Daily Archives: 10 Δεκεμβρίου, 2009

Tα φαινόμενα απατούν

Ο Θάνατος του Μπάνι Μανρό με συνοδεύει πιστά πρωί και βράδυ στη γνωστή διαδρομή σπίτι-γραφείο-σπίτι///Κοιτάζω τον πάλλευκο αθώο λαγό στο εξώφυλλο κι αναρωτιέμαι πόσο λίγα πράγματα μπορεί να προδίδουν για κάποιον ή για κάτι τα φαινόμενα///Συνήθως απατούν///Εν προκειμένω αναρωτιέμαι αν απατούν απλώς ή αν εξαπατούν μέχρις εσχάτων κανονικά και με το νόμο///Τόσο βρώμικο σεξ, τόση ωμή βία και τόση ψυχωτική παράνοια είχα χρόνια να συναντήσω σε Times New Roman και Καπιταλάκια///Ένα πράγμα είναι βέβαιο πάντως: Ο Νικ Κέιβ ονειρεύεται να πηδήξει παντοιοτρόπως την Αβρίλ Λαβίν φαντασιωνόμενος το ασημένιο σορτσάκι της Κάιλι Μινόγκ///Κατά τ’ άλλα η συγκλονιστική μετάφραση του Αντώνη Καλοκύρη με αφήνει ενεή κάθε φορά που γυρνάω σελίδα κι ας ευγνωμονώ το λεωφορείο που όπου να’ ναι φτάνει στη στάση μου///Αμαξάκι γιοκ εσχάτως/// Χάρη στην πληθωρική καταθλιπτική Ουγγαρέζα που δεν κρατήθηκε, έπεσε πάνω μου ένα όμορφο πρωί και μ’ έστειλε να περιπλανιέμαι νοερά στα όμορφα βουνά της πατρίδας της εκτοξεύοντας κατάρες και κάνοντας βουντού εκδίκησης και μανίας///Ασκώ μια κάποια γοητεία στις γυναίκες, είναι αλήθεια///Ήθελε οπωσδήποτε να έρθει σε επαφή μαζί μου η άγνωστη, και μάλιστα με τρόπο φαντασμαγορικό///Να’ μαι τώρα στη στάση, με την ομπρέλα στο δεξί και το τσιγάρο στο αριστερό να ατενίζω υπομονετικά τη λεωφόρο περιμένοντας το 21///Όσο πάει η ζωή μου γίνεται όλο και πιο συγκλονιστική///Παράπονο δεν έχω///Ούτε αυτοκίνητο///Κάποιος με ρώτησε τις προάλλες αν δεν μπορώ να πω ούτε εγώ την αλήθεια έτσι όπως τη σκέφτομαι///Κι εγώ του απάντησα πως φυσικά και δεν μπορώ, ένας απλός άνθρωπος είμαι///Γιατί μόνο οι σύνθετοι άνθρωποι είναι ικανοί να λένε την αλήθεια; Εμείς οι απλοί τι ελάττωμα έχουμε;///Πού χάνεται η επαφή και αρχίζουν οι παρεμβολές;///Πού κρύβεται το θάρρος κι αρχίζουν οι προφάσεις;///Θάρρος ή αλήθεια;///Και γιατί τα τελευταία χρόνια αδυνατώ να συναντήσω έναν εμπνευστικό άνθρωπο που να περάσουμε δυο ώρες συζητώντας και να πω χαλάλι επιστρέφοντας σπίτι μου;/// Ένας φίλος μου έλεγε τις προάλλες πως τα λογικά επιχειρήματα δεν επηρεάζουν τα συναισθήματα///Αυτό σημαίνει πως ακόμα κι αν κάποιος είναι ο πιο θεσπέσιος άνθρωπος του κόσμου, με τον καλύτερο χαρακτήρα και τις σπανιότερες αρετές, κάποιος δίπλα του τον κοιτάζει και ενδέχεται να τον βρίσκει τόσο απωθητικό που να μην αντέχει καν τη σκέψη πως θα μπορούσε να έχει την παραμικρή σχέση μαζί του///Το πιο αξιοπερίεργο είναι πως ενδέχεται αυτή η αλήθεια να μην αποκαλυφθεί ποτέ///Όπως φυσικά και το αντίθετο: ενδέχεται να βρίσκει τον χειρότερο άνθρωπο του κόσμου τόσο γοητευτικό που μια του λέξη, ένα βλέμμα, ένα ο, τιδήποτε εκ μέρους του να αρκεί για να του αλλάξει τη ζωή///Το πιθανότερο είναι πως ούτε εκείνος πρόκειται να το μάθει ποτέ, αντιστοίχως///Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, άβυσσος, και τα φαινόμενα απατούν///Η δε αλήθεια δύσκολη κι οδυνηρή, μα τι να κάνεις///Αγαπάτε αλλήλους λοιπόν, ακόμα κι αν δεν τους το αποκαλύψετε ποτέ///Αυτό ακόμα κι από μόνο του νομίζω πως κάτι μετράει///Και για να επανέλθω. Τα πράγματα έχουν πάντοτε δύο όψεις, κι αν στη μία έκδοση ο Μπάνι Μανρό δείχνει αθώο λαγουδάκι ενδέχεται σε κάποια άλλη να είναι κόκκινος σαν την κόλαση///Αυτά τα ολίγα περί αλήθειας και εντυπώσεων, κι ό, τι καταλαβαίνετε κάντε///Τα σέβη μου.

Αρέσει σε %d bloggers: