Ο καιρός είναι μια βαλίτσα γεμάτη καραμέλες

Μα τι τους έχει πιάσει όλους και μιλάνε διαρκώς για τον καιρό;///Μια για τον καιρό που φεύγει, μια για τον καιρό που χάλασε, μια για τον καιρό του σιγάν, μια για τον καιρό του λαλείν///Το μυστήριο και η αγωνία του χρόνου στο ποτήρι μας///Κοιτάζω το ρολόι μου.Ως συνήθως τρέχει, μετράει γρηγορότερα από το κανονικό τα λεπτά που περνάνε///Με ειδοποιεί κάπως αργά για την κατάλληλη ώρα///Μου χαρίζει επιπλέον στιγμές όταν φτάνω στο κάθε «εκεί» λιγάκι νωρίτερα από το συμφωνημένο///Λεπτά αναμονής. Ώρες παραμονής. Αιώνες ιστορίας///Πότε είναι καιρός να σβήσει κανείς τα λαμπιόνια και να απολαύσει μια αργόσυρτη σιωπή βυθισμένη στο σκοτάδι;///Και πότε είναι ώρα να κλείσει κανείς τα μάτια ρουφώντας μια δυνατή ακτίνα φωτός που έπεσε πάνω του αιφνιδίως;///Σε τι ακριβώς χρησιμεύουν οι απολογισμοί, οι προϋπολογισμοί και τα προγνωστικά;///Υπάρχει η κατάλληλη στιγμή για τα πάντα, κι αυτό είναι το μόνο σίγουρο σε θέματα καιρού///Κι έπειτα, το μόνο δεδομένο δεν είναι βέβαια το μέλλον παρά μόνο το παρελθόν και το παρόν///Σχετικότητες του χρόνου///Στιγμούλες στο τσεπάκι μας, στο ημερολόγιο, στη σκέψη μας///Τι να είναι ο «χαμένος χρόνος»;///Ώρες που αντί να τις αγκαλιάζουμε με τρυφερότητα και σύνεση τις κοιτάξαμε με κυνισμό και απερισκεψία;///Στιγμές που κάποτε οι άνθρωποι τις αναζητούσαν μέσα από μια Μαντλέν με άρωμα αμύγδαλο και τώρα απλώς τις σημειώνουμε στο iPhone και περνάμε ανέκφραστοι στο επόμενο ραντεβού μας;///Οργανογράμματα με σειρά προτεραιότητας και θέσεις αναμονής;///Πού πια καιρός για την οποιαδήποτε ξαφνική έκσταση αποτολμά να παραμονέψει τις στιγμές μας;///Σαν πολλές ερωτήσεις να μαζευτήκανε κι ο χρόνος δε θα φτάσει///Ημερομηνίες παραγωγής και λήξης, καθυστερήσεις, πρόωρες εξελίξεις///Ζητείται χώρος για εκπλήξεις///Λίγος επινοημένος καιρός που δεν θα χρησιμέψει μόνο σε κάτι απτό μα και σε όλα όσα αδυνατούμε να συλλάβουμε εδώ και τώρα///Προοπτική, όραμα, κάτι επίμονο πάντως, και καθηλωτικό///Είναι ωραίο το παιχνίδι με τον καιρό, όπως όλα τα παιχνίδια, φτάνει να μην ξεπέφτουμε σε άδικη σπατάλη ενός αγαθού που μας χαρίζεται κάθε στιγμή κι αναγεννιέται από τις στάχτες του με το που το ρολόι κάνει άλλο ένα βήμα///Ακόμα και οι στιγμές αργίας είναι πολύτιμες///Ειδικά αυτές///Είναι τρομερή η ενέργεια που μπορεί να κρύβεται μέσα στην απραξία, είναι μεγάλος ο τρεχάτος καιρός που γεννιέται μέσα από μια κουρασμένη στιγμή του χρόνου///Παρόλα αυτά, από παλιά μου άρεσαν οι ωραίες εικόνες και τα κοσμητικά επίθετα///Γι’ αυτό φαντάζομαι το παρελθόν σαν μια μεγάλη καραμέλα που λιώνει σιγά σιγά στο στόμα μου και με γλυκαίνει νοσταλγικά///Παρόλο που κάποτε μπορεί να με πόναγε ένα δόντι, να μου έφραξαν οι σιελογόνοι, να λιγώθηκα από τη γεύση της///Φαντάζομαι και το εκκολαπτόμενο μέλλον, νεογέννητο και αχόρταγο ζωάκι, αθέατο κι όμως μέσα μου τρομακτικά παρόν///Έστω και ως προσμονή, που λιγάκι τη φοβάμαι///Να εκκινείται από το παρόν μου και αναμένεται να μεγαλουργήσει όπως εκείνο προτιμά///Τζαναμπέτικο, αυτόνομο, ωραίο///Άγνωστο μα δικό μου, και άρα ερωτεύσιμο εξ ορισμού και συνειδητά///Απλώς και μόνο επειδή αναμένεται να υπάρξει και με ωθεί μπροστά///Απλώς και μόνο γιατί ανέκαθεν με συνάρπαζαν οι σειρές σε συνέχειες και τα sequel που αναιρούσαν την ιδέα του όποιου τέλους προσφέροντάς μου την ευχαρίστηση μιας επόμενης φοράς που όλο και κάτι καινούριο έχει κρυμμένο στο μανίκι///Τα σέβη μου.

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 2 Φεβρουαρίου, 2010, in 1 and tagged . Bookmark the permalink. 25 Σχόλια.

  1. Στέκομαι πιο πολύ στη λέξη »Τζαναμπέτικο» έτσι όπως εμφανίζεται ξαφνικά στο σώμα του κειμένου, σαν αμύγδαλο στον πυρήνα της καραμέλας του παρελθόντος μου…
    Αν ακουστεί κάπως μπουκωμένη η Καλησπέρα που προφέρω θα ξέρετε ότι ‘φταίει’ αυτό το αμύγδαλο που στριφογυρίζω ακόμα στο στόμα.

  2. Κάποιοι δεν συνθηκολογούν με το παρόν και θερίζουν τον σκιώδη αγρό τους με ανακυκλωμένες επιστολές στην μηχανορραφία της συνείδησης ,κάποιοι σπέρνουν αναλώσιμη ασημαντότητα, με τάργκετ γκρούπ το βρακί του Λέλου και την τσιμεντολιθοεκτόξευση της κάθε κατσαρολίδου,κἀποιοι κοινοποιούν το μετεωρο(λογικό) τους δελτίο μη έχοντας πρόσβαση απο επιλογή στην καθαγιασμό του «»εκεί»» και κάποιοι άλλοι με απλοέπεια αντέχουν αυτά που δεν αντέχουν όλοι αυτοί …

  3. ο καιρός σήμερα πάντως χάλασε και έχω κάτι σπόρους να καλλιεργήσω. και είναι αυτός ο χρόνος που αναμένεις την «έκπληξη» να απολαύσεις
    σαν σπόρο βάζεις και ποτέ δεν ξέρεις τι θα εμφανιστεί και τι όχι.
    καλησπέρα σου!

  4. για όλα αυτά, έχω σταματήσει εδώ και 10 χρόνια να φοράω ρολόι

  5. Theorema
    Στο ξαναλέω! Διάβασε το βιβλίο του Θανάση Σκαμνάκη «Οι μικροί πολέμιοι του χρόνου και της φθοράς» και θα με θυμηθείς.

  6. …..Λέει, νεκρός χρόνος είναι αυτός ανάμεσα στις ανάσες, μα μήπως είναι κι ο άλλος ανάμεσα σε διό αγάπες;…. Κοντό μαλλάκι κι η παρέα σου.

  7. «Ζητείται χώρος για εκπλήξεις», επειγόντως;!!!
    Η τελείως υποκειμενική εντύπωσή μου είναι ότι ο χρόνος κυλάει σα ρόδα, πότε πιο αργά, πότε πιο γρήγορα, φεύγει και επιστρέφει, μας ζαλίζει, μας πατάει, μας παίρνει από κάτω, μας ταξιδεύει, μας πετάει στο τέλος στην άκρη του δρόμου.

  8. O θείος εκ της Αλβιόνος (T.S.E.) είχε γραψει:
    ‘ time present and time past are both present in time future…
    (Προσεχώς θα σου αφιερώσω ενα ποστ επι τούτου.)

    Ειδες τι παθαίνεις με τις συνεφιές; Κάτι τέτοια σκέφτονται και οι Σουηδοί και οι Αγγλοι και όσοι έχουν fogg.Εδώ με τον ήλιο βγάζουμε γλωσσίτσες έξω απ΄το τρέξιμο και κυλιόμαστε στα χορτάρια ευτυχείς γιαυτό το time present.
    (το μόνο που έχουμε εδώ)

  9. Μου θύμισες κάτι στίχους, από τους πιο πικρά εύστοχους που έχουν γραφτεί:

    περνούν οι νύχτες
    τα δευτερόλεπτα βαριά στους λεπτοδείχτες
    ζητώντας κάτι
    που να ΜΗΝ γίνεται ουρλιαχτό κι οφθαλμάτη

    απ’ το λαρύγγι της Σωτηρίας Μπέλλου, λαχανάκι μου.

  10. Μα δε μας είπατε όμως, τί καιρό έχετε’κει;

  11. εγώ τον φοβάμαι το χρόνο που έρχεται. νομιζω ολο το παιχνιδι παιζεται στο τι αισθανεται κανεις ως εξ’ ορισμού ερωτεύσιμο. ερωτεύσιμο. τι ωραία λεξη.. κρυβει μεσα της ολες τις δυνατοτητες του κοσμου.

    φιλί καλή μου theorema.

  12. time it was and what a time it was it was
    a time of innocence a time of confidences

    αυτό μου θυμήσατε

  13. ξέχασα.

    γεια σας τι κάνετε πως είστε;

    🙂

  14. ή, όπως λέει και ο Forest Gump
    My momma always said, «Life was like a box of chocolates. You never know what you’re gonna get.»

  15. ωραίο,ωραίο..
    ειδικά αν ανακαλύψεις και καμιά ξεχασμένη καραμέλα στην τσέπη σου

  16. να προσθέσω στο διαγωνισμό ατάκας που εγκαινίασε αυτό το ποστ ότι, ως γνωστόν, ο καιρός που φεύγει φτάνει στην Ηγουμενίτσα, μπαίνει μες το φεριμπότ
    (κατα τ αλλα με προλαβε η utopiacl)

  17. @Τσαλαπετεινός

    Την κατάλληλη στιγμή περιμένω από σας ένα τζαναμπέτικο «κρακ!». Τότε το αμύγδαλο θα γίνει ένα με την καραμέλα, ποτίζοντας τον ουρανίσκο σας με το πικρόγλυκο άρωμά του, και θα σας αποκαλύψει ένα νέο χαρμάνι γεύσεων που αποκλείεται να σας αφήσουν απαθή…
    Τα σέβη μου στην έμπνευσή σας 🙂

    @fetus

    Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία, μικρό μου. Το ίδιο κι ο καιρός. Μόνο έτσι μας βγάζει κερδισμένους σαν έρθει η ώρα να περάσουμε από το ταμείο και να ζητήσουμε λογαριασμό.

    @basnia

    Τους σπόρους και τα μάτια σου λοιπόν! Με καλό ή με κακό καιρό, μόνο από αυτούς περιμένουμε σε λίγο κάτι να ανθίσει 🙂

    @annanas

    Μέγα κατόρθωμα! Σε θαυμάζω πραγματικά. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ένα ρολόι στο δεξί χέρι με σφίγγει σαν χειροπέδα…

    @il trovatore

    Θα μου το δώσεις ΕΣΥ γλυκειέ μου τροβαδούρε. Την επόμενη φορά στο νησί, να με περιμένεις με ένα πακέτο στο χέρι. Σου τάζω ατέρμονες συζητήσεις κάτω από την πέτρινη καμάρα, με γλυκόπιοτα κρασιά και οικείους μεζέδες. Να ανάψουν οι κουβέντες, να τσακίσουμε το χρόνο κάτω από τα γέλια και τα ζόρικα κέφια μας.

    @kakaras

    Αχ, εσύ! Όποτε περνάς κάτω από το παραθύρι μου και μου σφυρίζεις νότες από το μαγευτικό σου «αλλού» με κάνεις και γίνομαι ένα ρολόι που χάνει το λογαριασμό και τα μετράει όλα όπως του αρέσει!
    Φιλιά από το κοντό μαλλάκι σε σένα και στους μαθητευόμενους μάγους σου 🙂

    @Θεία Θ.

    Ωραία παρομοίωση. Ξέρεις να χωράς το όνειρο και την πραγματικότητα στην ίδια φράση! Καταλαβαίνεις άραγε πόσο με γοητεύει αυτό?…

    @utopiacl

    Με συγκίνησε η αναφορά στον ανυπέρβλητο Αλβιόνο! Αναμένω το ποστ με ορθάνοιχτες αγκάλες, μικρή μάγισσα του καβαλέτου 🙂

    @Penelope Cruz

    Με τσάκισε το άσμα σου, τέρας ασύγκριτο! Κάποια μέρα εσύ κι εγώ θα κάνουμε σοβαρή παρέα. Να το θυμάσαι, μην πεις πως δεν σε προειδοποίησα.

    @Μάνος

    Χειμωνοκαιρό κάνει, ντάκτερ Μάνο 🙂 Θέλετε λίγη βόρεια βροχούλα μέσα σε ένα δοκιμαστικό σωλήνα που θα επινοήσω αποκλειστικά για σας?

    @deadend mind

    Μακάρι να περνά ο καιρός και, μετά το φόβο, να μας φέρνει αιτίες για ερωτεύσιμες στιγμές, ζωή κανονική δηλαδή, επ’ ουδενί παραιτημένη. Σε φιλώ γλυκά, τρυφερό παιδάκι 🙂

    @meteorologos

    Αυτή κι αν ήταν έμπνευση!!! Στο σημείο που λέει πως «θα έρχονται άνεμοι από όλες τις διευθύνσεις» έσκισα το σουτιέν μου κανονικά! Θεά λέμε, θεά!

    @ο αποτέτοιος

    Αχ, τι όμορφο… Κι εμένα μου θυμίσατε καραμέλες από το βάθος του μυαλού μου που -τι περίεργο!- είναι το ίδιο γλυκειές ακόμα!
    Μια χαρά είμαι, σας ευχαριστώ! Εσείς? 😉

    @Μαρίτσα

    Κοριτσάκι, την επόμενη φορά που θα μας υποδεχτείτε στο νησί των Φαιάκων σου υπόσχομαι ένα μεγάλο κουτί με χρονοστιγμές. Μερικές φραουλένιες, άλλες bitter, άλλες γλυκύτατες με κρέμα κι άλλες παραγεμισμένες με το αμύγδαλο του Τσαλαπετεινού (βλέπε σχόλιο 1).
    Πάμε ταξίδάκι στον καιρό? Κάτι μου λέει πως κάπου καλά θα μας βγάλει 🙂

    @Κ.Κ.Μοίρης

    Αυτό κι αν είναι έκπληξη! Να ψαχουλεύεις μια τσέπη και στο βάθος της, εκεί που νομίζεις πως άδειασε κι έχει μόνο σκόνες και χαρτάκια λιωμένα από ξεχασμένους λογαριασμούς εσύ να ανακαλύπτεις μία ακόμα καραμέλα!
    Με εμπνέυσατε! Θα αρχίσω να σκαλίζω τσέπες 😉

    @Herr K.

    Κάτι ξέρετε που εμείς αγνοούμε, μάιν Χερ? Καλό ακούγεται, μας αρέσει! Ξεκινάει κρουαζιέρα ή μου φαίνεται? 🙂

    …….

    Καλημέρες θηριάκια 🙂 😉 🙂

  18. Apo Muthistoria pws pate? thymaste mipws pou vrisketai kai ti exei pathei o palaios tyrannos,o Arxwn Kronos(Xronos)? oxi? na sas thymisw egw! mazi me tous loipous Titanes,einai vatheiaaaa kleismenos sta Tartara,fylakismenos sto triplo(parelthon-parwn-mellon) teixos tis Nyxtas,me frourous tous Ekatogxeires,min tyxon kai mas enoxlisei ever again…min polemate ton Xrono,min tou antistekeste,kante ton filo kai symmaxo kai oups!! tha anakalypsete oti stin praksi den yparxei…..

  19. Συμφωνώ απόλυτα με τον Annana!! Ποια ρολόγια και κουραφέξαλα!? 😛
    Ας αφήσουμε τους καρπούς μας ν’ αναπνεύσουν! Τι λέτε? (Ξέρω δεν είναι εύκολο, αλλά αξίζει μια προσπάθεια πιστεύω).
    Καλό απόγευμα! 🙂

  20. Χρόνος ο άχρονος και μηδέποτε σταθερός. Δεν είναι ίδιο κάθε δευτερόλεπτο και δεν περνά το ίδιο για όλους/ες.
    Και είναι όλα αυτά που λέτε ο χρόνος και είναι και οι «προθεσμίες». «Ως τότε …νάχεις τελειώσει». Τεμαχισμένος, στριμωγμένος, κομένος και ραμένος, ανάμεσα από χίλιες δυο απαιτήσεις, έπαψε να είναι πλούσιος, απέραντος, πολύς. Πάντα λείπει. Άπειρες προθεσμίες, πριν την μεγάλη την τελική και απροσδιόριστη.
    Σήμερα, έλαβα ένα γράμμα.
    Μαθητής, ετών 15:
    «Θέλω χρόνο για χαζολόγημα και ρεμβασμό».
    Επειδή εμείς δεν έχουμε πολύ χρόνο, κλέψαμε και τον χρόνο των παιδιών.
    ΥΓ
    Κάποια στιγμή, ήθελα κάτι να σας στείλω και δεν βρήκα πουθενά email.
    Στραβομάρα έχω;

  21. Αναρωτιόμουνα τι σχόλιο να σου αφήσω ώσπου είδα σήμερα ότι οι καραμέλες Τσάρλεστον κυκλοφορούν ακόμα κι έτσι όλα ήρθαν στη θέση τους 🙂
    Μάλιστα τώρα που το σκέφτομαι εκτός από Τσάρλστον θα μπορούσε να είναι και καραμέλες Αστακός που τις θυμάμαι πάντα να πωλούνται χύμα σε κάτι καφεκοπτεία στο κέντρο της Αθήνας

  22. @nitens_lux

    Αυτές οι παραπομπές σου με ενθουσιάζουν! 😉 Άσε που τελικά πιάνουν και τα σκέφτομαι όλα ακόμα πιο θετικά! Σε λίγο θα σε πληρώνω για να μου ενισχύεις την αισιοδοξία, το ξέρεις?

    @Adis

    Φυσικά και αξίζει! Κάθε τρόπος είναι σημαντικός. Ακόμα και αν μας παιδέψει λίγο, υπάρχει πάντα ένας λόγος που μας ωθεί μπροστά 🙂

    @Odyssey

    Τέλειο το γράμμα του μαθητή σας! Μάθημα κανονικό.
    Το μέηλ μου υπάρχει στο προφίλ μου. Το ξαναδίνω εδώ και αναμένω εναγωνίως το κατιτίς μου!
    angeloflight2028@hotmail.com
    Merci d’ avance! 🙂

    @alepou

    Τις Τσάρλεστον τις ξέρω, θεϊκές καραμέλες πραγματικά. Τις άλλες που λες δεν τις έχω δει, αλεπουδίτσα. Λες την επόμενη φορά στην Αθήνα να γλυκαθούμε? 🙂

    Καλημέρες θηριάκια! 🙂

  23. Αν ο καιρός κατά την αναχώρησή μας από την νήσον είναι κακός και η θάλασσα τρικυμιώδης, τούτο θα έχει σημασίαν μεγίστην,διότι υπάρχει περίπτωση στο πλοίο να πέσουν ρουκετιές και να αιστανθούμε λίαν αδιάθετοι.

  24. @ionianstar

    Μήπως σας λένε Εμπειρίκο?! 🙂

    (καλό ταξίδι, γείτονα!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: