Αν…

Αν ήταν όλα διαφορετικά, τι θα θέλαμε να αλλάξουμε στον κόσμο;///Ένας φίλος μου έλεγε χτες: «Εκείνη την εποχή χτύπαγα το κεφάλι μου στον τοίχο με μανία. Αλύπητα! Ήξερα πως είτε αυτό το κεφάλι έπρεπε να σπάσει είτε αυτός ο τοίχος να φύγει από κει. Μετά δεν θυμάμαι τι έγινε…»///Ο ίδιος φίλος, τσιτάροντας μια ατάκα από ένα γνωστό βιβλίο, μου είπε πως είναι ειδικός στο να χάνει το χρόνο του και αυτή τη στιγμή είναι απασχολημένος με το να προετοιμάζει ήσυχα ήσυχα το επόμενο λάθος του///Μιλήσαμε πολύ, το απόγευμα ήταν γεμάτο και ζάμπλουτο, αληθινά πληρωτικό///Του εξήγησα πως όταν βρισκόμαστε μαζί έχω πάντα την εντύπωση πως τούτη εδώ η πόλη δεν είναι άδεια///Και πως τον βρίσκω σπουδαίο επειδή το βλέμμα του τρέχει σε χίλια σημεία ταυτόχρονα, ίδια με το μυαλό του///Κατεβάζαμε τα ποτήρια το ένα μετά το άλλο και κουβεντιάζαμε ζωηρά, καθισμένοι αντικριστά σε ένα ξύλινο τραπεζάκι που κάποιος μαγαζάτορας είχε βγάλει στο πεζοδρόμιο///Ο δρόμος ήταν ψιλοήσυχος, ο αέρας μύριζε κάποιο άγνωστο άνθος///Ακόμα και άγνωστα όμως, τα άνθη ευωδιάζουν γλυκά σε όποιο γεωγραφικό πλάτος και μήκος κι αν βρίσκεται κανείς///Η άνοιξη ήταν φίλη μου χτες, μου φέρθηκε ωραία///«Έχασα την πτήση μου για Αθήνα επειδή εξερράγη ένα ηφαίστειο στην Ισλανδία και γέμισε ο ουρανός με τσιμεντόσκονη«, μου είπε έκθαμβος///Σε πόσους ανθρώπους μπορεί να συμβεί αυτή η παράλογη σκηνή κάποια στιγμή στη ζωή τους και μετά να καθίσουν να την διηγηθούν σε κάποιον, αναρωτήθηκα///Περνάει χρόνος, φεύγει σα νεράκι, σκορπίζονται στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα οι ώρες και οι μέρες, χαϊδεύοντάς μας τον ώμο απαλά///Όποιος καταλάβει κατάλαβε, το φιλικό χάδι δεν επαναλαμβάνεται αυτούσιο για δεύτερη φορά///Ένας άλλος φίλος μου, πριν λίγες μέρες, κατέβηκε στο κέντρο μια πόλης για να με δει, και η πρώτη κουβέντα που μου είπε ήταν: «Και η μάνα μου να με παρακάλαγε, εδώ δεν θα ερχόμουν///Κι όμως, ήξερε πως αν δεν βλεπόμασταν εκείνο το βράδυ έστω για μία ώρα με το ρολόι, δεν θα βλεπόμασταν για μήνες. Επέστρεψε λοιπόν την καθορισμένη βραδινή ώρα στη γειτονιά όπου εργάζεται ολημερίς και την οποία σιχαίνεται κυριολεκτικά, στήθηκε δίπλα στον «πιο σιχαμερό περιπτερά του κόσμου» και μόλις με είδε με φώναξε με το ονοματεπώνυμό μου και με πήρε αγκαζέ///Ήπιαμε μπίρες και καφέδες, εξομολογηθήκαμε μυστικά, χαζέψαμε τους περαστικούς στην ανηφόρα, γκρινιάξαμε και κουτσομπολέψαμε και στο τέλος αγκαλιαστήκαμε και είπαμε εις το επανειδείν με τα μάτια και την καρδιά γεμάτη///Αν όλα ήταν διαφορετικά τι θα θέλαμε να αλλάξουμε στον κόσμο;///Όπως και να ήταν τα πράγματα, προσωπικά το μόνο που δεν θα άλλαζα ποτέ είναι οι εντιμότατοι φίλοι μου///Αυτοί οι δυο και μερικοί άλλοι, παλιόπαιδα κανονικά, για τους οποίους θα μιλήσω σε άλλο καρέ, και που δίχως αυτούς νιώθω διαρκώς πως μου λείπει ένα χέρι, ένα πόδι, το μισό μου μυαλό και ολόκληρη η χαρά μου///Τα σέβη μου.

(Αν…τώνη και Γιώργο, το άσμα στο loud παρακαλώ)

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 16 Απριλίου, 2010, in 1 and tagged . Bookmark the permalink. 17 Σχόλια.

  1. Ζηλεύω οικτρά τους φίλους σας. Αλλά και εσάς, για να λέω την πάσα αλήθεια.

  2. Αν… ένα σωρό, αλλά στο μεταξύ ο χρόνος φεύγει. Ας είναι καλά οι εντιμότατοι φίλοι μας λοιπόν! 🙂

    Το τραγούδι πολυύ καλό, μ΄αρέσει και η εκδοχή του με τα πιτσιρίκια! 🙂

  3. Να ΄σαι καλά. Kι έψαχνα να βρω γιατί οι δικοί μου αληθινοί εντιμότατοι εδώ και χρόνια παραμένουν τέσσερις. Δύο πόδια, δύο χέρια καθαρίσαμε. Πόσους παραπάνω καημούς ν΄αντέξει ένα κεφάλι; 🙂

    Μάκια και καλό σκ

  4. όντως ωραίο τραγουδάκι.
    Υπάρχει κι ένα άλλο που λέει «αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα, θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα».
    Δεν είμαστε για αλλαγές. Εδώ καλά – καλά δεν μπορούμε ν’ αντεπεξέλθουμε στις παρούσες καταστάσεις. Φανταστείτε αν…!!

    Πάντως, ωραίο πράγμα να τα πίνεις με τους καλούς σου φίλους. Κι εγώ τις απολαμβάνω αυτές τις στιγμές, όσο λίγα πράγματα 🙂

  5. είναι απασχολημένος με το να προετοιμάζει ήσυχα ήσυχα το επόμενο λάθος τοy

    moy thimise ayto kati apo emena.. opws k alla simeia …

  6. Χα! Το’ξερα ότι θα’χετε αυτό το τραγουδάκι, όταν είδα το αν! (μιλάμε για μέγιστο iq)

    Ξέρετε τι με χαλάει σε κάποιους φίλους; Αυτό το σπάνιο που τους βλέπουμε ρε γαμώτο.

  7. Ναι όταν συνδεόμαστε με ανθρώπους αρχίζουμε να μοιράζουμε, ένα χέρι, ένα πόδι και ίσως κάποιες φορές μπορεί να νιώθουμε παράλυτοι χωρίς εκείνους. Εγώ δεν ξέρω τι θα άλλαζα στον κόσμο αν μπορούσα, αλλά επειδή αυτή η σκέψη με κάνει να πελαγώνω γιατί τελικά συνειδητοποιώ ότι είναι τόσα πολλά αυτά που θα άλλαζα, καταλήγω στο να προσπαθώ να αλλάξω καθημερινά έστω και κάτι μικρό σε’ μένα και στη ζωή μου αλλά και για τους ανθρώπους γύρω μου.
    Και θα σου πω και κάτι απίστευτο που μου είπε ένας φίλος που με έκανε να δακρύσω, γιατί τον ένιωσα πολύ.
    -Ρε συ φοβάσαι με όλα αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην χώρα μας? Εννοώ ότι αν τα πράγματα γίνουν χειρότερα έχεις σκεφτεί τι θα κάνεις?
    -Να σου πω κάτι όχι δεν φοβάμαι, έχω σκεφτεί τι θα κάνω αλλά όπως και να έχει θα επιβιώσω. Αφού ρε συ γλίτωσα από την ζουζού και πήρα την απόφαση να ζήσω, τότε έκανα το μεγαλύτερο δώρο στον εαυτό μου.

  8. @Time

    Αμ εγώ δεν με/μας ζηλεύω θαρρείτε?

    @renata

    Κι εγώ το άκουσα μετά από την εκτέλεση αυτή και μου άρεσε πολύ! Λένε, δε, πως στο σιντί του Μητσοτάκη όλοι είναι μουσικάρες!…

    @Μικρό μου Πόνι

    Δύο, τρεις, τέσσερις μάξιμουμ, αυτός είναι ο σωστός αριθμός, μικρό μου. Αλλιώς δεν μιλάμε για κολλητούς, μιλάμε για παρέα. Και αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό κεφάλαιο.

    @annanas

    Καλές οι αλλαγες, αλλά όπως λες, καλύτεροι οι φίλοι! Κι εκεί, ευτυχώς, τα πράγματα που πρέπεινα αλλάζουν είναι επί της ουσίας, οπότε και πάλι χρήσιμη η αλλαγή. Απλώς και μόνο καλύτερα μπορεί να κάνει τα πράγματα.

    @roadartist

    Είστε κι εσείς του κλαμπ των αμετανόητων ε?… Ωραίο!

    @Μάνος

    Αχ, πείτε τα καλέ μου ντάκτερ! Πείτε τα! Κι εμένα αυτή η σκέψη με ταλανίζει. Αλλιώς η ζωή θα ήταν πολύ πολύ πιο ωραία!

    @roundel

    Ωραίος ο φίλος σου, και πάρα πολύ εύστοχος. Καμιά φορά, παρόμοιες ατάκες μας επαναφέρυν σε μια πραγματικότητα που συχνά τείνουμε να ξεχνάμε ή να παραβλέπουμε. Κι αυτό δεν είναι μόνο λάθος, μα και άδικο.

    Καλημέρες θηριάκια! 🙂

  9. Βλέπεις jhumba! Ακόμα υπάρχουμε,ζωντανοί με η χωρίς τα φιλαράκια!
    Αυτά που σε κάνουν να ξεχνάς ποιός είσαι και τι ζητάς,αυτά που εφήμερα αλλά και βαθιά κάθονται σε μια γωνιά των αναγκών σου και χαμογελόντας αόρατα σε παρηγορούν αόρατα στα απόμακρα και δύσκολα…
    Να είσαι χαρούμενη κορίτσι μου …

  10. Αυτές οι υποθετικές προτάσεις…
    Με το πρώτο υποθετικό -αν- και η απάντηση δίνεται μόνη της:)

    Φιλιά πολλά Theorema 😉

  11. @GCTMT

    Αχ!!! Καλό μου!!! Τι έκπληξη! Πού είσαι τόσο καιρό? Γιατί εξαφανίστηκες? Σε σκέφτομαι συχνά και όλο σου κάνω κλικ αλλά έχεις να φανείς αιώνες και δεν ήξερα τι γίνεσαι. Τι χαρά 🙂
    Χεχε! Ωραίο αυτό με την απάντηση που δίνεται μόνη της. Έτσι λέει κι ένας άλλος φίλος μου: όταν έρθει η κατάλληληστιγμή οι απαντήσεις δίνονται από μόνες τους.
    Σοφά λόγια σοφών παιδιών!
    Σε φιλώ με αγάπη και καταχάρηκα που σε είδα 🙂

  12. Κάτι με απροόπτες επεμβάσεις δικών μου ανθρώπων (ευτυχώς όλα καλά τώρα), κάτι με όλα αυτά που παίζονται στο θέατρο του παραλόγου που λέγεται Ελλάδα έχω μείνει με την απορία αν πρέπει κι εγώ να είμα «καλά» ή όχι.
    Σας φιλώ κι εγώ με περισσια αγαπή :)))

  13. Κι εγώ το κατάλαβα και εμένα μου αρέσει πάρα πολύ το τραγούδι με τα πιτσιρίκια «αν ήτανε οι μπάμιες κρουασάν». Το γιατί με κοροϊδεύουν όμως οι δικοί μου φίλοι όταν το ψιθυρίζω είναι κάτι που δεν θα μάθω ποτέ. Μάλλον εκείνοι ωρίμασαν. Σε φιλώ μου λείπεις και εσύ και εκείνος.

  14. @GCTMT

    Να είσαι καλά, και εσύ και οι άνθρωποί σου. Κι εμείς εδώ θα είμαστε, όποτε νιώσεις πως θέλεις να πεις μια καλημέρα και να μας κάνεις να χαμογελάσουμε με το που θα σε δούμε στο κατώφλι 🙂

    @Μαρία

    Κορίτσια σαν εσένανε είναι σπάνια, μικρή μου. Το εννοώ.
    Άστους να γελάνε, εμείς ξέρουμε πως μερικά αστεία είναι πιο σοβαρά κι από τα σοβαρότερά τους.
    Σε φιλώ τρυφερά και σου στέλνω μια μεγάλη, τεράστια αγκαλιά, με γεύση κρουασάν! Μου έχεις λείψει κι εσύ πάρα πολύ. Κι εμένα κι εκείνου 🙂

  15. @fetus

    Καμάρι μου,
    έτσι είναι. Τι θα ήμασταν χωρίς τα φιλαράκια μας? Χωρίς τις διεξόδους και τα ενδεχόμενα που μας προσφέρουν? Χωρίς αυτό τον ωραίο εαυτό που μας κάνουν και βγάζουμε?
    Σε ευχαριστώ, πουλί μου, κι εύχομαι να είσαι πάντα καλά και πάντα τριγυρισμένος από ωραίους φίλους! 🙂

  16. Φίλοι… Τους βρίσκεις σπάνια… και είναι σπάνιοι…

    Κάπου διάβασα μια ιστορία, πολύ μου άρεσε, μπορεί να την ξέρετε… Συγνώμη για το μέγεθος, αλλά αξίζει… Πάνω κάτω, έτσι είναι…

    “Ο καθηγητής στάθηκε μπροστά στους φοιτητές του στη φιλοσοφική σχολή, έχοντας μπροστά του κάποια αντικείμενα. Όταν η τάξη ησύχασε, χωρίς να μιλήσει, γέμισε ένα βάζο του γλυκού με μπαλάκια του τέννις. Όταν πλέον δε χωρούσε άλλα, τους κοίταξε και τους ρώτησε αν το βάζο ήταν γεμάτο. Απάντησαν, ναί.

    Τότε ο καθηγητής πήρε χαλίκια και άρχισε να γεμίζει το βάζο, κουνώντας το για να πάνε στα κενά που άφηναν τα μπαλάκια του τέννις. Όταν δε χωρούσε άλλα, τους κοίταξε και τους ρώτησε αν το βάζο ήταν γεμάτο. Με κάποια αμηχανία, απάντησαν, ναι!

    Στη συνέχεια, ο καθηγητής πήρε άμμο και άρχισε να γεμίζει τα κενά ανάμεσα στα χαλίκια και τα μπαλάκια του τέννις. Όταν δε χωρούσε άλλη άμμος, τους ρώτησε αν το βάζο γέμισε. Απάντησαν όλοι μαζί, ναι!

    Τότε ο καθηγητής έσκυψε και πηρε κάτω απο το γραφείο του δύο κούπες με καφέ και τις άδειασε μέσα στο βάζο. Οι φοιτητές του κοιτούσαν απορημένοι και γελούσαν.

    Ο καθηγητής άρχισε να τους λέει :

    “Θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αντιπροσωπεύει τη ζωή σας.
    Οι μπάλες του τέννις αντιπροσωπεύουν τα πλέον μεγάλα και σημαντικά πράγματα στη ζωή όπως η οικογένεια, τα παιδιά σας, οι φίλοι σας και οι αγαπημένες σας ασχολίες. Πράγματα που ακόμα κι αν όλα τα άλλα χαθούν, αυτά είναι ικανά να γεμίσουν τη ζωή σας.

    Τα χαλίκια αντιπροσωπεύουν πράγματα σημαντικά όπως η δουλειά σας, ένα αυτοκίνητο, ένα σπίτι.

    Η άμμος αντιπροσωπεύει άλλα μικρότερα πράγματα.

    Αν γεμίσετε το βάζο πρώτα με άμμο, δεν θα υπάρχει χώρος για να βάλετε τα χαλίκια και τις μπάλες του τέννις.
    Το ίδιο ισχύει και για τη ζωή σας! Αν ξοδεψετε την ώρα και την ενέργειά σας με μικρά πράγματα δεν θα έχετε χρόνο και δύναμη για μεγαλύτερα και πιο σημαντικά για σας πράγματα.
    Φροντίστε πρώτα τα μπαλάκια του τέννις και τα χαλίκια. Τα υπόλοιπα είναι άμμος.”

    Ένας φοιτητής σήκωσε το χέρι και ρώτησε τι αντιπροσωπεύει ο καφές.

    Ο καθηγητής χαμογέλασε και είπε:

    “Ο καφές είναι για να σας δείξει πως όσο γεμάτη κι αν είναι η ζωή σας, πάντα θα υπάρχει χώρος για ένα καφέ με κάποιο φίλο”

    Lykos

  17. @tsopanis

    Ανατριχιαστική ιστορία! Ευχαριστώ πολύ -πάρα πολύ!- που την μοιράστηκες μαζί μας κι έκανες τόσο κόπο να την γράψεις. Σπάνιο δίδαγμα αυτό. Νομίζω πως θα την λέω κι εγώ με τη σειρά μου! Σοφή και όμορφη.
    Καλωσόρισες, Λύκε. Ελπίζω να περάσεις καλά στο δάσος μας 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: