Εγώ κι εσύ είμαστε ένα – και το ένα τούτο δεν υπάρχει!

«Ψυχανεμίζουμαι πως κι η μαχόμενη ουσία πολεμάει πίσω από τα φαινόμενα να σμίξει με την καρδιά μου. Μα το σώμα στέκεται ανάμεσα και μας χωρίζει. Ο νους στέκεται ανάμεσα και μας χωρίζει.
Ποιο είναι το χρέος μου;
Να συντρίψω το σώμα, να χυθώ να σμίξω με τον Αόρατο. Να σωπάσει ο νους, ν’ ακούσω τον Αόρατο να φωνάζει.
Περπατώ στ’ αφρόχειλα της άβυσσος και τρέμω. Δυο φωνές μέσα μου παλεύουν.
O νους: «Γιατί να χανόμαστε κυνηγώντας το αδύνατο; Μέσα στον ιερό περίβολο των πέντε αιστήσεων χρέος μας ν’ αναγνωρίσουμε τα σύνορα του ανθρώπου.»
Μα μια άλλη μέσα μου φωνή, ας την πούμε έχτη δύναμη, ως την πούμε καρδιά, αντιστέκεται και φωνάζει:
«Όχι! Όχι! Ποτέ μην αναγνωρίσεις τα σύνορα του ανθρώπου! Να σπας τα σύνορα! Ν’ αρνιέσαι ό,τι θωρούν τα μάτια σου!
Να πεθαίνεις και να λες: Θάνατος δεν υπάρχει!» «

(Ν. Καζαντζάκης, Ασκητική)

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 23 Σεπτεμβρίου, 2011, in Χωρίς κατηγορία and tagged , . Bookmark the permalink. 11 Σχόλια.

  1. Μας είδε ο παππούς απ’ τον ουρανό να λιποψυχούμε και μας ωθεί στην επανάσταση. Θα μας ετοιμάζεις όμως σπιτικό φαγάκι;

  2. Θα σας το ταΐζω στο στόμα… 😉

    (όποτε σε βλέπω μέσα μου εκρήγνυται χαρά)

  3. Τι μου θυμίσατε!Στα νιάτα μου έβλεπα τα πάντα,ερμήνευα τα πάντα,οι πράξεις μου διυλίζονταν πάντα,μέσα από αυτήν την εμμονή του Καζαντζάκη.Μέχρι κι ο κομμουνισμός μια χαρά ερμηνευόταν απ’ αυτήν.Και τώρα στα γεροντάματα,δεν μπορώ να πω ότι έχω θεραπευτεί πλήρως.Είμαι μολυσμένος ανεπανόρθωτα.

  4. Θα μου επιτρέψεις αγαπητή, σαν άσχετο ίσως σχόλιο, αλλά εμπνεόμενη από το ποστ σου, να στείλω με τα λόγια του Καζαντζάκη (αποσπασματικά , και σε κάποια σημεία παραφρασμένα κατά το δοκούν…) από τους «Αδερφοφάδες», τους χαιρετισμούς μου στον Μπ. call me ‘ο κ. Μουρταδέλας’ ή αλλιώς ‘τα-τριγλυκερίδια-ξεχειλίζουν-από-τα-μάτια-του’ και στους γαντζωμένους σαν ναυαγοί από σανίδα σωτηρίας αντιπροσώπους Αυτού επί της γης, τις δύο μοναδικές ‘κατηγορίες’ Ελλήνων που δεν α πληρώσουν ποτέ τα σπασμένα;

    » Όχι, όχι, φώναξε ο παπα-Γιάνναρος… αν αρχηγός τους ήταν ο Παράκλητος, δε θα μιλούσαν με τόσο πάθος για υλικά αγαθά, τι να φάμε, πως να μοραστούμε τα κέρδη…. στη γης μονάχαέχουν καρφωμένα τα μάτια τους. να χορτάσει η κοιλιά, να το θεμέλιό τους, όχι η καρδιά, η κοιλιά, όχι η ζωή η αιώνια»

    «Ένα έχω ν’ απαντήσω στο γράμμα σου. δεν έχω, σου λέω, εμπιστοσύνη στους ανθρώπους και στις ανησυχίες τους και στις μεγάλες ιδέες τους. Μπούχτισα. Όταν ακούω έναν πολιτικό να μιλάει για πατρίδα και τιμή και δικαιοσύνη, μου έρχεται εμετός. έχουν εξευτελίσει τα πάντα και το ξέρουν κι αυτοί που μιλούν, κι εκείνοι που ακούνε, όμως δεν σηκώνεται κανείς να τους φτύσει».

    «Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, αναστενάζαν οι καλόγεροι, μετρούσαν τιςώρες πότε να ‘ρθει η Ανάσταση να βγούν έξω απ’ το μοναστήρι να φανε. Γέροι λιγόμυαλοι, λιγόπιστοι, φαγάδες. Έτσι λοιπόν τους κατάντησαν;»

    ΥΓ. Φυσικά και σου ‘επιτρέπω’ να με μπανάρεις ώστε να μην γράφω άσχετα και ατελείωτα σχόλια…-:)

    καλό απόγευμα

  5. σημάδεψε την εφηβία μου…
    φχαριστώ που με ξαναγύρισες πίσω γλυκό αιώρημα!

  6. Κρυφοκοιτάς;! Εδώ και μέρες η Ασκητική βρίσκεται πάνω στο γραφείο μου. Κοιταζόμαστε, γνωριζόμαστε, μετριόμαστε.

    Μάλλον ήρθε η ώρα μου…

  7. Αυτό το Σεπτέμβριο, δεν ξέρω πώς έχετε συννενοηθεί όλοι με την Ασκητική…
    Θυμήθηκα τους στίχους που έγραψα μετά την πρώτη ανάγνωση, έφηβη ακόμα, στο ημερολόγιό μου (τότε δεν είχαν ανακαλύψει ακόμα τα μπλόγκ):
    «Ένα καράβι ειναι το σώμα μας και πλέει πάνω σε βαθιογάλαζα νερα. Ποιός είναι ο σκοπός μας; Να ναυαγήσουμε»
    Σε αυτό το βιβλίο, η κάθε περίοδος της ζωής σου βρίσκει και το απόσπασμά της – μαγικό συναπάντημα.
    Τα φιλιά μου

  8. Kαλημέρα Theorema ! καλή μου Theorema, θα ξέρετε ασφαλώς πόσοι απαγγέλουν ωραιότατα και εκφραστικότατα μπροστά στον καθρέφτη τους κάτι τέτοια και μόλις βγουν έξω από την πόρτα του σπιτιού τους πράττουν συνειδητότατα ακριβώς τα αντίθετα … όχι τόσο στους άλλους αλλά εκεί που το τραύμα είναι βαθύτερο, στις ιδέες.
    Μεγάλος κανόνας και ρυθμιστής η επιβεβλημένη επιβίωση ..

    ΥΓ Συγνώμη αν το χαλάω λίγο με στο σχόλιό μου αλλά ο ρεαλισμός είναι μια παράμετρος να επαναξετασθεί η εφαρμοσμένη απήχηση που έχουν τα ωραία λόγια του Καζαντζάκη, που αν μη τί άλλο ήταν συνεπέστατος με τις ιδέες του και την αξιοπρέπειά του

  9. Καλημέρες κι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας, για όσα είπατε και για τις σκέψεις που κάνατε λέξεις.

    Σας ευχαριστώ, θηριάκια 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: