Το παιχνίδι των ερωτήσεων δεν σταματά πουθενά

παπαϊωάννου

– Ο Στάινμπεκ έπινε ουίσκι, η Νοτόμ ορκίζεται στο νέκταρ μιας παγωμένης Veuve Cliquot, ο Μπουκόφσκι τσάκιζε τα κοκκινέλια, η Σαγκάν κυκλοφορεί σε κάθε σελίδα με ένα ποτήρι λευκό κρασί στο χέρι, ο Ρεμπώ ζούσε διαρκώς μεθυσμένος, ο Αλκαίος έλεγε «Εν οίνω αλήθεια», ο Σαίξπηρ εμπνεόταν μόνο υπό την επήρεια αλκοόλ, ο Καμύ άφηνε το ποτό να ξυπνήσει μέσα του το θαυμαστό κτήνος, ο Μπωντλέρ φώναζε «μεθύστε!». Όλοι οι συγγραφείς που θαυμάζω περπατάνε χεράκι χεράκι με το αλκοόλ. Μα καλά, όλοι οι ξεχωριστοί άνθρωποι είναι υποχρεωτικά αλκοολικοί;

-Υπήρχε κι ένας που δεν έπινε!

-Ποιος;

-Ο Χίτλερ.

—————————————————————————————————————–

– Ο Τζακ Άμποττ σκότωσε έναν συγκρατούμενό του στη φυλακή με μαχαίρι. Ο Βασιλιάς Δαβίδ δολοφόνησε την ερωμένη του. Ο Κρίστιαν Μπάλα σκότωσε τον εραστή της γυναίκας του. Ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης ξεκοίλιαζε τις πόρνες του Λονδίνου και μετά τους έγραφε ποιήματα στα κρυφά του ημερολόγια. Ο Κοκτώ βάζει τους ήρωές του να σκοτώνουν κατά συρροή. Ο Καμύ δολοφονεί Άραβες μεταμφιεσμένος σε Μερσώ. Ο ντε Σαντ δολοφονεί βασανίζοντας αθώες κορασίδες. Ο Μπατάιγ κάνει εκτρώσεις. Μα καλά, όλοι οι μεγάλοι συγγραφείς είναι φονιάδες;

– Είδες; Κάνουν παρέα μεταξύ τους, τα καθάρματα. Φονιάδες που καίγονται στην Κόλαση.

-Καλά, έντιμοι άνθρωποι δεν υπάρχουν; Αυτοί με ποιους κάνουν παρέα;

-Υπάρχουν. Έντιμοι είναι οι πολίτες όπως εσύ, εγώ, η κατατονική γειτόνισσα με τις τρεις απόπειρες αυτοκτονίας στο παρελθόν της, ο σπιούνος μπακάλης που ξέρει ποιος κεράτωσε ποια πριν καν συμβεί το κεράτωμα, ο κλέφτης ασφαλιστής του αυτοκινήτου σου που σε άφησε τις προάλλες στα κρύα του λουτρού μέσα στην εθνική, ο οργισμένος οδηγός του λεωφορείου που σε πάει το πρωί στη δουλειά και φρενάρει στο παρά πέντε για να φρικάρει τον μπροστινό του, η αγάμητη καθηγήτρια που παιδεύει το γιο μας με την καλλιγραφία της, η συντετριμμένη ξανθιά τηλεπαρουσιάστρια που αναγγέλλει με θλιμμένο ύφος μια νέα τρομοκρατική επίθεση στη Ρηγίλλης, ο πνευματικός σου που σε συμβουλεύει να μην χαϊδεύεις το σώμα σου γιατί είναι αμαρτία και θα κολαστείς, ο πρωθυπουργός που κάνει «το παν» για να ξαναφυτευτούν δέντρα στα καμένα, η εφορευτική επιτροπή που αν σε πιάσει να αντιγράφεις σε αποκλείει από το διαγωνισμό, η μαμάδες που φοβερίζουν τα παιδιά τους με το «Γύφτο» αν δε φάνε όλο το φαγάκι τους, ο ιδιοκτήτης της Φολκσβάγκεν που σου κάνει καλύτερη τιμή αν δεχτείς να κάνεις μια διαφήμιση στην εταιρεία του, ο Ψινάκης που δίνει ελπίδα στα νέα ταλέντα, ο Καρατζαφέρης που θα πέθαινε για την πατρίδα του αφού πρώτα ξεκοιλιάσει έναν Αλβανό. Υπάρχουν λοιπόν έντιμοι άνθρωποι. Εμείς! Κι όλοι κάνουμε παρέα μεταξύ μας, σε αυτό τον επίγειο παράδεισο, χωρίς να έχουμε κανένα κρίμα στο λαιμό μας.

—————————————————————————————————————–

-Χάλια η σημερινή κοινωνία. Τα παιδιά είναι παχύσαρκα, οι έφηβοι ναρκομανείς, οι γονείς έχουν χοληστερίνη και καταπίνουν ψυχοφάρμακα. Είναι δυνατόν στην κοινωνία της αφθονίας να μην μπορούμε να ελέγξουμε τι καταναλώνουμε;

– Ελέγχανε τι κατανάλωναν όσοι ζούσαν στην κοινωνία της στέρησης. Η μητέρα μου δοκίμασε καραμέλα για πρώτη φορά σε ηλικία οκτώ ετών. Κρέας τρώγανε μία φορά το μήνα, λόγω οικονομικής δυσχέρειας. Τυρί πήζανε από την κατοικίδια κατσίκα. Σύκα κόβανε από τη συκιά του κήπου και θαλασσινά έτρωγαν μόνον όταν η τράτα του παππού έβγαζε ψαριά. Αυτοί όμως δεν ζούσαν στην κοινωνία της αφθονίας, περάσανε Κατοχή.

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 21 Σεπτεμβρίου, 2009, in Χωρίς κατηγορία and tagged . Bookmark the permalink. 25 Σχόλια.

  1. Χώσε μωρό μου… χώσε!
    Πρώτη φορά σε βρίσκω αιχμηρά οργισμένη και γουστάρω τρελά!
    Έξοχα… και μαζί!
    Μπράβο κορίτσι μου!

  2. θυμάστε εκείνον τον καταπληκτικό μονόλογο του κλόουν στο μυθιστόρημα του H. Böll, Ansichten eines Clowns;

  3. .. Δυνατό το παιχνίδι των ερωτήσεων σαφώς προκλητικότερο όμως το
    παιχνίδι των απαντήσεων -δεδομένου οτι «δεν υπάρχουν ‘κουτές’ ερωτήσεις
    αλλά ‘κουτές’ απαντήσεις ..»
    Ποιός θα κάνει παιχνίδι λοιπόν με .. ‘Απαντήσεις’ ?
    Ρητορικό -δε λέω- αλλά άκρως υπαρξιακό το ερώτημα !

  4. Έχω κι εγώ ένα παιχνίδι με απαντήσεις κι ερωτήσεις που το σκεφτόμουν κατά σύμπτωση χτες που δεν μπορούσα να κοιμηθώ:
    Συμπληρώστε τη φράση και κερδίστε (ένα ανέκδοτο κι όποιος το ξέρει παρακαλείται να μην το μαρτυρήσει παρά μόνο σε όποιον νικήσει):

    «Η ………… ποτέ δεν κοιμάται».

  5. Στις πιο εντονες πνευματικες εμπειριες,το βασικο γνωρισμα ειναι το σταματημα του χρονου.
    Μια πορομοια κατασταση αχρονικοτητας,μια κατασταση αρνησης του εγω,πραγματοποιειται με τον σεξουαλικο οργασμο,γιαυτο και ο οργασμος ειναι ενα τοσο επιθυμητο αισθημα.
    Ακομα και οι μπεκρηδες,με τον αξεστο και ανεπαρκη τροπο τους,ψαχνουν αυτον τον αχρονο χρονο.(Ρομπινς)

    ————————————————————-

    Εγω ειμαι ο Καιν,σε σκοτωσα αδερφε μου.

    ————————————————————-

    Αν ο ελεγχος της επιθυμιας οδηγει στην πληροτητα,το αντιθετο της που οδηγει;

  6. εεε.. ναι.. γεια σας.. γκχχμμμ… τι κάνετε … καλά..;

    (τέτοια ώρα περιμένετε να καθήσω να σκεφτώ και να απαντήσω σε όλα αυτά;)

  7. rapidshare.com/files/283238314/feufollet.jpg.html

  8. @fetus

    Ωραία σύμπτωση, πράγματι. Ταύτιση διαθέσεων και παραγωγών. Θα έλεγα πως τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται αλλά δεν με θεωρώ μεγάλο πνεύμα για την ώρα. Έχω καιρό ακόμα μέχρι να μεγαλώσω λίγο. 🙂
    Σε ευχαριστώ, παιδάκι.

    @Herr K

    Η λιτότητά σας απολύτως συγκινητική. Χαίρομαι που το απολαύσατε.

    @maurochali

    Τον Κλόουν τον διάβασα κάπου στα 18, και μάλιστα θυμάμαι πως το βιβλίο με συντρόφευε συστηματικά σε λεωφορεία μεταξύ Ακαδημίας και Αμπελοκήπων, χειμώνα, με στριμωξίδι και πείσμα για την επόμενη σελίδα.
    Τι μου θύμισες!!!
    Το μονόλογο του Σνιρ δεν τον θυμάμαι, μα νομίζω πως καταλαβαίνω την αιτία του συνειρμού. Ο αυτοεξευτελισμός του αταίριαστου κλόουν που δεν αντέχει την κοινωνία που τον περιβάλλει και προτιμά να αυτοκαταστρέφεται επιμένοντας να παραμείνει αθώος και αντικομφορμιστής μου θυμίζει έντονα το δεύτερο σκέλος του ανωτέρω παιχνιδιού των ερωτήσεων. Τραγικός και κυνικος ταυτόχρονα, και κυρίως με επίγνωση…
    Τρομερό βιβλίο.
    Με εντυπωσιάζεις. Τι μνημονικό!…

    (αλήθεια, τι έλεγε μονολογώντας? κάτι ακόμα πιο συγγενές;)

    @Angel^j^

    Είναι αλήθεια πως σε μια οποιαδήποτε ερώτηση μπορούν να δοθούν πάμπολλες απαντήσεις μεταθέτοντας κατά βούληση το ενδιαφέρον του παιχνιδιού σε κάποιο άλλο σημείο της επικοινωνίας και της ανάλυσης.
    Μου άρεσε πολύ η πρόταση. Προκλητικό το παιχνίδι των Απαντήσεων. Είμαι πρόθυμη να εξερευνήσω τις απαντήσεις μου σε οποιαδήποτε κουτή ή έξυπνη ερώτηση ακουστεί στο χώρο. Όπως είπατε άλλωστε, όλα εξαρτώνται από την ποιότητα της απάντησης κι ελαχίστως από την ίδια την ερώτηση.

    @coerdia

    Μπαίνω στον σκανταλιάρη πειρασμό να καλύψω το κενό με το κύριο όνομα «Πόλυ».
    Κανονικά θα έπρεπε να καλυφθεί με το ουσιαστικό «πόλη».
    Περιμένω ανυπόμονα την αντίδρασή σου 🙂

    @vinumbonum

    Ο αγαπημένος μου Χανίφ Κιουρέισι είπε: «Έχασα τις διαστροφές μου και μαζί τις απολαύσεις μου!».
    Νομίζω πως αυτό απαντά πλήρως στην ερώτησή σου, καλέ μου βίνουμ. Τι λες;

    @ο αποτέτοιος

    Καλώς το μας το κουρασμένο. Τώρα που ξημέρωσε λοιπόν, εμπρός, δουλίτσα! 🙂

    @wunbad

    https://thethreewishes.wordpress.com/2009/03/20/%CF%80%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CF%82-%CE%B2%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CF%82/

    (λατρεύω τους ανθρώπους με έμμονες ιδέες) 🙂

  9. Eυ-Πο και Πο-Λυ Theorema: )
    Η απάντηση είναι σωστή κατά το ήμισυ, το ανέκδοτο δηλαδή λέει μια άλλη λέξη αλλά δεν το θυμάμαι ολόκληρο γμτ, αυτά παθαίνει όποιος δεν κοιμάται όσο πρέπει…
    Η εικόνα του Παπαϊωάννου θυμίζει εκείνα τα κόμικς που είχε κάνει παλιά. Μου άρεσαν πολύ αλλά λέει προτίμησε τον χορό γιατί τον δυσκόλευε:) Καλημέρα.

  10. @coerdia

    Χεχε! Τουλάχιστον βρήκα το μισό, κάτι είναι κι αυτό. Σε ευχαριστώ, καλή μου coerdia.
    Τον Παπαϊωάννου τον πρωτοείδα στη Βαβέλ, και εκείνα τα κόμιξ θα μου μείνουν αξέχαστα. Μετά την τελετή έναρξης (που προσωπικά βρήκα εντυπωσιακή και μεγαλειώδη παρά τα παρατράγουδα) δεν έχω δει δουλειά του. Κάτι φίλοι μου πήγαν στο 2 και μου είπαν πως ήταν μαγική παράσταση.
    Αυτά είναι τα καλά της Αθήνας…

    Καλημέρες και φιλιά! 🙂

  11. Αυτό με το αλκοόλ να το στείλω σε κάποιον, να μην το στείλω, τι να κάνω πες μου…..

  12. @Μαρία

    Μην το στείλεις καλύτερα… Θες να τον κάψεις εντελώς τον άνθρωπο?…

  13. Δεν καίγονται από αυτά που γράφω.. ακούω πιτσιρίκο και ζηλεύω… και το editorial της athens voice ζηλεύω… και τα δικά σου ζηλεύω… εσένα που αγαπάω και λατρεύω.. ζηλεύω. Εγώ; Μαζώ;

  14. @Μαρία

    Όταν σε πιάνει το αυτό σου και αρχίζεις να μιλάς έτσι μου γαμάς εντελώς το μυαλό.
    Με κόβεις κομματάκια και μετά περιμένω να δω πού θα πετάξεις το καθένα τους, πού θα θελήσεις να τα στείλεις.
    Υπομονετικά μάλιστα.

  15. Γιατί να μην είσαι άντρας, γιατί;

  16. @Μαρία

    Ξέρεις πόσες φορές έχω κάνει την ίδια ακριβώς ερώτηση στον εαυτό μου? Γιατί να μην είμαι άντρας, γιατί?… Γιατί?…

  17. Θα τα είχες όλα και βέβαια το κατάλληλο ύψος. Βλ. Αλ Πατσίνο.

  18. Κέρντια, το θυμήθηκες το ανέκδοτο;

  19. Κύριε Κ να διαδώσεις αυτό με τα σύνορα…

  20. @Μαρία

    Αχ τι θεός, θεέ μου. Τι μου θύμισες Παρασκευιάτικα κι εσύ!…
    (μπορείτε να τραγουδάτε όσο θέλετε και εσύ και η Πηνελόπη. Εμένα ο Κοντός κάτι ανεπανόρθωτο μου κάνει, και δεν σας δίνω καμία σημασία, μοχθηρές…) 😉

    @Herr K.

    Πείτε, πείτε, ναι. Μας αρέσουν τα ανέκδοτα!

  21. Όλοι οι κοντοί το έχουν. Ο Αλ, ο Μελ Γκίμπσον, ο Τσάπλιν, ο Νίκος Ρίζος, ο Ντάνιελ Γκρεγκ να συνεχίσω;

  22. @Μαρία

    Όχι, είμαι μονογαμικό ον. Μου αρκεί Ο Κοντός :-ρρρ

  23. Το θυμάμαι Herr K. σε δύο εκδοχές, να τι θυμάμαι από τη μια με ελλείψεις και πάλι (μ’ αρἐσει που είπα «και κερδίστε», αμάν πιά, παρντόν):

    Σε μια συνεδρίαση του ΚΚΣΕ τα μέλη του κόμματος συνειδητοποιούν ότι κάποιος τους κατασκοπεύει και μεταδίδει όσα λέγονται σε τρίτους. Προσπαθώντας να βρουν ποιός και τι χωρίς να προκαλέσουν φασαρίες καταφεύγουν σε μια από τις ηγετικές μορφές (δεν θυμάμαι ποιόν λέει) και του εκθέτουν την κατάσταση.
    «Τάδε βιβλίο, Κεφάλαιο 10, στίχος 52» τους λέει εκείνος. Ανοίγουν το βιβλίο και διαβάζουν: «Η επανάσταση ποτέ δεν κοιμάται». Δεν βγάζουν κανένα περαιτέρω συμπέρασμα για την κατάσταση και ξαναπάνε. Δεν βρήκαμε τίποτα λένε, βοήθα. «Να το ξαναπώ» λέει, «Κεφάλαιο 10, στίχος 52». Τι να κάνουν, το σκέφτονται πάλι,ψάχνουν, τίποτα. Πάνε για τρίτη φορά, «εντάξει τους λέει θα το πω αλλιώς γιατί βλέπω ότι δεν προχωράει το πράγμα, γραμμή 20, κάθισμα 30». Πάνε στην αίθουσα σε αυτή τη θέση, κι εκεί καθόταν ένας τύπος ο οποίος κοιμόταν καθ΄όλη την διάρκεια. «Μα καλά που το ήξερες;» του λένε μετά, «ε, σας είπα» τους λέει «Η επανάσταση ποτέ δεν κοιμάται».

    Το παιχνίδι των ερωτήσεων δεν σταματά πουθενά και η επανάσταση ποτέ δεν κοιμάται:) Αφού δεν κοιμάται όμως την πληρώνουν τα όνειρά της όπως έλεγε και κἀποιος.

    Φιλιά και καλό υπόλοιπο του Σαββατοκύριακου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: