Lovers

 

Χτύπησα το κουδούνι και περίμενα. Μετά από λίγο ένα μακρόσυρτο βουητό ακούστηκε από την πόρτα. Έσπρωξα το τζάμι και προχώρησα στην είσοδο. Η παγωμένη θερμοκρασία της μπετούγιας παρέμεινε στο χέρι μου σαν παλαμικό αποτύπωμα. Κοιτάχτηκα στον παραμορφωτικό καθρέφτη. Έστρωσα λίγο τα μαλλιά και προχώρησα στο ασανσέρ. Ήμουν ολομόναχη. Πάτησα το τρία και περίμενα. Καθώς ανέβαινε το μεταλλικό κουβούκλιο έγδερνα με το νύχι μου τους ορόφους που κατέβαιναν. Αυτός ο ήχος με ηρεμεί. Έφτασα στον όροφό του και βγήκα από το ασανσέρ. Στο διάδρομο διέκρινα φως. Η πόρτα του διαμερίσματος ήταν ανοιχτή. Μπήκα χωρίς να χτυπήσω και την έκλεισα σιγανά πίσω μου. Εμφανίστηκε από την κουζίνα κρατώντας δυο ποτήρια κόκκινο κρασί. Τσουγκρίσαμε αμίλητοι και δοκιμάσαμε. Από μέσα ακουγόταν ένα τραγούδι των Burial που με αναστατώνει κάθε φορά. Μου ζήτησε να βγάλω το παλτό μου και να καθίσω κάπου. Μπήκα στο σαλόνι και άρχισα να περιεργάζομαι τη βιβλιοθήκη του. Ακόμα κι όταν έψαχνα να αγοράσω διαμέρισμα το πρώτο πράγμα που κοίταγα, πριν καν ελέγξω τα υδραυλικά, ήταν η βιβλιοθήκη του εκάστοτε ιδιοκτήτη. Παρόλο που δεν θα το αγόραζα επιπλωμένο, με ενδιέφερε να ξέρω τι βιβλία διάβαζε ο προηγούμενος. Μετά από λίγο κάθισα στον καναπέ και άναψα ένα τσιγάρο. Με πλησίασε και χωρίς να μου μιλήσει άρχισε να με φιλάει. Δεν αντέδρασα. Το κρασί με είχε ζαλίσει κάπως. Καθώς με χάιδευε και με φιλούσε δυνατά σκεφτόμουν πως το καλοκαίρι τα νησιά είναι η καλύτερη διέξοδος για Σαββατοκύριακα ή αργίες. Προσπάθησα να θυμηθώ πού ήταν εκείνο το ξενοδοχείο με τα πολύχρωμα δωμάτια που μου περιέγραφε κάποτε μια φίλη αλλά δεν τα κατάφερα. Όταν άρχισε να ανασηκώνει τα ρούχα μου και να μου χαϊδεύει το κορμί ένιωσα μια έντονη επιθυμία να δραπετεύσω. Σηκώθηκα και άρχισα να τρέχω σαν παλαβή στο διάδρομο. Έτρεξε πίσω μου και με ρώτησε τι συνέβαινε. Χώθηκα στο ασανσέρ και πάτησα το μηδέν. Χωρίς να του απαντήσω. Όταν βγήκα στο δρόμο κοίταξα ψηλά. Τον είδα που με παρακολουθούσε από το μπαλκόνι. Γύρισα το κεφάλι κι άρχισα να τρέχω προς την αντίθετη κατεύθυνση. Έβρεχε και ήταν ωραία. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πότε θα τον ξανάβλεπα.

(Νίκο, ευχαριστώ για το τραγούδι)

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 12 Μαρτίου, 2010, in 1 and tagged , . Bookmark the permalink. 18 Σχόλια.

  1. Εκείνος βέβαια, μετά απ’ αυτό, ίσως να μη θέλει το ίδιο.

  2. @Penelope Cruz

    Αν αυτό το γεγονός ήταν ικανό να του αλλάξει τόσο γρήγορα γνώμη, τότε ποιος νοιάζεται γι’ αυτόν?… 😉

  3. «Καθώς με χάιδευε και με φιλούσε δυνατά σκεφτόμουν πως το καλοκαίρι τα νησιά είναι η καλύτερη διέξοδος για Σαββατοκύριακα ή αργίες».

    Αλμυρό το φιλί;;

  4. Τελικά τον ξαναείδες;;;;

  5. Ο τύπος έφαγε μεγάλη φρίκη σου λέω. Είναι βέβαιος ότι άκουσες τη σκέψη του καθώς ονειρευόταν Σαββατοκύριακα και αργίες στο κέντρο της Αθήνας με σινεμά και βόλτα στη Σταδίου, μακριά από πολύχρωμα δωμάτια ξενοδοχείων.
    Όταν τον ξαναδείς, θα σου ζητήσει συγγνώμη και θα σου υποσχεθεί ότι τα δύο από τα τέσσερα σαββατοκύριακα του μήνα θα γίνεται το δικό σου.

  6. Και πολύ καλά θα κάνει να μη νοιάζεται. Άντρας που προσφέρει ποτήρι και μετά χουφτώνει μας είναι αδιάφορος. Ή βάλε μας κρασί και πες μας κάτι έξυπνο και γοητευτικό ή χούφτωσέ μας με το που θα μπούμε στο διαμέρισμα και κόλλησέ μας στον τοίχο. Ναι.

    • Κυρία Πηνελόπη δεν πιστεύω αν συνάβαινε αυτό που λέτε » κόλλημα στο τοίχο»
      να αναφωνούσατε την επομένη : Αχ ο παλιάνθρωπος , το κτήνος με βίασε!!

  7. Μπράβο σας πολύ ωραιο

  8. Αδέλφια!
    Ούτε τώρα είμουν εγώ.

  9. IonianStar,
    σας έχει φάει η παλινδρομική κίνηση (Ζάκυνθος-Κυλλήνη εννοώ, καλέ πού πάει το μυαλό σας!). Αλλιώς δεν εξηγείται…

  10. @Μάνος

    Και πού θέλετε να ξέρω εγώ? Σάμπως εμένα φίλησε?

    @ionianstar

    Εγώ να τον ξαναδώ? Από πού κι ως πού?

    @Riski

    Για να τον ξαναδώ θα έπρεπε καταρχάς να τον είχα δει πρώτα. Δεν παρέστην στη σκηνή, αρκέστηκα στο να την επινοήσω.

    @Penelope Cruz

    Εξαρτάται από τους εκάστοτε κώδικες, μικρή Πενέλοπε. Περί ορέξεως ουδείς λόγος. Μπορεί και να γούσταραν. Μπορεί να να μην ξανασυναντήθηκαν ποτέ. Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

    @haker

    Μερσί, φίλτατο μικρό.

    @il trovatore

    Και πού το ξέρουμε εμείς????? Απόδειξέ το!

    @alepou

    Σε κρίση ή εν δράσει!?…

    —-

    Καλημερες θηριάκια 🙂

  11. «Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πόσο χαίρομαι που ξενέρωσα νωρίς. Ουφ!»

  12. Μοιραία κανείς απευθύνεται στο πρόσωπο που μιλάει.
    Δεν είπες το όνομά της. Το «εγώ» είναι το μόνο πρόσωπο στο οποίο μπορεί κανείς να ακουμπήσει ακόμα κι αν κατανοεί ότι είναι ανύπαρκτο.
    🙂

    Το κείμενο πάντως ξεχειλίζει από ανατρεπτική θηλυκότητα και μ’ άρεσε πολύ..

  13. αυτό με το νύχι να το προσέξεις
    (σε ρόλο Κ.)

  14. @Τραβηχτή

    Είναι κι αυτή μια άποψη, δε λέω!

    @Riski

    Πολύ χαίρομαι που ένιωσες αυτό το στοιχείο του κειμένου που ήθελα πολύ να βγει αλλά στο μεγαλύτερο ποσοστό φαίνεται να μην βγήκε. Ακόμα και με έναν όμως να τα κατάφερα, είναι σπουδαίο για μένα.
    Αυτή την ανατρεπτική θηλυκότητα την ήθελα πιο έντονη, αλλά μάλλον την επόμενη φορά θα πρέπει να προσπαθήσω περισσότερο!
    Σε ευχαριστώ πολύ για την τόσο προσεκτική ανάγνωση και για το σχόλιο!

    @manos

    Ψυχαναγκαστικά είναι αυτά, Μάνο μου. Μικρές μανίες. Όπου ο τρελός κι η τρέλα του. Ξέρεις τώρα…

  15. Απορίες: Το νύχι κόκκινο ή μαύρο?
    Φεύγοντας, τσάντα- παλτό τα πήρες ή ούτε καν το σκέφτηκες?

    Μ’ αρέσει!
    Ναι μ’ αρέσει γιατί είναι αυθόρμητο και ίσως παρορμητικό.
    Γεμάτο πάθος …….
    Καλώς σε βρήκα και σένα….

  16. @roundel

    1. Το νύχι (ελπίζω) άφαβο και κοντοκομμένο.
    2. Δεν ξέρω, αλλά μπορώ να μάθω! 😉

    Καλωσόρισες στην αυλή των θαυμάτων 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: