Ο φόβος του έρωτα σκάβει λαγούμια στο μυαλό τους

3ha_newton_b

Ο επιστρέφων

Σαν άγγελος με ματιά οργισμένη
στην κλίνη σου θα ξανάρθω
κι αθόρυβα μαζί με τους ίσκιους της νύχτας
προς εσένα θα γείρω.

 

Και θα σου δώσω μελαχροινή μου
κρύα σαν φεγγαριού φιλιά
και θωπείες σαν του φιδιού
έτσι όπως αυτό γύρω από ένα χαντάκι στριφογυρνά.

 

Κι όταν θα φθάσει τ’ ωχρό πρωϊνό
άδεια τη θέση μου θά ‘βρεις
ώσπου η ψύχρα να πέσει του βραδιού.

 

Αντίθετα με τους άλλους, που με την τρυφεράδα
τη ζωή και τη νιότη σου θέλουν να κατακτήσουν
εγώ κυρίαρχος θέλω με όπλο τον φόβο να γίνω.

 

Charles Beaudelaire (1830)

(Sonic Youth: Superstar)

«Υποθέτουμε ότι η υλοποίηση ενός ονείρου απαιτεί την πραγμάτωση ενός φόβου σου. Οπότε με κάθε όνειρό σου που γίνεται πράξη και ένας φόβος σου θα γίνεται πράξη. Με ποιο όνειρό σου θα ανταλλάξεις ένα φόβο σου?» -Απάντηση δε βρήκα…

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 1 Απριλίου, 2009, in 1 and tagged . Bookmark the permalink. 15 Σχόλια.

  1. «“Υποθέτουμε ότι η υλοποίηση ενός ονείρου απαιτεί την πραγμάτωση ενός φόβου σου. Οπότε με κάθε όνειρό σου που γίνεται πράξη και ένας φόβος σου θα γίνεται πράξη. Με ποιο όνειρό σου θα ανταλλάξεις ένα φόβο σου?” -Απάντηση δε βρήκα…»

    Kαι εδώ είναι που έρχεται η ώρα της επιλογής…

    H πραγμάτωση ενός ονείρου, είναι σαν την εκτύπωση μιας φωτογραφίας…
    Μαζί με τη φωτογραφία αποκτάς και το αρνητικό της…

    Ίσως με εκείνο το… όνειρο που θα με απάλλασε απο το φόβο του «αρνητικού» του…

    Ίσως;)

    Καλό σου μήνα Theorama 🙂

  2. «η Αληθεια δεν μπορει να ειπωθει ετσι που να ειναι κατανοητη,αλλα οχι πιστευτη».
    ή καπως ετσι…

  3. Τουλάχιστον αν ίσχυε το αντίθετο, θα υπήρχε ελπίδα, με τόσα όνειρα όλων μας στραπάτσο.

    Κάποτε παρακαλούσα να μην γίνει τ΄όνειρο για να μην πραγματωθεί ο φόβος, αλλά εις μάτην.

    Καλό μήνα, Θεώρημα! 🙂

  4. Και τότε αναλογίζεσαι πόσο Ντόριαν Γκρέη μπορείς να γίνεις τελικά…

  5. Συνηθως καθε ονειρο και καθε ιδανικο
    ειναι μια Μπενεντικτα πολυ ομορφη για να ειναι αληθινη…

    http://redtalisker.blogspot.com/search?updated-max=2008-10-31T22%3A12%3A00%2B02%3A00&max-results=10

    …με την ιδια λογικη τα εξιδανικευμενα ονειρα
    ομορφα καιγονται απο υπεργενθυμενους φοβους

    ..η υπερβολη ειναι αυτη που μας παρασερνει
    ή μας θαβει για παντα!

    Παντως προσωπικα ειμαι στη φαση να ονειρευομαι ακομα
    ..και ισως αντηλασσα ενα ονειρο με εναν φοβο ..

    να πραγματοποιησω πχ το πιο μεγαλο μου ονειρο
    κι ας πεθανω μετα!

    …και οσο σου γραφω…..και σκεφτομαι ποιο θα μπορουσε να ηταν
    τελικα δεν μπορω να βρω ενα ονειρο ισαξιο του πιο μεγαλου μου φοβου……

  6. ΒΕΓΑΣ

    Μέσα στο σκοτάδι, οι μισογεμάτες δεξαμενές αντανακλούσαν το φως των άστρων, ενώ οι απομονωμένες κεφαλές των υδραντλιών σημάδευαν τις μακρινές γέφυρες επικοινωνίας.
    Η Κάρεν Νοβότνυ κινήθηκε προς το μέρος του με την άσπρη φούστα της μισοσηκωμένη από τον ψυχρό αέρα.
    » Πότε θα σε ξαναδούμε; Αυτή τη φορά ήταν …»
    Ο άνδρας κοίταξε ψηλά στον ουρανό της νύχτας και μετά έδειξε
    έδειξε το γαλάζιο αστέρι στον κόρυμβο..
    ‘ Ίσως όταν έρθει ο καιρός. Θα πάμε εκεί. Διάβασε την άμμο, αυτή θα σου πεί το πότε».

    Έκθεση Ωμοτήτων 1969 Τζέιμς Γκ. Μπάλλαρντ

    Ο μεγαλύτερος σύγχρονος συγγραφέας και ακτινογράφος ψυχών.

  7. Ακόμα και υποθετικά ποιός στοχοποιεί τους φόβους του με όφελος την πνευματική ανάπτυξη και την πραγμάτωση ονείρων;
    Η μόνη συνδιαλλαγή που μπορεί κανείς να κάνει, είναι με το προνόμιο να μπορεί να την κάνει…
    Φανταστείται να μας στερούσε η αφέλεια και ο πρόχειρος προστατευτισμός του εαυτού μας ακόμα και υποθετικά, το όνειρο, πόσο ακόμα την αναταλλαγή!
    Μοιάζει ο φόβος σαν μια καπιταλιστική θηλιά στον λαιμό εν είδι ακριβής γραβάτας και νομοτελειακά το όνειρο είναι καταδικασμένο να παραμείνει στην ζεστή φωλίτσα του μυαλού,πλην ελαχίστων εξαιρέσεων που το τίμημα είναι ανεπανόρθωτα βαρύ.Ποιό όνειρο όμως…Ποιός φόβος!
    Θα ανταλλάζατε τους βαθύτερους φόβους σας με τον φόβο του θανάτου αν ξέρατε πως εκεί που θα πάτε, θα πραγματοποιηθούν τα όνειρά σας και μόνο;
    Λογικό… Δεν ξέρετε δεν απαντάτε.
    Ξέρετε ο μεγαλύτερος φόβος των ανθρώπων, που δεν θυμίζει όνειρο είναι το τέλος, αλλά δεν μπαίνουν στον κόπο ούτε καν να το διαπραγματευτούν στο μυαλό τους για να αγγίξουν έστω μερικά ψήγματα, μιας θεμιτής ζωής…

  8. @All

    Καμιά φορά κοιτάζω όσα λέτε και σκέφτομαι πως μία μέρα θα τα μαζέψω και θα τα κάνω κανονικό ιντεράκτιβ ποστ 🙂
    Το όνειρο και ο φόβος συμβαδίζουν πιασμένα χέρι χέρι, κι αυτό νομίζω τελικά πως μας αφορά, λίγο πολύ, όλους μας και όλοι το παραδεχόμαστε ο καθένας με τον τρόπο του.
    Άλλοι είναι πιο γενναίοι, και παίζουν πιο δυναμικά με τη φωτιά κυνηγώντας μια επιθυμία τους, κι άλλοι προσπαθούν πιο φοβισμένα να αγγίξουν το περίφημο όνειρο.
    Δεν ξέρω μέχρι πού θα έφτανα για την εκπλήρωση ενός ονείρου, νομίζω απλώς πως αν υπήρχε κάτι που πραγματικά ΗΘΕΛΑ πολύ θα το επεδίωκα με πείσμα και πάντα μέσα στα πλαίσια της ιδιοσυγκρασίας μου. Δε νομίζω όμως πως θα άλλαζα ποτέ εαυτό για ένα όνειρο, όποιο κι αν ήταν αυτό. Λέμε τώρα.
    Δεν ξέρω αν το όνειρο μπορεί να είναι ισάξιο του φόβου.
    Νομίζω πως διαφέρουν μεταξύ τους τόσο πολύ που μου φαίνεται σα να μιλάω για δύο διαφορετικούς -αν και παράλληλους- πλανήτες.
    Παιδιά, σας ευχαριστώ για τα τόσο ωραία σχόλια και χαίρομαι αφάνταστα που συζητάμε.

    Happy April 🙂

  9. Legetai oti eipwthike apo ton agapimeno mas xatzidaki:
    «Stamatisa edw kai kairo na kanw oneira, kanw sxedia.»

  10. ουφ!! παραιτούμαι!!
    από χτες προσπαθώ να σκεφτώ κάτι να σας γράψω και δεν βρίσκω κάτι..

  11. @h poihtria

    Σωστός. Ο ίδιος είπε, άλλωστε και το τρομερό: Με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί. Αυτά τα δυο συνδέονται άμεσα. Είναι η ίδια στάση ζωής.

    @ο αποτέτοιος
    Καλωσορίσατε, λάβετε θέση.
    Γιατί τόση αμηχανία? Είμαστε very user friendly βλογ 🙂
    Πείτε μας ότι θέλετε, χωρίς λογοκρισία.
    Πείτε μας έστω μια καλημέρα!

    Καλημέρα! 🙂

  12. Δρ Broadway (recently elected H-Bomb Club treasurer)

    Αφήστε τα αυτά ΠΛΕΟΝ! Σε λίγες ώρες ξημερώνει 4 Απριλίου και, ω του θαύματος, ανακαλύψαμε μία ακόμη σύμμαχο στον αγώνα της λέσχης. Εκ Πακιστάν. Noor Jehan. Ακολουθήστε με.

  13. @Dr Broadway

    Ξ.Ε.Σ.Κ.Ι.Σ.Τ.Η.Κ.Α στο γέλιο!!!!!!!!!!!

    Αγαπημένη Θεά, προσκυνώ. Δεχτείτε τη λατρεία μου για άλλη μια φορά και επιτρέψτε μου να σας προσκαλέσω για ένα ποτό (ή και περισσότερα) αύριο το βράδυ στο Λέμον.
    Σας τάζω ΚΑΙ παρόμοιο χορό! 🙂 🙂 🙂

    Άπαιχτη, όπως πάντα!…
    Σας ευχαριστώ τρισμέγιστη!!!

  14. Το απόσπασμα

    «… πρώτοι θαρρώ αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου…»

    από το παρακάτω,
    φαντάζομαι όλο και κάτι απαντάει στο ερώτημα

    Να το και ολόκληρο:

    «Εις την Οδόν των Φιλελλήνων» – Aνδρέας Εμπειρίκος από την «Οκτάνα»

    «Mια μέρα που κατέβαινα στην οδόν των Φιλελλήνων, μαλάκωνε η άσφαλτος κάτω απ’ τα πόδια και από τα δένδρα της πλατείας ηκούοντο τζιτζίκια, μέσ’ στην καρδιά των Aθηνών, μέσ’ στην καρδιά του θέρους.

    Παρά την υψηλήν θερμοκρασίαν, η κίνησις ήτο ζωηρά. Aίφνης μία κηδεία πέρασε. Oπίσω της ακολουθούσαν πέντε-έξη αυτοκίνητα με μελανειμονούσας, και ενώ στα αυτιά μου έφθαναν ριπαί πνιγμένων θρήνων, για μια στιγμή η κίνησις διεκόπη. Tότε, μερικοί από μας (άγνωστοι μεταξύ μας μέσ’ στο πλήθος) με άγχος κοιταχθήκαμε στα μάτια, ο ένας του άλλου προσπαθώντας την σκέψι να μαντεύση. Έπειτα, διαμιάς, ως μία επέλασις πυκνών κυμάτων, η κίνησις εξηκολούθησε.

    Ήτο Iούλιος. Eις την οδόν διήρχοντο τα λεωφορεία, κατάμεστα από ιδρωμένον κόσμο ― από άνδρας λογής-λογής, κούρους λιγνούς και άρρενας βαρείς, μυστακοφόρους, από οικοκυράς χονδράς, ή σκελετώδεις, και από πολλάς νεάνιδας και μαθητρίας, εις των οποίων τους σφικτούς γλουτούς και τα σφύζοντα στήθη, πολλοί εκ των συνωθουμένων, ως ήτο φυσικόν, επάσχιζαν (όλοι φλεγόμενοι, όλοι στητοί ως Hρακλείς ροπαλοφόροι) να κάμουν με στόματα ανοικτά και μάτια ονειροπόλα, τας συνήθεις εις παρομοίους χώρους επαφάς, τας τόσον βαρυσημάντους και τελετουργικάς, άπαντες προσποιούμενοι ότι τυχαίως, ως εκ του συνωστισμού, εγίνοντο επί των σφαιρικών θελγήτρων των δεκτικών μαθητριών και κορασίδων αυταί αι σκόπιμοι και εκστατικοί μέσα εις τα οχήματα επαφαί – ψαύσεις, συνθλίψεις και προστρίψεις.

    Nαι, ήτο Iούλιος· και όχι μόνον η οδός των Φιλελλήνων, μα και η Nτάπια του Mεσολογγιού και ο Mαραθών και οι Φαλλοί της Δήλου επάλλοντο σφύζοντες στο φως, όπως στου Mεξικού τας αυχμηράς εκτάσεις πάλλονται ευθυτενείς οι κάκτοι της ερήμου, στην μυστηριακή σιγή που περιβάλλει τας πυραμίδας των Aζτέκων.

    Tο θερμόμετρον ανήρχετο συνεχώς. Δεν ήτο θάλπος, αλλά ζέστη – η ζέστη που την γεννά το κάθετο λιοπύρι. Kαι όμως, παρά τον καύσωνα και την γοργήν αναπνοήν των πνευστιώντων, παρά την διέλευσιν της νεκρικής πομπής προ ολίγου, κανείς διαβάτης δεν ησθάνετο βαρύς, ούτε εγώ, παρ’ όλον ότι εφλέγετο ο δρόμος. Kάτι σαν τέττιξ ζωηρός μέσ’ στην ψυχή μου, με ηνάγκαζε να προχωρώ, με βήμα ελαφρόν υψίσυχνον. Tα πάντα ήσαν τριγύρω μου εναργή, απτά και δια της οράσεως ακόμη, και όμως, συγχρόνως, σχεδόν εξαϋλούντο μέσα στον καύσωνα τα πάντα – οι άνθρωποι και τα κτίσματα – τόσον πολύ, που και η λύπη ακόμη ενίων τεθλιμμένων, λες και εξητμίζετο σχεδόν ολοσχερώς, υπό το ίσον φως.

    Tότε εγώ, με ισχυρόν παλμόν καρδίας, σταμάτησα για μια στιγμή, ακίνητος μέσα στο πλήθος, ως άνθρωπος που δέχεται αποκάλυψιν ακαριαίαν, ή ως κάποιος που βλέπει να γίνεται μπροστά του ένα θαύμα και ανέκραξα κάθιδρως:

    «Θεέ ! O καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο φως ! Tο φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Eλλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου».

    cheers

  15. @wunbad

    Από τους πιο αγαπημένους μου στίχους ever!!!
    Κι επίσης, βρίσκω πως αυτή η εξαιρετικά ποιητική απάντησή σας στην ερώτηση του ποστ είναι ικανή να ανοίξει νέους δρόμους επικοινωνίας ανάμεσα σε αντίπαλα σχεδόν στρατόπεδα: εκείνους που τολμούν να κάνουν έμπνευση το φόβο του θανάτου κι εκείνους που διακωμωδούν τη δειλία τους βαφτίζοντάς την ευχή και όχι σχέδιο, όπως προείπε και η ποιήτρια.
    Σας ευχαριστώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: