Daily Archives: 17 Σεπτεμβρίου, 2011

Ένα κίτρινο φανελάκι

.

Και τι δεν θα’ δινα απόψε,

να έβγαινα στο μπαλκόνι μου,

κι απέναντι να ήταν το δικό σου μπαλκόνι.

Και μέσα στη νύχτα να έβλεπα

απλωμένο ένα φανελάκι σου…

Ίσως εκείνο το κίτρινο, της φωτογραφίας.

Γυρισμένο απ’ την ανάποδη,

να στεγνώνει μέσα στη νύχτα…

Και τι δεν θα’ δινα

να έβλεπα το φανελάκι σου,

νωπό ακόμη, μόνο του,

γυρισμένο από την πλευρά που αγγίζει το κορμί σου…

Να στεγνώνει και να με στεγνώνει.

Ως το πρωί,

που θα έβγαινες νυσταγμένος

και θα το μάζευες,

μπορεί και να το μύριζες κιόλας,

κι εγώ να σε κοιτούσα μυστικά από απέναντι,

λαίμαργη, αθέατη, κι απίστευτα παρούσα

σε κείνη τη μοναδική στιγμή…

Και τι δεν θα’ δινα.

.

(για όλα τα κίτρινα φανελάκια που τις νύχτες κυκλοφορούν ελεύθερα στα λαμπρά σφαγεία των δρόμων, ανάμεσα στα μικρά τα στοπ, τα απαγορεύεται, τα τρύπια μας χέρια)

Αρέσει σε %d bloggers: