Monthly Archives: Αύγουστος 2011

Αεροφωτογραφία

«Οι διαδρομές που ενώνουν τους χαμένους ονομάζονται καρτ ποστάλ. Σε κάτι τέτοιες διαδρομές, η γαλήνη μιας θάλασσας ή η αγριάδα ενός βουνού δεν είναι τίποτε περισσότερο από ακίνητα ιλουστρέ τοπία που δεν καταφέρνουν να κάνουν τον παραμικρό θόρυβο».

Γύρισε την καρτ ποστάλ από την άλλη πλευρά και κοίταξε την εικόνα.

«Και όταν το τοπίο που ενώνει τους χαμένους είναι ένας φτερωτός μπλε τοίχος στο κέντρο της πόλης, τότε ο θόρυβος που ακούγεται με τι να μοιάζει;», σκέφτηκε παρατηρώντας το κοριτσάκι που ακροβατούσε ανάμεσα σε ασβέστες και δύσκολα νοήματα.

.

 

Αντιρροπήσεις

.

Έπεσα πάνω σε ένα ενδιαφέρον – και λίγο παράδοξο – άρθρο που προτείνει δέκα εναλλακτικούς τρόπους για κάτι-που-μοιάζει-με-οργασμό χωρίς σεξ:

1. Φτέρνισμα, και δη πολλαπλό

2. Μασάζ στα μαλλιά, με κλειστά μάτια

3. Βύθιση σε μια μπανιέρα γεμάτη ζεστό νερό

4. Η στιγμή που το σώμα αγγίζει το κρεβάτι, ειδικά μετά από δυνατή κούραση

5. Η στιγμή που το 12ποντο τακούνι πετιέται στο πάτωμα, μετά από ώρες χορού ή βηματισμού

6. Η απόλαυση ενός γλυκού  (και δη σοκολατένιου, ειδικά σε περίοδο δίαιτας)

7. Η πρώτη γουλιά ενός ανθρακούχου ποτού (κυρίως κόκα κόλα, που περιέχει χρώμα και ζάχαρη)

8. Η ανάγνωση των πρώτων σελίδων ενός βιβλίου που κάποτε λατρέψαμε

9. Τυχαία, να ακούγεται το αγαπημένο τραγούδι στο ραδιόφωνο ή να προβάλλεται η αγαπημένη ταινία στην τηλεόραση

10. Η δοκιμή ενός ρούχου που ταιριάζει γάντι στο σώμα (ενώ δεν το περιμέναμε)

.

(Μήπως θα μπορούσα να προσθέσω τον Ethan Hawke να τραγουδάει έτσι το Add it up;…)

Le cercle des voyageurs

Νόμιζα πως χρειαζόμουν να ταξιδέψω για λίγο μόνος μου, ολομόναχος. Να παραμείνω σιωπηλός, ακίνητος, και να κοιτάζω τον χρόνο που περνά μέσα από το παράθυρο του τρένου. Στην πραγματικότητα όμως χρειαζόμουν κάτι άλλο. Χρειαζόμουν να περάσω λίγο κλεμμένο χρόνο συντροφιά με μια αξιαγάπητη άγνωστη γυναίκα.

Όλα αυτά όμως δεν τα ήξερα από την αρχή. Τα κατάλαβα μόνον όταν την γνώρισα και αρχίσαμε τυχαία να ταξιδεύουμε μαζί, στο ίδιο βαγόνι.

(στην εσάρπα της  φορούσε μια καρφίτσα των Ίνκας και της άρεσαν πολύ οι Μόντυ Πάιθονς και ο πικρός καφές)

Αρέσει σε %d bloggers: