Φυσικότητα

.

Δυο πόδια σταυρωμένα κάτω από το τραπέζι. Δυο χέρια για στήριγμα του κεφαλιού. Το σαγόνι ανάμεσα στις παλάμες, οι αγκώνες στο ξύλο, το βλέμμα όπου θέλει κάθε στιγμή. Βλέφαρα που τρεμοπαίζουν, φωνή που ακούγεται, μυρωδιά που περνά απέναντι με κάθε κίνηση του σώματος. Νευρικές απολήξεις πάνω σε ένα ύφασμα, ο καρπός που μισοφαίνεται μέσα από το μανίκι. Το χρώμα της ίριδας.  Οι αμήχανες εκφράσεις. Οι μικρές αξιολάτρευτες ατέλειες. Μια στιγμή αφηρημάδας κι ένα τσουλούφι που πετά. Ένα ρούχο, ένα τσιγάρο, πέντε δάχτυλα γύρω από ένα ποτήρι. Το ψεύδισμα σε ένα γράμμα, ο ήχος ενός γέλιου ξαφνικού.

Φυσική παρουσία.

Να τι πείθει τους ανθρώπους για τις σκέψεις τους.

.

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 4 Αυγούστου, 2011, in Χωρίς κατηγορία and tagged , , . Bookmark the permalink. 18 Σχόλια.

  1. πολυτιμη η φ.π. , αλλά και τούτη εδώ η μη φυσική, η δια του γραπτού λόγου, θα έλεγα εξίσου αξιόλογη και σπουδαία

    εσύ κερασόπιτα, εγω θα κεράσω την επομένη τάρτα με μούρα

  2. @scarlett

    Αγαπημένη μου Πορφυροκόκκινη, σε ευχαριστώ για το τόσο γλυκό και τρυφερό σου σχόλιο. Χαίρομαι που έστω και αυτήν εδώ την παρουσία, την πίξελ, αόρατη, νοερή, την θεωρείς σπουδαία και της δίνεις τόση σημασία.
    Δεν σου κρύβω πως τώρα δα μου χάρισες ένα φυσικότατο χαμόγελο 🙂
    Τάρτα με μούρα… Αδημονώ!!! 🙂

  3. Φυσική παρουσία και φυσικότητα,οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.Χωρίς τη δεύτερη η πρώτη ακυρώνεται.Να συμφωνήσω με την scarlett ότι ο σύγχρονος ορισμός της φυσικής παρουσίας εμπεριέχει πολλές καινούργιες παραμέτρους.

  4. @selitsanos

    Το γνωρίζω, απλώς αναρωτιέμαι καμιά φορά τι είναι προτιμότερο. The real thing of the virtual one? Η πραγματική φυσική παρουσία παρηγορεί, η εικονική παρουσία εξωραΐζει. Και τα δυο ευχάριστα, μα νομίζω πως η πρώτη επικυρώνει την δεύτερη ενώ το αντίστροφο δεν μου έχει συμβεί ποτέ…
    Μην με πολυακούτε σήμερις, είμαι κάπως.

  5. Ήθελα να σας γράψω : και όλα παραμορφώνονται από την πολυδιαφημισμένη πανσέληνο του Αυγούστου.. οπότε εκεί που είμαι έτοιμη, έρχεται και η απόλυτα φυσιολογική σκέψη: όταν δεν υπήρχε το virtual πόσες φυσικές παρουσίες είχαν την virtual ‘εικονική’ ( ας μην γράψω ψευδαίσθηση και το βαρύνω ) κάτω από το φως μιας Αυγουστιάτικης πανσελήνου; συμπερασματικά καταλήγουμε στο [extreme] mind games to suit emotional need(?) .
    Εσείς είστε κάπως, εδώ κουνάει αρκετά θα έλεγα … συμπαράσταση -:))

  6. @So_Far

    Αυτό το σχόλιο με διέλυσε…
    Αγαπημένη μου Απόμακρη,
    σας κρατώ το χέρι στη φουρτούνα.
    Σφιχτά.

  7. A, με σταναχωρείτε.. θυμηθείτε το Συρανό, πόσο ωραία έγραφε της Ρωξάνης – νομίζω – . Πάντα υπήρχε αυτό το φαντασιωτικό , απλά τώρα εμείς το ζούμε εντονότερα γιατί είμαστε και περισσότεροι βλέπετε οπότε η πιθανότητα αγγίζει τη μονάδα – συνεπώς βέβαιο γεγονός – και έτυχε να είμαστε όλοι λίγο πολυ virtual .. οπότε μη μου ανησυχείτε και μην προβληματίζεσθε και μην διαλύεστε .. πάντα έτσι παιζοταν το παιχνίδι απλά άλλαξε το μέσο .. βαλτε μέσα στη συνταγή και την ελπίδα ή την αισιοδοξία ότι όλοι μπαίνουν με αγαθές προθέσεις και .. voila .. κρατήστε μου το χέρι και πάμε για την έξοδο , δεν θα είναι εύκολα αλλά εκ πείρας σας λέω ότι γίνεται.. -:))

  8. Aυτό το ποστ περί φυσικής παρουσίας γιατί μου φέρνει στο μυαλό απουσία ή μάλλον νοσταλγία;

  9. @So_Far

    Τα είπατε τόσο ωραία, αγαπημένη μου Απόμακρη, που σχεδόν πίστεψα σε αυτό τον όμορφο κόσμο, τον ηθικό, τον αγγελικά πλασμένο που συναντώ κάθε τόσο στην οθόνη μου 🙂

    Σοβαρά τώρα: Αν χρησιμοποιούμε το μέσον ως αυτό που είναι, πιστεύω πως μια χαρά χρήσιμο είναι. Αν παρεκτρεπόμεθα, εντός κι εκτός, και παρεξηγούμε τα πράγματα, τότε νομίζω πως εκφυλίζεται κάτι που θα έπρεπε πάντα να κρατάμε πολύ ψηλά.
    Σας ευχαριστώ για το χεράκι 🙂

    @nefosis

    Φταίει που έξω από το παράθυρό σου λάμπει ο ήλιος ενώ έξω από το δικό μου πέφτει μια όμορφη βροχούλα, ίσως;… 🙂
    Και πάλι όμως.
    Επιμένω πως σε όλα υπάρχει κάτι θετικό.

    Καλημέρες θηριάκια 🙂

  10. Theorema, οι λίγοι που μας ταιριάζουν και στην πραγματική ζωή μας ταιριάζουν και στο διαδίκτυο. Αυτό διαπιστώνεται από τη διάρκεια της σχέσης, από τις μη δημόσιες ανταλλαγές απόψεων , από τη στάση σε κριτικά ζητήματα και πάει λέγοντας. Μετά από 10+ χρόνια ακόμα με εκπλήσσει η συμπεριφορά χρηστών και εκνευρίζομαι πάρα πολύ με τη φτήνεια. Η αντίδρασή μου δεν είναι ούτε όμορφη, ούτε ηθική ούτε αγγελικά πλασμένη. Σας δίνω ένα παράδειγμα για να σας δείξω ότι μπορεί στη δική σας την οθόνη να είμαι ΟΚ αλλά στη δική μου όταν παραβιάζεται η αρχή της φτήνειας, είμαι ανελέητη , σκληρή και δεν διατηρώ κανένα πρόσχημα επικοινωνίας .
    Αυτό ισχύει για όλους μας ..
    Ό,τι και αν είναι αυτό που σας προβληματίζει θεωρείστε το περαστικό – είναι πολύ εύκολο να σταματήσει μια διαδικτυακή σχέση αν σας ενοχλεί ο χαρακτήρας της και μην ξεχνάτε ότι όπως και στην πραγματική ζωή , και εδώ μπορούμε να είμαστε σκληροί. Είναι ένας χώρος που η ησυχία μπορεί να ταυτοποιηθεί πιο εύκολα από όσο νομίζουμε. Να είστε καλά , την καλημέρα μου

  11. @So_Far

    Μόνον εσάς δεν είχα κατά νου, αγαπημένη μου Απόμακρη, με τον στίχο που παρέφρασα στο σχόλιό μου. Είστε από τους πιο συνεπείς και καθαρούς χαρακτήρες που έχω συναντήσει εδώ μέσα, και το ομολογώ δημοσίως επειδή μπορώ να το υποστηρίξω με πάμπολλα επιχειρήματα, αν χρειαστεί. Δεν μου αφήσατε ΠΟΤΕ κενά ή απορίες. Έχετε το στυλ σας από την πρώτη στιγμή μέχρι και τώρα που μιλάμε, το οποίο ακολουθείτε και υποστηρίζετε πάρα πολύ έντιμα.
    Και για αυτό νιώθω τυχερή και σας ευχαριστώ.
    Οι αρχές σας, στην οθόνη σας, μόνο σύμφωνη θα μπορο’υσαν να με βρουν, φυσικά! Και πολύ καλά κάνετε, και σας θαυμάζω για αυτό.
    Το θέμα μου είναι απλούστερο από όσο νομίζετε, ή από όσο φαίνεται, δεδομένου ότι με την συζήτηση καμιά φορά παρεκκλίνουμε της αρχικής ιδέας:
    Πως η φυσική παρουσία είναι πάρα πολύ σημαντική για να επικυρωθεί η σκέψη.
    Μέχρι ώρας, παραδέχομαι, έχω έρθει σε επικοινωνία με θαυμάσιες περσόνες. Είμαι τυχερή. Δεν προσάπτω τίποτε και σε κανεναν. Αυτό που ήθελα να τονίσω ήταν άλλο: πως όσο καλοί και να είμαστε στην οθόνη, μόνον όταν καθίσουμε απέναντι σε ένα ξύλινο τραπέζι μπορούμε να λέμε πως ΒΛΕΠΟΥΜΕ κάποιον πραγματικά.
    Τότε η σκέψη παίρνει ζωή. Τότε τα πράγματα είναι ΦΥΣΙΚΑ.
    Αυτό μόνο.
    Σας φιλώ με αγάπη και σας ευχαριστώ για άλλη μια φορά.

  12. Το ξέρω ότι δεν εννοούσατε εμένα .. ήμουν λίγο φορτισμένη όταν το έγραφα γιατί μόλις είχα κάνει έναν «κομψό» αποκλεισμό από το FB σκεπτόμενη παράλληλα με τα διάφορα «γαλλικά» που στόλιζα το χρήστη ότι είναι ακραίο μεν, αλλά πολλοί κόβονται από τα αποδυτήρια , κοινώς είναι περιττή η προσωπική γνωριμία ή αν θέλετε η κίνηση με τα βαρίδια της τριβής ολίσθησης … λοιπόν πρέπει να ξεκινήσω για Αθήνα, τα ξαναλέμε, και να είστε καλά ΟΚ ?

  13. @So_Far

    Εντάξει.
    Καλό ταξίδι, αγαπημένη μου Απόμακρη.
    Κι ευχαριστώ για όλα.
    Πάντα να είστε καλά και πάντα τσαμπουκαλεμένη και γενναία, όπως σήμερα, που σας θαυμάζω 🙂
    Φιλί ταξιδιωτικό.

  14. @x.k.

    Salute, Κορίτσι στον Ήλιο 🙂

  15. αγαπημενη Theorema, διαβαζα τον διαλογο σας με την So far, κι ελπιζω να μην σ’ενοχλει μια δική μου παρεμβαση σε κατι απο τα γραφομενα σου.
    γραφεις:» πως όσο καλοί και να είμαστε στην οθόνη, μόνον όταν καθίσουμε απέναντι σε ένα ξύλινο τραπέζι μπορούμε να λέμε πως ΒΛΕΠΟΥΜΕ κάποιον πραγματικά»

    δε θα ειχα κανενα προβλημα να συναντησω εσενα ή καποιους απο τους ανθρωπους που συμπαθω ιδιαιτερως μετα από πολυ καιρο που ανταλλασσουμε αποψεις , αλλωστε εσενα σου χρωστω και μια ολοφρεσκια ταρτα με μουρα….:) αλλα δεν ειναι καπως περιοριστικο να απαιτουμε απο τις ανθρωπινες σχεσεις να υπακουν σε στανταρ κανονες και στερεοτυπα ? θελω να πω , πως κατα την δικη μου αντιληψη, καθε σχεση έχει τη δυναμικη της και την δικη της υπόσταση και απο καθε σχεση αντλουμε, αυτο που ο αλλος μπορει να προσφερει και που συγχρονως ικανοποιει και δικες μας αναγκες.
    μια διαδικτυακη επικοινωνια δεν θα αντικαταστασει τη σχεση με τον συντροφο μου ή με τις φιλες μου, απο την άλλη μου προσφερει κατι επισης σημαντικο, που δεν μπορουν να μου δωσουν οι προαναφερομενοι…ασε που εχεις να κανεις και με το μυστηριο του πώς μπορει να ειναι το ατομο με το οποιο ανταλλασσεις τοσο ωραια σχολια 😉
    δεν ήμουν ποτε υπερ της απομαγευσης 😉
    άλλωστε γνωριζοντας ποσο αρεσουν και σε σενα τα βιβλια, δεν ειναι πολυ ανωτερα απο τις αντιστοιχες ταινιες ;

    τα φιλιά μου και σορρυ αν σε κουρασα

  16. Τελικά αυτή η ανάγκη να ξεκοκκαλίζουμε τις σχέσεις, τα μέσα και τα γύρω μας θα σταματήσει άραγε ποτέ να μας χαϊδεύει και συγχρόνως να μας ταλαιπωρεί;
    Η απάντησή μου είναι μάλλον όχι και αν και φοβάμαι στην ιδέα δε στεναχωριέμαι καθόλου…
    Πολύ ωραίο το κείμενό και η κουβέντα σας!
    Τα φιλιά μου

  17. @scarlett @travellirious,

    Κορίτσια, δεν ξέρω κατά πόσο θα μου άρεσε να γνωρίσω ή να μην γνωρίσω κάποιον με τον οποίο έχω ανταλλάξει διαδικτυακή παρέα. Εξαρτάται μάλλον από την χρονική στιγμή, το μέρος, τη διάθεση που θα υπάρχει, αμφοτέρων των πλευρών. Η απομάγευση είναι κάτι πολύ σκληρό, αν έχεις επενδύσεο πάρα πολλά πράγματα στον άλλον. Αν δλδ έχεις πάψει να τον θεωρείς «απλό άνθρωπο» και του έχεις δώσει θέση ειδώλου. Άδικο γι’ αυτόν αλλά και για σένα, που είναι αναμενόμενο να απογοητευτείς από τη γήινη διάσταση ενός θεού (…).
    Γι’ αυτό πιστεύω πως μερικές σχέσεις, αν μπορεί κανείς να τις χαρακτηρίσει έτσι, θα έπρεπε να μένουν στη σφραίρα του εικονικού και να μην γίνονται ποτέ απτή πραγματικότητα. Όχι για άλλο λόγο, απλώς και μόνο για να διατηρηθεί, μέσω οθόνης, αυτή η ιδεώδης προσέγγιση του άλλου, που φυσικά απεικονίζει μόνο το δικό μας μυαλό.
    Αυτόπιστεύω, αν και για τίποτε δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά, βέβαια…
    Μια τάρτα μούρο, ας πούμε, είναι δέλεαρ 🙂

    Σας ευχαριστώ πολύ για τα ωραία σχόλιά σας και για την κουβέντα.
    Σας φιλώ γλυκά 🙂

    Καλημέρες θηριάκια 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: