Fast food αισθήματα

– Έχω ξανάρθει σε αυτό το όνειρο. Το θυμάμαι από παλιά.

– Ναι, τότε όμως ήταν καινούρια όλα εδώ μέσα.

– Αναγνωρίζω τα σπίτια, τα δωμάτια, τη μυρωδιά των σωμάτων.

– Πώς μύριζαν τα σώματα;

– Ξινό ιδρώτα, ανθρωπίλα, βιασύνη. Κι εκείνη τη μυρωδιά που ρουφάς μόνος σου αργά το βράδυ πάνω στα δάχτυλά σου, ή κάποια άλλη ώρα πάνω σε ένα άλλο κορμί -το άρωμα των μυστικών σημείων.

– Γιατί πηγαινοέρχεσαι διαρκώς σε αυτό το όνειρο; Γιατί επιμένεις τόσο;

– Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί. Ούτε και τι σήμαινε όλο αυτό. Τα κτίσματα, το χρώμα, η αίσθηση βιασύνης… Ειδικά αυτή η παράξενη αίσθηση βιασύνης.

– Ξέχασες τον άντρα που ζούσε κάποτε μέσα στο σπίτι.

– Δεν θυμάμαι το πρόσωπό του. Θυμάμαι μόνο πως καθόταν κάτω από μια συκιά κι έπινε το γάλα από τα κομμένα φύλλα.

– Τα όνειρα διαρκούν ελάχιστα.  Δεν μπορείς να μένεις μέσα τους για πολύ. Μοιάζουν με ωραίο, βιαστικό πήδημα.

– Fast food αισθήματα τα όνειρά μου λοιπόν. «Σαν ωραίο, βιαστικό πήδημα».

– Ή έστω ένα φιλί στον ώμο…

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 7 Σεπτεμβρίου, 2011, in Χωρίς κατηγορία and tagged . Bookmark the permalink. 8 Σχόλια.

  1. Ένα φιλί στον ώμο μπορεί να το θυμάσαι σε όλη σου τη ζωή και να ζαλίζεσαι, για το πήδημα δεν είμαι και τόσο σίγουρη. 😀

  2. @Riski

    Γι’ αυτό ακριβώς θέλησα κι εγώ να τελειώσω εκεί το όνειρο 😉

  3. …ή ένα χάδι στον αυχένα

  4. Το μόνο στιγμιαίο κάτι που γνωρίζω,που μπορεί να δώσει αξία στη βιασύνη και που μπορείς να το θυμάσαι σ’ όλη σου τη ζωή,είναι ένα βλέμμα.Ακόμη και μέσα σε όνειρο.Νομίζω ότι το βλέμμα είναι το αντίστροφο του χρόνου.

    • Δεν θα διαφωνήσω καθόλου. Μα καθόλου! Σκέφτομαι ζευγάρια μάτια που συνάντησα βιαστικά στη ζωή μου (χωρίς να υπάρξει τίποτε περισσότερο από ένα βλέμμα) και ομολογώ πως έχετε τεράστιο δίκιο…

  5. Τα φαστ φουντ αισθήματα είναι τα μόνα που δεν σε ακουμπάνε και τα θυμάσαι για πάντα. Όσο για τα φαστ φουντ όνειρα, συνήθως ποτέ δεν είναι τέτοια.

  6. Nησί, τέτοια ώρα τέτοια λόγια είναι επικίνδυνα 🙂
    Θυμώνω με τον εαυτό μου, μετά, που κάθομαι και γράφω τέτοια ποστ.
    Γιατί με κάτι τέτοιες απαντήσεις, ειλικρινά, δεν ξέρω πώς να τα χειριστώ. 🙂
    Το μόνο που έχω να πω είναι ένα τεράστιο ευχαριστώ, και ας ελπίσουμε πως η ζωή μας θα είναι πάντα γεμάτη από τέτοια αξέχαστα μηδαμινά και παρεξηγημένα πράγματα.
    Ξέρεις τι εννοώ, είμαι σίγουρη.
    Και πανευτυχής γι’ αυτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: