Μουσική αεροδρομίου (Το εγκώμιο της γκρίνιας)

«Και γιατί να έρθει να δει εσένα;» «Γιατί όχι; Γιατί ταξιδεύει αλλού όποτε ταξιδεύει;» «Επειδή στο αλλού βλέπει τον εκάστοτε γκόμενό της, τους φίλους της, καινούριες πλατείες, καινούρια μαγαζιά, διαφορετικούς ανθρώπους» «Άρα το πεθαίνω να σε δω είναι ολίγον τι υπερβολάρα!» «Όχι απαραίτητα, απλώς αλλού μάλλον περνάει καλύτερα, ακόμα κι αν σε νοσταλγεί κι εσένα, πτωχούλα. Χεχε!» «Καλά, θα λέω κι εγώ πεθαίνω να σε δω και θα κλείνω εισιτήρια για Ρέικιαβικ. Και θα συνεχίσω να νοσταλγώ εκ του μακρόθεν, γράφοντας μελιστάλαχτες καρτ ποστάλ από καινούριες πλατείες» «Κάνε ό, τι θες. Ελεύθεροι άνθρωποι είμαστε» «Όσο γι’ αυτό ναι, ουδείς λόγος…».

«Δεν αντέχω τα αεροπλάνα» «Ούτε κι εγώ. Βάσανο. Μια ζωή μαστουρωμένη ταξιδεύω» «Α, γι’ αυτό είσαι πάντα κουρούμπελο όταν βγαίνεις από το αεροδρόμιο;» «Ναι» «Καλά. Εγώ δεν έχω και πολλά φράγκα, ξέρεις» «Ούτε γω. Δουλεύω όπως κι εσύ, remember? Τα βρίσκω όμως όταν χρειάζεται» «Σε σένα χρειάζεται πιο πολύ. Εσύ έφυγες» «Δεν νοσταλγώ μόνο τα περίπτερα και τις μπουγάτσες της πατρίδας μου, ξέρεις. Κυρίως τους ανθρώπους νοσταλγώ» «Κι εγώ σε νοσταλγώ αλλά εγώ δεν έφυγα, άρα τσακίσου κι έλα αν θες να με δεις» «Μα 17 χρόνια αυτό κάνω! Νισάφι πια» «Είχα έρθει κι εγώ μία φορά να σε δω το 2004, το ξέχασες αχάριστη;» «…».

«Έρχεσαι Σαββατοκύριακο;» «Τρελάθηκες; Δε μπορώ» «Εγώ γιατί μπορώ;» «Εσύ τα βρήκες όλα εύκολα στη ζωή σου, εγώ τραβάω τα ζόρια του Ιώβ στις πτήσεις» «Όλα πανεύκολα να λες. Για την ακρίβεια, τόσο καιρό δεν πετάω. Διακτινίζομαι!».

«Θέλω να σε δω. Έχει πτήση το πρωί του Σαββάτου με Δευτέρα» «Δεν έχω φράγκο!» «Θα στο βγάλω εγώ το εισιτήριο, έλα!» «Δε γίνεται, εκτός από αφραγκίες έχω και πολλή δουλειά» «Εδώ και τόσα χρόνια αυτό μου λες. Ποτέ δεν έχεις λίγο ελεύθερο χρόνο;» «Αυτή την εποχή πήζω. Μερσί πάντως. Θα το δω για τον Απρίλη ίσως…».

«Δεν μπορώ να έρθω. Έχω μωρό» «Κι εγώ μια ζωή με το maxi cosi στο χέρι ταξίδευα, και μάλιστα μέσω Ζιμπάμπουε εκείνες τις εποχές, αλλά πάντα μπορούσα» «Εσένα τα παιδιά σου ήταν καλά παιδιά. Γεννήθηκαν ήσυχα» «Μάλιστα… Λοιπόν δεν στο έχω πει αλλά τα παιδιά μου δεν είναι παιδιά μου, ούτε κανονικά παιδιά. Είναι εξωγήινοι».

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 26 Ιανουαρίου, 2010, in 1 and tagged . Bookmark the permalink. 21 Σχόλια.

  1. να βρεθούν κάπου στην μέση; 🙂

  2. αυτο το ποστ ταιριαζει με τα επεα πτεροεντα. λογια φτερα, αεροπλανα φτερα. πρωτη παράγραφος, πρώτη σκέψη.

    :*

  3. @basnia

    Χαχαχα! Καλό! Να θυμηθώ να κλείσω θέση στον επόμενο ιπτάμενο δίσκο! Δρομολόγιο Αφροδίτη-Πλνήτης Χάπι 😉

    @deadend mind

    Μικρό ευαισθητό μου εσύ… Πώς συνδέεις τα πράγματα με τόσο όμορφο τρόπο!?…
    Φιλί μεγάλο και χαμογελαστό
    xxx

  4. αμάν βρε Θεωρέμα, ναρκωτικά θα πάρουμε μεσημεριάτικα!

    «Κι εγώ σε νοσταλγώ αλλά εγώ δεν έφυγα, άρα τσακίσου κι έλα αν θες να με δεις»
    ça rime με το σχόλιό μου στο προηγούμενο ποστ, εκείνο με τις τύψεις, γιου νόου.
    Θάνατος στις τύψεις, λέμε!

    Απλώς, αν δεν μπορεί, δεν πειράζει. Κι αν δεν μπορείς, πάλι δεν πειράζει. Εκείνο που πειράζει είναι να σου πει «να έρθεις εσύ, γιατί εγώ τι να έρθω να κάνω εκεί; άλλωστε, σαν το εδώ πουθενά».
    εεεε… φακ οφφ?!

  5. Δε σε προλαβαίνω εσένα… 🙂
    Διάβασα χτες το προηγούμενο post και ήθελα να σου πω δυο αράδες αλλά το άφησα για σήμερα που θα ήμουν πιο νηφάλια. Και εσύ με πρόλαβες!
    Και τελικά δεν απέμειναν πολλά να πω, γιατί θα γίνω λίγο σκληρή με τους ανθρώπους που βρίσκουν δικαιλογίες και δε πρέπει. Εγώ βλέπεις, με όλους τους δικούς μου γύρω-τριγύρω, ψάχνω φτηνές πτήσεις για να πεταχτώ έστω ένα διημεράκι). Δεν το κάνω μόνο για εκείνους όμως, το κάνω και για εμένα, κυρίως για εμένα. Θα μου πεις εγώ δεν έχω παιδιά και υποχρεώσεις ακόμα, αλλά είναι πολύ ελληνική αυτή η νοοτροπια που λέει, «έκανες παιδιά τώρα κάθεσαι στα αυγά σου και τέρμα» και μου τη σπάει, πώς να το κάνουμε. Αλλά ίσως δε θα έπρεπε να εκφέρω άποψη, είναι εκ του ασφαλούς…
    Όμως Theorema μου «είναι θαύμα το πόσο καλά γνωρίζεις κάποιους ανθρώπους, πόσο στο μυαλό σου έχουν προσκλήσεις ανοιχτές και βλέμματα ξάστερα»… Και αυτούς τους ανθρώπους, όσο μακρυά και αν βρίσκονται τους κρατάς κοντά. Κι αν δε μπορείς πάντα, τουλάχιστον προσπαθείς, οφείλεις να προσπαθείς…Έτσι νομίζω.
    Και θα καταλήξω σε κάτι που σου ξαναείπα τις προάλλες και το εννοώ: Τα σέβη μου στις αντοχές της απόστασης καλή μου….
    Φιλιά

  6. «Δεν αντέχω τα αεροπλάνα» «Ούτε κι εγώ. Βάσανο. Μια ζωή μαστουρωμένη ταξιδεύω» «Α, γι’ αυτό είσαι πάντα κουρούμπελο όταν βγαίνεις από το αεροδρόμιο;» «Ναι» «Καλά. Εγώ δεν έχω και πολλά φράγκα, ξέρεις» «Ούτε γω. Δουλεύω όπως κι εσύ, remember? Τα βρίσκω όμως όταν χρειάζεται»

    Εδώ πιάσατε φλέβα. Τη φλέβα μου για την ακρίβεια. 🙂

  7. Νομίζω έπαθα αυτό το πως το λένε;;; JET LAG(Αν γράφεται έτσι γιατί μόνο το έχω ακούσει δε το έχω δει)Φαντάσου γκρίνια αν το τηλεφώνημα γινόταν αφού είχε κλείσει εισιτήρια και μόλις είχε μάθει πως θα έχει 6 ώρες και 22 λεπτά καθυστέτηση! :Ρ
    Καλημέρα.

  8. Μα περιμένετε ανταπόκριση με μια απλή …γκρίνια;
    Με αυτό το απλό «τσακίσου» χωρίς κεφαλαία και θαυμαστικά;

    Ανοίξτε ένα λεξικό. Ενημερωθείτε για τις έννοιες της ….»μίρλας» και της ….»υστερίας» και δοκιμάστε ξανά…. :))

  9. @All

    Νιώθω μια απερίγραπτη χαρά διαβάζοντάς σας.

    Οι μικρές σας ιστορίες, οι ταυτίσεις, οι γνώμες, οι διαφορές, όλα αυτά τα πολύτιμα κομματάκια ζωής και σκέψης που μοιράζεστε μαζί μου, μου είναι τόσο πολύτιμα όσο δεν θα μπορέσετε να φανταστείτε ποτέ!…

    Σας ευχαριστώ που είστε εδώ.
    Σας ευχαριστώ που δεν διστάζετε να μιλήσετε φωναχτά, να τραγουδήσετε μαζί μου και να είστε παρέα μου.
    Έναν προς ένα, όλους σας.

  10. Άσε μας ρε Θεώρημα. Όταν αποφασίσεις να σταματήσεις να το γράφεις στο μπλογκ αλλά να το στείλεις κατευθείαν στον/στην ενδιαφερόμενο/-η, τότε μόνο θα πάρεις μια απάντηση της προκοπής.

  11. @Penelope Cruz

    Και ποιος σου λέει, μπειμπι, πως δεν το είδε ήδη?
    Δε μου λες, ΕΣΥ πότε θα έρθεις να με δεις στις Βρυξέλλες????????

  12. η Πενέλοπε ήταν ο παραλήπτης του μηνύματος;
    μπορεί να φέρει και τον Αλμοδοβάρ μαζί της, όταν με το καλό έρθει?
    😛 😛 😛 😛 😛 😛

  13. @Κροτ

    Αχ, εσύ με συμπληρώνεις!!!!!!!
    🙂

  14. Krotkar,
    Η Πενέλοπε κυoφορεί το παιδί του Γοητευτικού-Αρρενωπού-Σέξυ-Φευγάτου Μπαρδέμ, με τον Αλμοδοβάρ θα τραβιέται;

    Αποποιούμαι την ιδιότητα του παραλήπτη, δεν είμαι εγώ.

    Θεώρημα,
    άσε τις δικολαβίες :Ρ
    για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολύ 😉
    Επίσης μην ξεχνάς, πως εσύ έχεις τα κουδούνια που γράφουν πάνω τ’ όνομά σου κι όχι οι άλλοι.

    Όσο για το αν είδε ο παραλήπτης το ποστ, σου λέω ότι δεν έγινε και τίποτα. Γιατί αυτό το ποστ ήταν «τα λέει στη νύφη για να τ’ ακούσει η πεθερά». Η πεθερά άμα θέλει κάνει το κορόιδο. Ή αλλιώς, όταν θες απαντήσεις μην τις ζητάς, απαίτησέ τις. Ξέρεις τι θα πει στρίμωγμα;

  15. @Penelope Cruz

    Δεν θα έλεγα όχι για κάνα ιδιαίτερο… 😉

    (θα μας κλείσει η WordPress για προσβολή δημοσίας αιδούς, όπως το πάμε εδώ μέσα…)

  16. Πενέλοπε…. αυτή ασχημομούρα συνωνόματή σου με τον Μπαρδέμ?!?!?!
    ω, θεέ μου! χάνω πάσα ιδέα!

    πάντως, αν έρθει, και το Μπαρδέμα να φέρει, καλά είναι! Μην πω και καλύτερα!

    Θεωρέμα, ευτυχώς η wp δε διαβάζει ελληνικά!

    Πάντως, στρίμωγμα. στρίμωγμα, καλά λέει η Πενέλοπε, κι ας μην είναι η Κρουζ! (καλύτερα που δεν είναι η Κρουζ δλδ!)

  17. Gnomi mou… Na dehesai tous anthropous opos einai, mazi me ola osa kouvalane – kala i kaka, gi’aftous einai simantika. Thes? tous dehesai. Den thes? pas parakato. Papse na krineis tous allous, vlepontas mono apo ti diki sou plevra ta pragmata. Panda iparhei kai i alli plevra tou nomismatos, you know… O/H Krotkar, sou apandise poli sofa stin arhi, opos kai sto proigoumeno post sou.
    Give people a chance, dear, kai den tha haseis…

  18. @Κροτ

    ΛΟΛ -καλά, εσύ έχεις ξεφύγει λέμε. Ζωγραφίζεις πάλι 🙂

    @Aluov

    Το κάνω, καλό μου.Και το ξέρεις. Κι όχι επειδή μου το λες ή επειδή έτσι πρέπει αλλά επειδή έτσι το νιώθω. Μακάρι να είμαι αντάξιά τους κι εγώ.
    Σε φιλώ με αγάπη. 🙂

  19. Μπράβο Πηνελόπη. Ολότελα μαζί σου και πες κι άλλα. Κι όσο σκέφτομαι ότι κάποτε σε είχα αμφισβήτήσει… Ik ben droevig…

  20. @Miss Broadway

    Είδατε, Θεά? Πάλι δίκιο είχα! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: