιάς τους///Κοίτα, κοίτα την κούκλα σου μωρό μου, κάντην ό, τι θες, απόψε υπάρχει για σένα όπως καμιά ανθρώπινη γυναίκα δεν θα  μπορέσει να υπάρξει ποτέ. Ούτε καν εγώ η ίδια, όταν θα ξαναγίνω σάρκινη///Ούτε καν εγώ η ίδια όταν, στη στροφή του δρόμου, αλλάξω χαρακτήρα και μεταμορφωθώ με πάθος στο επόμενο μοντέλο της προτίμησής σου και του παιχνιδιού μας///Τα σέβη μου.

(Jaydee: Plastic Dreams)

(Στα επίορκα τσογλάνια που χαμογελούν και μας κάνουν να πιάσουμε κουβέντα με τον εσώτερο εαυτό μας)

 

 

About these ads

24 Σχόλια to “Πλαστικές κούκλες βιτρίνας”

  1. εκ μέρους των τσογλανιών -ή όσων γνωρίζω προσωπικά, εν πάσει περιπτώσει- σας ευχαριστώ θερμά

  2. @Κ.Κ.Μοίρης

    Εγώ σας ευχαριστώ θερμά, για την έμπνευση.
    Τα σέβη μου στα αμετανόητα τσογλάνια που γνωρίζετε προσωπικά και ιδιαιτέρως σε όσα χαμογελούν μπροστά στην οθόνη τους το απόγευμα της Παρασκευής :-)

  3. Θεωρημα, εισαι πολυγραφοτατη και δεν προλαβαινω να σε ε μ π ε δ ω σ ω.
    Βεβαια, θα σε παρακολουθω. :)

  4. Ουτε καν αυτη η ιδια οταν την κοπανησει ενα βραδυ απο την βιτρινα και αρχισει να κανει βολτες σε μερη που δεν περπαταει ο καθενας

  5. @nelly

    Είναι επειδή ζυγώνει σ/κ, νέλλυ, κι είπα να μην σας αφήσω χωρίς πασατέμπο :-)
    Να με παρακολουθείς, αυτό θέλω κι εγώ.
    Όσο για την Ερμού του προηγούμενου σχολίου, πήγαινε ένα δρομάκι πιο πίσω και πες μου εντυπώσεις.

    @vinumbonum

    Εσύ τα λες καλύτερα από μένα.
    Κι επίσης, σου χρωστάω τη δημοσίευση ενός ουράνιου τόξου (αν συμφωνείς), επειδή ήταν μοναδικό. Μπορώ? :-)

  6. Με βρήκε μια ατάκα της Ζαν Μορό από το “Le Feu follet”

    “Τα καθάρματα μιλούν ειλικρινά και κάνουν βρώμικη ζωή”

    Μάλλον δεν μπορώ να δω τις Παρασκευές και τα απογεύματά τους κάτω από το ίδιο πρίσμα όμως η… τσογλαναρία είναι ευπρόσδεκτη μαζί με τις παντώς είδους αλητείες 24/7.

    Κι αυτοί στα εισαγωγικά από την άλλη για… καθάρματα, καλά θαρρώ τα πάνε τα ρέστα.

    P.S: Δωράκι το “Σε είδα” σε… τραγούδι που έρχεται κουτί στους… εξοδούχους της Παρασκευής

    Αrab strap-I saw you

    rapidshare.com/files/211608626/05-arab_strap–i_saw_you-oma.mp3.html (δε θέλει www)

    Cheers

  7. Το πρώτο ραντεβού η εφηβεία,η συμβίωση,η επάρκεια,το φινάλε,όλα συνυφασμένα με το κατασπάραγμα της εικόνας που δεν χωνεύεται με επικουρικά συναισθήματα αγάπης στο “”είσαι””.
    Δυστυχώς επτωχεύσαμε!
    Συγνώμη!Μ΄επιασε μια λιγούρα!Σας αφήνω!
    Πάω να τσιμπήσω μερικά πρότυπα γονέων και κηδεμόνων,βαλσαμωμένα σε δυτικόφερτες βιτρίνες!
    Θα σας αγαπήσω γι΄αυτό που είστε όταν ξαναγεννηθώ σε πολιτισμό που δεν έχει ανακαλύψει την τέχνη του… “”κοίτα με…δεν είμαι όμορφα δυστυχισμένος μέσα στην βιτρίνα μου!””
    Μέχρι τότε θα με βασανίζει μια επίμονη διαφραγματοκήλη και θα πρέπει να χαπακώνομαι κάθε μέρα, για να ατενίζω το σιλικονούχο makeover του φαίνεσθαι …
    “”Κούκλες μου””!

  8. ΟΚ Θεωρημα.

  9. Mind Games σε όλο το μεγαλείο τους…
    Υπερτερούν της πραγματικότητας
    Φευ…
    Και όταν,
    η επιθυμία υπερβαίνει το απτό,
    “Plastic rulz” ;)

    Mε έστειλες με την αναρτησή σου αυτή ;)

  10. Είναι υπέροχες οι φαντασιώσεις μας. Ειδικά, αν καταφέρουμε κάποιες από αυτές να τις φέρουμε στη “σάρκινη” πραγματικότητα. Τότε, ίσως ανακαλύψουμε πως η πραγματικότητα είναι χίλιες φορές καλύτερη από την ανεκπλήρωτη φαντασίωση..

    Πολλές καλημέρες :) :)

  11. @wunbad

    My dearest, please analyse :

    1.”τσογλαναρία είναι ευπρόσδεκτη μαζί με τις παντώς είδους αλητείες 24/7″. Τι εννοείτε? Κάνετε κανα πάρτι? Γιούπι!
    2. Το I saw you δεν μου το δίνει το λινκ σου. Έφαγα τον τόπο να το βρω, μέχρι και ως ringtone να το ακούσω έστω ελαχίστως, μα τίποτα… Βοήθεια! Κάνε κάτι. Το θέλω!
    3. Κορυφαία η ατάκα της Ζαν. Θα μπορούσε να γίνει ποστ από μονη της.
    4. Μου θυμίσατε την ομώνυμη στήλη της Athens Voice, θυμάστε (“Σε είδα”)? Λίγο ακόμα και θα έψαχνα να ανακαλύψω αν μου στείλατε μήνυμα (αν ζούσαμε στην ίδια πόλη, μπορεί και να το πίστευα, η αδαής). Αήθεια, πώς σας ήρθε η εν λόγω αφιέρωση?
    5. Αναμένω feedback γενικώς και ειδικώς :-)

    Τσίαρς!

    @Fetus

    Για τη λιγούρα, ένα είναι το γιατρικό: σοκολάτες, πολλές σοκολάτες. Χωρίς καμία ενοχή.
    Οι κούκλες του κειμένου μας δεν είναι δυστυχείς, ίσα ίσα, το απολαμβάνουν σαν όνειρο. Μοιραστείτε την εντύπωση κι αφήστε τις καχυποψίες, η ζωή (μπορεί να) είναι ωραία.
    Να μην χαπακώνεστε. Να αλλάζετε δίοπτρα καλύτερα. Βοηθάει περισσότερο και δεν βλάπτει το συκώτι.

    @vinumbonum

    Μερσί, καλέ μου βίνουμ.

    @Ground control to Major Tom

    Τα εγκεφαλικά παιχνίδια είναι η ουσία της ζωής. Χωρίς αυτά δεν αντέχω τον ποδαρόδρομο της καθημερινότητας. Τουλάχιστον έτσι ξέρουμε πως μπορούμε να πετάξουμε για λίγο όταν χρειαστεί. Σε ευχαριστώ, μικρή μου.

    @rosie

    Μα η ανωτέρω φαντασίωση εκπληρώθηκε. Υπέροχη και σκοτεινή αρχικά, μα έγινε πραγματικότητα μέσα από λίγες στιγμές διαφυγής από το κρύσταλλο της βιτρίνας. Η πραγματικότητα μπορεί να είναι, πράγματι, χίλιες φορές καλύτερη από μια φαντασίωση. Μπορεί. Είναι όμως? Συχνά γίνεται, τις υπόλοιπες φορές βάζουμε φτερά και πετάμε :-)

    Καλημέρες!

  12. καλημερα

  13. συμφωνώ απόλυτα!!! βάζουμε φτερά και πετάμε, αρκεί να μη μας γίνει εμμονή και δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε το καλό που έχουμε δίπλα μας, πάνω μας και κάτω μας ;)

  14. @calico jack

    Καλημερούδια φίλε Τζακ! :-)

    @rosie

    Σωστόν! Δεν μπορώ να προσθέσω τίποτα σε αυτό το σχόλιο, ρόζι, τα είπατε όλα νομίζω :-)

  15. @theorema

    1. Η τσογλαναρία και οι αλητείες όπως συνήθως τις εννοώ εγώ και οι δικοί μου συνοδοιπόροι γίνονται anytime, anyplace, anywhere. Το πάρτυ δεν είναι προαπαιτούμενο. Άσε που πάρτυ δε γίνονται συχνά πιά, έχει καταντήσει να θές χορηγό κανα Dewars για να τα διοργανώσεις, οπότε τα σκήπτρα έχουν περάσει στα μαγαζιά και τις free-press.

    2. To “Arab strap – I saw you” εδώ rapidshare.com/files/212487929/05-arab_strap–i_saw_you-oma.mp3.html

    It must have been at least three years ago. I had a crush on this girl I didn’t know. I thought it was a good idea at the time but I was pissed. I tried to find her by sending an ad into ‘The List’. It was free ’cause they’d just started this brand new section. First I passed it on to my old friend Denise for her inspection. It said: “I saw you twice and both times you were wearing orange. And she told you I fancied you in the toilets at the garage.” There was never a reply, perhaps it didn’t astound her. That’s assuming she ever saw it but I think I’ve found her. I thought it could’ve been her in a club on Saturday night. She was a couple of tables away and I thought it might be. But I was far too drunk, so an approach was out of the question. But this guy Stuart had sent us tickets to see his band Belle & Sebastian. We went along thoroughly drunk, stopped for a post-gig “Hello”. And I think the girl I was looking for is friends with the girl who plays the cello. I think she’s coming to see us when we play. And every time we meet I’ve got nothing to say. She probably thinks I’m cute, she maybe thinks I’m gay. She’s probably got a boyfriend anyway. I remember the first time that I saw her, I was completely in awe. I thought, well that’s the kind of girl that I would like to be my squaw. And if I could ever be the kind of brave that she would choose. We’d travel plains with our little baby turned in its little pappoose. She starts foresighting me in a public bar, my bird was in the bog. When she returned she said that she would like to give that girl a snog. And two weeks later we split up and a new lover I was seeking. And when I see that girl again I’m just never up for speaking. I think she’s coming to see us when we play. And every time we meet I’ve got nothing to say. She probably thinks I’m cute, she maybe thinks I’m gay. She’s probably got a boyfriend anyway.

    3. Eίναι δηψήφιος ο αριθμός από ατάκες στη συγκεκριμένη ταινία που μπορούν να γίνουν ποστ από μόνες τους ;-)

    4. Όπως θα διαβάσατε και στους στίχους του “Σε είδα” σε κομμάτι, οι συνειρμοί με τη στήλη της Athens Voice γίνονται άμεσα και αβίαστα. Οι μικρές αγγελίες έχουν μια γοητεία ως μικρόκοσμος με τους δικούς του κανόνες και αισθητική αλλά το πρόβλημα σε αυτή την πόλη είναι πως μένουν στο “Σε είδα”… Δράση μηδέν. Στρατιωτάκια αμίλητα ακούνητα. Η αφιέρωση ήρθε από την ομογενοποίηση των… “απέθαντων” που βγαίνουν προγραμματισμένα στην εντέλεια από computer κάθε Παρασκευή και Σάββατο βράδυ και την Κυριακή σκαρώνουν φανταστικά ads για τη στήλη που λέμε.

    5. Eλπίζω να σας κάλυψα.

  16. Βγάζει μια λιγότερη παύλα το Link για αυτό δεν δουλεύει:
    Το σωστό θέλει δυο “–” μετα το arab_strap και πριν το i_saw… Κοινώς

    rapidshare.com/files/212487929/05-arab_strap–i_saw_you-oma.mp3.html

  17. αμάν με τα Links στη σελίδα σας… πάλι δυο παύλες έβαλα, μία εμφανίστηκε-ελπίζω να βρείτε την άκρη προσθέτοντας άλλη μια παύλα εκεί που πρέπει

  18. @wunbad

    Τα lyrics τα είχα βρει, κι ομολογώ πως με εντυπωσίασαν. Το κομμάτι δεν το ξέρω (το λινκ σας είναι και παλι άκυρο λέμε, δεν με οδηγεί στο άσμα… σνιφ!…) και θα προσπαθήσω οπωσδήποτε να το βρω, ελπίζω να μου κάτσει.
    Το 24/7 σε τι αναφερόταν? Μη μου πείτε πως είναι μουσικό μέτρο! :-)
    Πολύ τιμητικά τα σχόλιά σας για τα… “απέθαντα” της Παρασκευής. Τι να πω άλλο…
    Καλά, θα σας στείλω εγώ μια αγγελία στη στήλη “Σε είδα” (την κανονική), κι ας μην σας έχω δει. Πολύ πλάκα δεν θα έχει? Χεχεχεχε!!!!…
    Ναι, οι στίχοι ταιριάζουν γάντι με τη στήλη. Θα μπορούσε το ίδιο το κομμάτι να ήταν αγγελία! Πολύ εμπνευστική αφιέρωση, ευχαριστώ!

  19. wunbad

    Στείλτε μου το λινκ σε μέηλ, παρακαλώ, αλλιώς δεν!
    Σορι για τον κόπο και την ταλαιπωρία, μα θα ήθελα πραγματικά να το ακούσω… :-S

  20. 24/7 =
    24 hours a day, 7 days a week… 24 hour party people κλπ

  21. @wunbad

    Όλα για όλα, τέρμα τα γκάζια και οι αντοχές, δηλαδή.
    Και πάνω απ’ όλα, ένας μουσικός χώρος που φέρνει σε επαφή στρατιωτάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα -άτομα που χαίρονται με νότες και λινκς που οδηγούν σε “απέθαντες” εμπειρίες ζωής που ξεπετάγονται από ένα τέλεια προγραμματισμένο μηχάνημα τα απογεύματα της ζωής μας.
    Ευχαριστώ, wunbad.
    Beautiful.

  22. Τραβηχτή Λέει:

    Πολύ τράβηξε αυτό το ποστ… άντε να βλέπω το επόμενο.. και άσε τις “πλαστικούρες” (άκου εκεί “κούκλες”!) και άρχισε τις φιγούρες.

  23. @Τραβηχτή

    Το’πες κι έγινε, μικρή μου ;-)

  24. [...] Πλαστικές κούκλες βιτρίνας, Ιστολόγιο Three Wishes. [...]

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,293 other followers

%d bloggers like this: