Καργιόλα ζωή

kargiola

-Κάπως είμαι σήμερα.

-Τι έχεις;

-Αναρωτιέμαι. Θα με δεις να μεγαλώνω άραγε;

-Σε βλέπω ήδη να μεγαλώνεις.

-Όταν έμαθα πως έφυγε ο Δημήτρης δεν πίστευα στα αυτιά μου.

– Αυτόν δεν τον είδε κανείς να μεγαλώνει, έχεις δίκιο…

-Καργιόλα ζωή.

– Καργιόλα. Επίσης, τόσα χρόνια γουστάρω τον Τζίμη μα τίποτα…

– Τυχαίνει να είναι παντρεμένος με τη Ζωή, όπως ξέρεις.

– Ναι, ξέρω. Ξέρω… Καργιόλα Ζωή…

-Καργιόλα.

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 22 Σεπτεμβρίου, 2009, in Χωρίς κατηγορία and tagged . Bookmark the permalink. 20 Σχόλια.

  1. εντάξει, τα είπατε όλα, περιμένετε και σχόλιο;

    😦 (καργιόλα..)

  2. @ο αποτέτοιος

    Αχ, τι τα θέλετε… Μεγάλη!

    (καλημέρες!)

  3. Θα μπορούσατε επίσης να βάλετε τη Ζωή να κάθεται σε μια καργιόλα και να φτιάξετε ένα σχετικό λογοπαίγνιο.

    Καλημέρα! 🙂

  4. @Μάνος

    Χεχ! Ομολογώ πως η ιδέα σας δεν μου φαίνεται καθόλου μα καθόλου κακή!… :-)))
    Χμμμμ!…

    (καλημερούδια!)

  5. Γιατί να παραπονιόμαστε λοιπόν!
    Η ζωή είναι θηλυκού γένους,φοράει ζαρτιέρες και διχτυωτές κάλτσες,κουνάει τον κώλο της σε νεκροταφεία παπατζίδικα,κοιμάται μεζί μας κάθε βράδυ προσωρινά και αντέχεται στα δύσκολα…
    Πάρ΄αυτα εκθιάζεται κάθε μέρα ο θάνατος της μέσα απο LCD κουτάκια απο νε κρούς ανθρωπίσκους….Δεν αναρωτήθηκε κανείς γιατί μας φέρνουν τόσο κοντά αυτοί με αυτό που φοβόμαστε περισσότερο εν ζωή?
    Λες και δεν το ξέρουμε!
    Λες και δεν θα το αποδεχτούμε κλασομπανιέρικα!
    Λες και θα ζήσουμε καυλοερωτευμένοι μαζί της αιώνια.
    Λες και αν αποφύγουμε να σκεφτούμε τον χαμό του φίλου,της μάνας,του παιδιού μας του εαυτού μας δεν θα ζήσουμε καλύτερα…
    Χα! Καμιά φορά το «»ότι αρπάξει ο κώλος μας»»
    αναθεωρητικά είναι και φαντάζει έξοχο καταφύγιο στον φόβο του… «»κάποτε θα με κλαίνε οι ρέγγες»»…

    Γιατί η μια καριόλα ζωή θα είναι πάντα ωραία…
    Ένας δεδομένος παλιόπουστας θάνατος όμως θα είναι το απαυγασμά της….

  6. @fetus

    Πολύ σωστά, η ζωή θα είναι πάντα ωραία. Ακόμα κι αν η βεβαιότητα του θανάτου -θνητοί είμαστε όλοι, τι άλλο;- είναι κατοχυρωμένη, πάντα μα πάντα κρύβεται μέσα μας η παράλογη ελπίδα πως εκτός από άνθρωποι είμαστε και λιγάκι θεοί. Δεν έχεις παρατηρήσει πόσο αθάνατοι, ας πούμε, αισθάνονται οι έφηβοι?… Λες να είναι τυχαίο που στο ξεκίνημά της η ζωή μας γεμίζει έπαρση και αλλαζονεία?
    Σιγά σιγά έρχεται η συνειδητοποίηση πως κανείς δεν ξεφεύγει. Αργά αργά προσγειωνόμαστε και εννοούμε.
    Μέχρι την τελευτία στιγμή, λοιπόν, φαντάζομαι πως δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο από το να την αγαπούμε, να την υμνούμε, να τη βρίζουμε, να την σιχτιρίζουμε, να την σκορπάμε, να την επιδιώκουμε.
    Παρόλο το απαύγασμα της και παρόλα τα τερτίπια της.
    Είναι γλυκειά, όπως όλες οι καργιόλες.

    Καλημέρα fetus.

  7. Πάλι γκρινιάζετε πουλάκια μου;

  8. Εγώ διαφωνώ με όλους.
    Σκοπεύω να ζω για πάντα.
    Και να παραμένω και εξίσου όμορφος.

    (α! και μη ξεχάσω: οι αμερικανοί είναι καλοί άνθρωποι και οι εξωγήινοι υπάρχουν!)

  9. @Spy

    Να, κάτι τέτοια λέτε και σας συμπαθώ όλο και πιο πολύ!!! 🙂 🙂 🙂

  10. Παλι παράπονα ,πουλακια μου;

  11. @Ζωή

    Όχι καλή μου, κανένα παράπονο. Κάνε τη δουλειά σου εσύ κι εμείς εδώ θα είμαστε, αυτοκόλλητοι, στο μπράτσο σου κρεμασμένοι… (άμα φέρεις και το Τζίμη μαζί, θα χαρεί και μια ψυχή που πάσχει…)

  12. -Η ζωή είναι γλυκιά…
    -Αλλά τα ΄χει μ’ άλλον!
    Αυτό μου θυμίσατε!! 🙂

    (Είναι πολύ μεγάλη! 😦 )

  13. τα ρέστα μου theorema & Fetus

  14. @renata

    Χεχε… Καλό, το είχα ξανακούσει.
    Μεγάλη μόνο? 🙂

    @Χνούδι

    Φιλιά, Χνου 🙂

  15. Θα διαφοροποιηθώ λίγο… πιστεύω ότι η ζωή απλά έχει χιούμορ.

  16. @K.K.Mοίρης

    Σας ευχαριστώ για το λινκ, κύριε Κ.Κ.Μοίρη. Και εις υγείαν των καργιόλων σήμερα, μέρα που΄ναι 🙂

    @mamma

    Είναι προτιμότερο να το βλέπουμε έτσι κάποιες φορές, δεν διαφωνώ καθόλου. Μόνο που ενίοτε μας ρίχνουν κάποια πράγματα και νομίζω πως ο πιο ανακουφιστικός τρόπος για να ξανασηκωθούμε είναι κανα δυο περιποιημένα μπινελίκια 🙂

    Καλημέρες!

  17. Και δυό και τριανταδυό κι εκατόνδυό!
    🙂

    Και καλό μήνα!

  18. @mamma

    Καλό μήνα και πάντα χιουμοράτη και με κέφια για χαμόγελα και… μπινελίκια 😉

  1. Παράθεμα: MEN 24 - Κ.Κ.Μοίρης » κάτι που η Βιρτζίνια Γουλφ δεν είχε ποτέ σκεφτεί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: