Μαγειρέματα

.
Η εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης για την μαγειρική και τη γαστρονομία έχει γίνει γνωστή ως μοριακή γαστρονομία. Αυτή είναι ένας υποτομέας της επιστήμης των τροφίμων. Σημαντικές συνεισφορές έχουν γίνει από τους σεφ επιστήμονες και συγγραφείς όπως   ο  Τσαλαπετεινός (ψυχοερευνητής, ιπτάμενος καλλιτέχνης),  η  Theorema (ερευνήτρια, αρχιτέκτων ψυχικών δομικών έργων), και ο Σελιτσάνος (επίτιμος γευσιγνώστης, αποτυχημένος φροϋδιστής). Ανθολογίσαμε δείγματα της δουλειάς των τριών σοφών, ευελπιστώντας να συμβάλουμε στην επιτυχία των επερχομένων εορταστικών γευμάτων και τραπεζωμάτων.
.
(ΣΣ. Αν μετά την ακριβή εκτέλεση των συνταγών το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό, διαθέτομεν επαρκή λίστα ικανοτάτων ψυχιάτρων να σας βοηθήσουν)
.

.

Την βλέπω που ανακατεύει το νερό και μου’ ρχεται να φωνάξω. Ούτε βραστό αυγό δεν ξέρει να φτιάχνει η άχρηστη, και μου καμώνεται για μαγείρισσα περιωπής με ένα πάκο τορτελίνια. Σκίζει το χαρτί του Knorr και πετάει τον κύβο στην κατσαρόλα. Μετά ανακατεύει ξανά να πάει παντού η μυρωδιά, έτσι λέει. Δεν αντέχω πια, δε γίνεται άλλο, έσκασα, απόψε θα της το πω. Να ξεμπερδεύω.

«Μύρισε να δεις τι ωραία που ευωδιάζει το φαΐ», λέει και μου δείχνει με την κουτάλα το βραστό νερό με τα πρασινοκόκκινα ίχνη.

Δεν ξέρω τι να κάνω. Πλησιάζω και τραβάω μια μυτιά σα να ρούφαγα κόκα. Τους σιχαίνομαι τους κύβους Knorr, μου φέρνουν αναγούλα.
«Ωραίο», της λέω ο δειλός και της χαμογελάω κι από πάνω.
Πρέπει να τελειώνω με όλα αυτά. Να ξεκαθαρίσω τη θέση μου και να φερθώ σαν άντρας. Ωραία, έγινε. Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος είμαι που ερωτεύεται άλλη. Έγκλημα έκανα στην τελική ή μήπως το κυνήγησα κιόλας; Τόσα χρόνια είμαστε μαζί, αδέρφια γίναμε! Ίδιο αίμα. Πηδιέσαι όμως με την αδερφή σου; Είναι ποτέ δυνατόν; Όχι πως με τη Σοφία έμπλεξα μόνο για το σεξ, εννοείται. Τα βλέπω όλα σοβαρά, έρωτας βαρβάτος. Στην αρχή ήταν μια γλυκιά ιδέα, ένα καλό κρεββάτι, λίγη παρέα τις ώρες της μοναξιάς. Σιγά σιγά άρχισα να κολλάω μαζί της. Την σκεφτόμουν συνεχώς, έκανα δέκα ρεηφρές την ώρα στο κινητό, δεν κοιμόμουν τις νύχτες. Οδηγούσα και της αφιέρωνα τραγούδια ενώ δεν ήταν εκεί, μιλάγαμε, της έλεγα και μου απαντούσε, στο μυαλό μου πανικός. Μια δεύτερη ζωή μες στο κεφάλι μου, ακόμα πιο ζωντανή από την πρώτη. Και οι κλεμμένες μας στιγμές, ευτυχία…
«Τα τορτελίνια επιπλέουν. Λες να έγιναν; Έτσι γράφει στο πακέτο», με ρωτάει και με κοιτάζει σα να ξέρει τι σκέφτομαι. Σα να με διαβάζει.
«Σβήσε τη φωτιά και σούρωσέ τα», της απαντώ και την ίδια στιγμή σκέφτομαι πως θέλω να της φέρω την κατσαρόλα στο κεφάλι. Ή να χώσω μέσα το κεφάλι μου εγώ. Καλύτερη ιδέα.
«Η κρέμα γάλακτος με το ροκφόρ πόση ώρα πρέπει να βράσει; Να τρίψω σκόρδο τώρα ή μετά;», ρωτάει με φωνή αναζητήσεων του Ερυθρού Σταυρού και με πιάνει ζαλάδα.
«Λιώσε στην κρέμα το τυρί, ανακάτεψέ τα κάνα τέταρτο σε σιγανή φωτιά με ξύλινο κουτάλι, ρίξε μανιτάρια, μπέικον, αλατοπίπερο και στο τέλος λίγο βούτυρο και μια πρέζα σκόρδο», απαγγέλλω τη συνταγή που υποτίθεται πως είχε αναλάβει να μαγειρέψει.
Παρόλα αυτά δεν την μισώ. Απλώς τώρα πια την βρίσκω αδιάφορη, κρύα, εκνευριστική, ασέξουαλ. Κάποτε την ερωτεύτηκα μέχρι θανάτου, σήμερα απλώς την ανέχομαι και μελαγχολώ. Μπορεί και αυτή το ίδιο.
Η Σοφία περιμένει να περάσουμε μαζί τα Χριστούγεννα.
«Αν της το πεις επιτέλους», μου ξεκαθάρισε, «μπορούμε να μείνουμε μαζί από το ίδιο βράδυ. Αν διστάσεις ξανά, θα πάω πίσω στο νησί και μη με ψάξεις».
Να μην την ψάξω…
«Έλα λίγο μωρέ να δεις τη σάλτσα», με φωνάζει και σπεύδω σαν κουρδισμένο ρομπότ.
Η σάλτσα έχει δέσει, τα υλικά έχουν γίνει ένα μεταξύ τους, οι μυρωδιές έχουν συγχωνευτεί. Όπως κι εμείς οι ίδιοι τελικά. Όπως και οι ζωές μας.
Την κοιτάζω που σερβίρει στην κουζίνα μας. Με τα γνωστά μαχαιροπίρουνα, τα οικεία πιάτα, τα παλιά ποτήρια. Σκέφτομαι το βόλεμα των γυαλικών μέσα στα ντουλάπια. Των σεντονιών στο συρτάρι. Των ρούχων στις κρεμάστρες. Των βιβλίων στα ράφια. Το δικό μου δίπλα της, μέσα στο σπίτι αυτό. Το βόλεμά μας. Τεράστιο μαρτύριο το ξεβόλεμα αυτό, σκέτη αγωνία ανασφάλεια του άλλου. Κι αν η Σοφία με παρατήσει και καταρρεύσω μετά; Αν στραβώσει κάτι;
Τουλάχιστον τώρα ξέρω πως η ζωή μου είναι στρωμένη, άνετη. Αν με τη Σοφία δεν τα βρούμε στη συγκατοίκηση, στα οικονομικά, τις διακοπές ή όπου, τι κάνω εγώ μετά; Πάτησα τα πενήντα πια. Παρόλο τον έρωτα και το ωραίο σεξ, παρόλη την καύλα, είμαι τώρα για νεανικές περιπέτειες και δοκιμές ζωής;…
«Τρώμε, αγάπη μου», φωνάζει δυνατά και τότε ξέρω μέσα μου πως ούτε και φέτος θα χωρίσω.

.

.

Θεώνη! Τί κάνεις στο παράθυρο πάλι; Στη ρέμβη το έριξες τώρα που έπρεπε να βγάλεις φτερά στα πόδια σου; Σάλευε! Πρώτα στον μπουφέ· τα ασημένια μαχαιροπίρουνα θέλουν γυάλισμα με σόδα. Θέλω να βλέπω το πρόσωπό μου στα κουτάλια. Και ύστερα πιάσε να πλύνεις το καλό σερβίτσιο. Τι θα πει είναι καθαρό; Όχι κύριε, δε φωνάζω. Οδηγίες δίνω στη Θεώνη. Και τα κρυστάλλινα ποτήρια θέλουν φρεσκάρισμα. Το άσπρο τραπεζομάντηλο, κολλαριστό, θα στρωθεί αύριο και μεθαύριο, την παραμονή θα μπούνε τα σερβίτσια. Να εδώ, στην κορυφή, στη θέση του μακαρίτη, θα καθίσει ο θείος Χαρίλαος κι απέναντι ο κουνιάδος μου ο βουλευτής. Τρομάρα του. Σαράντα στρέμματα έδωσε μπιρ παρά για να εκλεγεί. Τα είκοσι ποτιστικά. Μακριά οι δυο τους, γιατί θα αρπαχτούν πάλι για τα πολιτικά, χρονιάρες μέρες. Μπορώ να ξεχάσω τι έγινε τα Χριστούγεννα του `53; Όχι το `55 ήταν, γιατί εκείνη τη χρονιά είχαμε πάρει το πικ απ. Grundig, παρακαλώ. Εξαίρετος ήχος. Ακούγαμε “Λίγες καρδιές αγαπούνε”, όταν ήρθαν στα χέρια. Είδαμε και πάθαμε να τους χωρίσουμε. Κι ό, τι είχαμε αρχίσει να χορεύουμε. “…οι πιο πολλές σε ξεχούνε, μόλις περάσει η βραδιά…” . Ω! Με συγχωρείτε κύριε, αλλά με το τραγούδι παρασύρομαι, δίκαιο έχετε, πιο σιγά…Μακριά λοιπόν! Μακριά για να έχω το κεφάλι μου ήσυχο. Οι άλλοι θα βολευτούμε. Πέντε από τη μια μεριά, πέντε από την άλλη. Δώδεκα μόνο φέτος -ζωή να έχουμε- άνετα θα είμαστε. Να αγιάσει η ψυχή της μανούλας μου που διάλεξε αυτό το τραπέζι. “Μεγάλο κόρη μου” έλεγε και ξανάλεγε, “να χωράνε όλοι στις γιορτάδες”. Εγώ βλέπεις δεν το ήθελα τόσο μεγάλο γιατί…

Χτυπάνε Θεώνη! Κουφή είσαι και δεν ακούς; Τρέχα γρήγορα να ανοίξεις. Ο παραγιός του χασάπη θα είναι. Αλλά πρόσεξε: όχι πολλά πολλά μαζί του. Ξέρω πολύ καλά τι λέω εγώ. Σουσουράδα. Τον έχω δει που κόβει βόλτες συνέχεια έξω από το σπίτι. Σοβαρή σοβαρή να του ανοίξεις και να δεις αν τα έφερε όλα. Κιμά -δυο οκάδες χοιρινό, μια οκά μοσχάρι, για τη γέμιση και τα γιαπράκια- τη γαλοπούλα και το κεφάλι με τα ποδαράκια για την πηχτή. Αν δεν είναι διπλοκομμένος ο κιμάς, να του πεις να τον πάρει πίσω και να τον περάσει δεύτερη φορά στη μηχανή. Ύστερα βάλε την κεφαλή του χοίρου στο νερό να λευκανθεί και να καψαλίσεις καλά το πουλερικό. Θεώνη στάσου!!! Να την προλάβω ήθελα κύριε, γι αυτό φώναξα, να της δώσω το μπουρμπουάρ του παραγιού. Καλά, καλά αφού επιμένετε θα του τα δώσω ιδιοχείρως όταν περάσω να πληρώσω το χασάπη. Αλλά αφήστε με τώρα. Πρέπει να δω τη συνταγή του μπακλαβα γιατί δεν την ενθυμούμαι καλώςΔιπλή δόση θα κάνω φέτος. Να στείλω και μια πιατέλα στην εξαδέλφη μου. Πέντε χρόνια και το κρατάει ακόμα το πένθος. Υπόδειγμα συζύγου η Χαρίκλεια. Να ο Τσελεμεντές, τα γυαλιά μου όμως πού τα άφησα; Εγώ στα τρία ξεπένθησα, ήμουν βεβαίως πολύ νεότερη, α τα φοράω! Πνιγόμουν με τα μαύρα, το ευρετήριο είναι στο τέλος, αλλά δεν ξανάφτιαξα τη ζωή μου, ευρετήριο, ευρετήριο και μου έκαναν δύο προξενιά. Μ…μ… Μπακλάβας! Σελίδα 339. Ο ένας ήταν καλός. Άνθρωπος του κόσμου, θα έχανα όμως τη σύνταξη. Σελίδα 337, στην επόμενη. Να! Τον βρήκα. “Διακόσια δράμια ψίχα αμυγδάλων”. Όχι, εγώ βάζω εκατό δράμια αμύγδαλα, εκατό καρύδια. Έτσι του άρεσε του μακαρίτη. Έτσι τον έφτιαχνε η πεθερά μου δηλαδή κι έτσι είχε συνηθίσει. Ανάμεικτα. Ορίστε, το έχω σημειώσει εδώ, στο τέλος της συνταγής, εδώ που λέει: “Θέτομεν δε αυτόν να ψηθή εις μέτριο φούρνον επί μίαν και ημίσειαν ώρα”.

Όταν έρθει η Θεώνη, θα της πω να κοπανίσει και κανελλογαρύφαλλα, τριάντα δράμια για τη διπλή δόση. Να πιάσει μετά να καθαρίσει και τα κάστανα για τη γέμιση, να βγάλει τα κοτσάνια και να πλύνει τη σταφίδα. Όταν μπαίνω στην κουζίνα  θέλω όλα τα υλικά έτοιμα και τη σακοράφα, εκεί  για το ράψιμο της γαλοπούλας. Με την κλωστή περασμένη. Διπλή πάντα για να αντέχει. Αλλά το πιπέρι και το μπαχάρι θα το τρίψει εκείνη τη στιγμή, όχι πριν. Αλλιώς χάνουν τη μυρωδιά τους. Τι μυρίζει; Πω πω άσχημη μυρωδιά είναι αυτή; Να δεις που καψαλίζει τη γαλοπούλα στην κουζίνα. Η τσαπατσούλα! Θεώνη!!! Δεν της κόβει να βγει στην αυλή. Πρέπει να τη σταματήσω. Αφήστε με. Θα βρωμίσει όλο το σπίτι και περιμένω κόσμο. Αφήστε με σας λέω. Θεώνη!!! Πού είσαι; Ορίστε κατάστασις! Άφησε την πόρτα της κουζίνας ανοιχτή και τα κρέατα πάνω στο τραπέζι. Θεώνη!!! Δεν είναι. Έφυγε. Το έσκασε το παλιοθήλυκο με τον παραγιό του χασάπη. Το `ξερα. Αυτόν περίμενε στο παράθυρο. Αφήστε με! Μη με τραβάτε, χήρα γυναίκα! Αφήστε με! Αμάν! Μπήκε γάτα. Να την! Μα δεν τη βλέπετε; Διώξτε την! Θα πάει στα κρέατα! Ξουτ! Ξουτ! Παλιοθήλυκο κι εσύ. Θα μου τα μαγαρίσει! Αχ Θεώνη τί μού έκανες! Παλιόγατο, άστο κάτω το κεφάλι. Αφήστε με! Μη με κρατάτε. Τι είναι αυτό; Ένεση; Δεν θέλω ένεση. Δε θέλω να ηρεμήσω. Να κοιμηθώ; Γιατί να κοιμηθώ; Περιμένω κόσμο για το ρεβεγιόν. Έχω ετοιμασίες. Καταλαβαίνετε; Μη! Με πονάτε. Θα ενημερώσω τον κουνιάδο μου για τη συμπεριφορά σας. Είναι βουλευτής ξέρετε. Του κυβερνώντος κόμματος. Όχι κύριε, όχι. Μη μου κάνετε ένεση… Αααχ! Δεν πρέπει να κοιμηθώ γιατρέ. Έφυγε η Θεώνη, και… πρέπει να τα ετοιμάσω όλα μόνη μου… Με τον παραγιό του χασάπη… Έχω να μαγειρέ…

.

.

«Όχι, όχι δεν είναι που δεν θέλω να κάνω έρωτα μαζί σου» σκέφτηκε καθώς έσπαγε τα τέσσερα αυγά, χωρίζοντας τους κρόκους απ’ τ’ ασπράδια. «Θέλω. Θέλω πολύ. Σαν τρελός.» Έβαλε τους κρόκους σ’ ένα μπολ κι έριξε τ’ ασπράδια στο μίξερ. Το άνοιξε σε μεγάλη ταχύτητα να χτυπηθούν μαρέγκα. «Είναι που δεν πρέπει. Εγώ είμαι ένας γεροσαλιάρης κι εσύ μια γυναίκα που ανθίζει. Θα μπορούσε να ήσουν κόρη μου.» Άναψε τον φούρνο στους διακόσιους βαθμούς. Πήρε ένα μέτριο ταψί, έριξε μέσα ένα ολόκληρο πακέτο βιταμ, μια κούπα ζάχαρη άχνη και μια κουταλιά της σούπας σορωτή φρεσκοτριμμένη κανέλλα. Το έβαλε στο φούρνο. «Δεν είναι ούτε αυτό όμως. Δεν έχω τέτοια κολλήματα.» Έπιασε ν’ ασχολείται με τα μήλα. Πρώτα να βγάλει τα κουκούτσια με το ειδικό εργαλείο. Κοίταξε με κλειστό το ένα μάτι μέσα από τη σήραγγα που έκανε στο φρούτο, χαμογελώντας στην ιδέα ότι, κατά τον Πουανκαρέ, του πρόσθεσε μία ακόμη διάσταση. Έβγαλε τα κουκούτσια απ’ όλα τα μήλα κι έπιασε να τα ξεφλουδίζει. «Είναι που όλον αυτόν τον καιρό σε παρατηρώ και σε πλάθω στο μυαλό μου.» Έριξε τους κρόκους στην μαρέγκα και άφησε το μίξερ να τ’ ανακατέψει καλά. Έβγαλε το ταψί απ’ το φούρνο. Ανακάτεψε καλά το μείγμα βιτάμ, άχνης, κανέλλας να γίνει ομοιγενές. Έκοψε τα μήλα σε ισοπαχείς ροδέλες και τις έστρωσε μες στο ταψί με το καστανό σιρόπι. Μέσα σε κάθε τρύπα, που πριν φιλοξενούσε τα κουκούτσια, έβαλε από ένα κομμάτι καρυδόψυχα. Έβαλε πάλι το ταψί στο φούρνο. «Δεν ξέρω καν πώς είσαι γυμνή. Αν καυλώνεις μ’ ένα βλέμμα,μ’ ένα άγγιγμα ή χρειάζεσαι περισσότερα.» Έρριξε μες τη μαρέγκα μία κούπα ζάχαρη άχνη, μια βανίλλια κι ένα ρακοπότηρο Grand Marnier κίτρινο. Τ’ άφησε ν’ ανακατευτούν καλά. «Αν ανατριχιάσεις από ηδονή όταν αγγίξω τον λαιμό ή τη μέση σου.» Έριξε στο μίξερ μια κούπα αλέυρι που φουσκώνει μόνο του. Πέντε λεπτά. Όχι μόνο ν’ ανακατευτεί καλά αλλά να «πάρει αέρα» το μείγμα. Έβγαλε το ταψί από τον φούρνο με τα μήλα που είχαν πια μελώσει. «Αν νιώσεις να λιώνεις όταν γλείψω το αυτάκι σου.» Άδειασε το περιεχόμενο του μίξερ πάνω στα μήλα προσέχοντας να καλυφθούν ισοπαχώς. Έβαλε το ταψί στο φούρνο. Είκοσι λεπτά. «Εγώ όμως μέσα στο κεφάλι μου έχω αποφασίσει για όλ’ αυτά. Ξέρω ότι μόλις σε κοιτάξω βαθιά στα μάτια, θ’ αγκιστρώσω το βλέμμα σου. Μόλις σε πιάσω από τη μέση θα νιώσεις μια αντριχίλα να σε διαπερνά. Μόλις αγγίξω  με τα χείλη μου το λαιμό σου θα κρεμαστείς επάνω μου, σα να φοβάσαι ότι θα σωριαστείς. Όταν θ’ αρχίσω να σε γδύνω αργά αργά, καθυστερώντας να γευτώ το κάθε καινούργιο κομμάτι του κορμιού σου που αποκαλύπτεται, δεν θα πατάμε πια στη γη αλλά λαχανιασμένοι θ’ ανεβαίνουμε την κλίμακα της ηδονής. Και όταν θά ‘ρθει  η στιγμή της μέθεξης, δεν θα υπάρχει ανθρώπινη λέξη να περιγράψει την έκρηξη, τον απειρισμό του οργασμού. Γι’ αυτό σου λέω.»
Είκοσι λεπτά. Άνοιξε τον φούρνο, πήρε ένα μαχαίρι και το βύθισε στο ψηλότερο σημείο του παντεσπανιού. Το έβγαλε. Πεντακάθαρο. Έτοιμο λοιπόν. Πήρε μια πιατέλα, ελαφρώς μεγαλύτερη απ’ το ταψί, το καπάκωσε μ’ αυτήν και τα γύρισε μαζί ανάποδα. Η μηλόπιτα στάθηκε περήφανα με το σιρόπι της ν’ αργοτρέχει στα πλαϊνά της. Κοίταξε ικανοποιημένος τα μελωμένα μήλα , τα καρύδια που στραφτάλιζαν καραμελωμένα. Για τι παντεσπάνι ήταν σίγουρος. Ήξερε ότι αν φαντασιωνόταν ερωτικά όταν έφτιαχνε μηλόπιτα, η επιτυχία ήταν εξασφαλισμένη.

Χριστουγεννιάτικο κουίζ: Βρείτε ποιος έγραψε ποιο κείμενο και κερδίστε πλούσια δώρα! Καλά Χριστούγεννα!
.

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on 22 Δεκεμβρίου, 2011, in Χωρίς κατηγορία and tagged . Bookmark the permalink. 55 Σχόλια.

  1. Σελιτσάνος, Τσαλαπετεινός, Theorema…
    λέω…αν και είμαι σχεδόν σίγουρη 🙂
    E;

  2. Hehehee…

    Καλώς το κορίτσι μας!
    Θα δούμε στο τέλος, όταν θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια 😉

    Σμακ, μικρή μαγειρισσα

  3. Εξαιρετικά και τα τρία. Μοναδική η ιδέα!

    Χμ.. Θα μπορούσατε να έχετε βάλει το χεράκι σας και στα 3 αλλά θα ρισκάρω, το τρίτο είναι το δικό σας.

    Το δεύτερο είναι του κυρίου Σελιτσάνου

    Το πρώτο του Τσαλαπετεινού.

    Έχω δικαίωμα να αλλάξω γνώμη σε λιγο; θέλω να τα ξαναδιαβάσω…

    Τα Σέβη μου και στους τρείς σας.

  4. Άντρας, άντρας, γυναίκα 🙂

    Καλά Χριστούγεννα σε όλους!

  5. Αγαπημένη μου Soduck,

    σου στέλνω ένα μεγάλι φιλί και σε ευχαριστώ 😉

    Να αλλάξεις όσες γνώμες θέλεις, γι’ αυτό είμαστε εδώ. Θα έχει και ενδιαφέρον το παιχνίδι.

  6. φτου να πάρει, πάλι βιάστηκα κι έμεινα σκέτο L πιο πάνω…

  7. L,

    πολύ μου άρεσε αυτή η προσέγγιση! Με φύλο και όχι χαρακτήρα γραφής.

    Θενξ 😉

    Θα δείξει…

    (αχαχαχα… εσύ ήσουν πουλάκι μου; χεχεχε)

  8. Είναι σίγουρο πως ένα άτομο έγραψε την κάθε ιστορία ε;

    αν όχι, θα μπορούσα – έτσι για παιχνίδι – να απομονώσω τα κομμάτια από κάθε ιστορία και να υποθέσω ποιος τα έγραψε. ίσως το κάνω και θα σας παρουσιάσω τα αποτελέσματα, μετά την αποκάλυψη…

    (και για να μην θεωρηθεί εκ των υστέρων βεβαιότητα, ίσως βρώ τρόπο να τα στείλω και στους τρεις σας).

  9. Να παίξω κι εγώ;

    Όλα τα κείμενα γράφτηκαν από τον κκμ
    και δημοσιεύτηκαν στα 3 φιλικά μπλογκς

    • Εξωτικό μου πουλάκι,
      τηλεφωνώ αμέσως στον συμβολαιογράφο μου εδώ στις Βρυξέλλες.

      Βρέθηκε ο νικητής του παιχνιδιού: Είστε εσείς!!! :)))

      Επίσης, σας ευχαριστώ που αγκαλιάσατε με τόσο ενθουσιασμό την ιδέα αυτού του παιχνιδιού, που γράψατε αυτό το υπέροχο κείμενο και που κάνατε όλη την εικαστική δουλειά της ανάρτησης.

      Το απόλαυσα κάθε λεπτό 🙂

  10. Αγαπημένη ομολογώ ότι μπερδεύτηκα και δεν ξέρω και τους 2 κυρίους για να είμαι σίγουρος, οπότε δεν θα διακινδυνεύσω να συμμετάσχω! Διασκέδασα και με τις 3 ιστορίες, μου άρεσαν πραγματικά, μπράβο και στους 3!!!

  11. Το προφίλ που έχω κτίσει ως σχολιαστής σας,δεν μου επιτρέπει εξωστρεφείς εκδηλώσεις.Πάντως έχει πολύ πλάκα,πέρασα καλά και η συνέχεια έχει πολύ ενδιαφέρον.

    (Πάρτε μέτρα ασφαλείας για το συμβολαιογράφο στις Βρυξέλλες,που ανέφερε ο Τσαλ,μην πέσει θύμα διάρρηξης ή τρομοκρατικής ενέργειας…)

    • Μεσιέ Σελιτσάνε,
      η χαρά ήταν και παραμένει ολόδική μου.
      Το ευχαριστήθηκα πολύ που δουλέψαμε μαζί, ευχαριστήθηκα τα μεταμεσονύκτια μηνύματά μας, τα γέλια και τις ιδέες μας.
      Το κείμενό σας, όπως σας είπα ήδη, εξαιρετικό!

      Σας ευχαριστώ πολύ για όλα και εύχομαι στο μέλλνο να ξαναβρίσκουμε συνεχώς ευκαιρίες για τέτοια ωραία πράγματα 😉

  12. Εξαιρετικά και τα 3. Τους δυο σας πιστεύω πως σας κατάλαβα, αλλά δεν είμαι τόσο εξοικειωμένη με τα γραπτά του ολιγόλογου κου Σελιτσάνου.

    Σημασία έχει πως τα απόλαυσα όλα εξίσου 🙂

  13. Αγαπητή Theorema,

    Μου αρέσουν πάααρα πολύ τα παιχνίδια, αλλά φοβάμαι πως δεν μου αρέσουν το ίδιο πολύ και οι κανόνες 🙂

    Θα παίξω με τον τρόπο μου λοιπόν:

    Theorema
    Τσαλαπετεινός
    Σελιτσάνος

    Σας εύχομαι όμορφες γιορτές ! Συγχαρητήρια για την όμορφη πρωτοβουλία 🙂 Και τα τρία κείμενα ήταν το ίδιο όμορφα, καθένα με τον τρόπο του ωστόσο.

    Η ζαβολιάρα Μ 🙂

    • ΧΑχαχαχα…
      Ζαβολιάρικο Μ, δεκτή η συμμετοχή σου 😉

      Μας αρέσουν οι ζαβολιές, τι νόμιζες;
      Οι πρώτοι ζαβολιάρηδες άλλωστε, εδώ μέσα γράψανε, δεν το είδες; 🙂

      Καλές γιορτές και σε σένα και να περάσεις υπάροχα!

      • Μ,

        ζαβολιάρα, ΜΙΑ επιλογή θα κάνεις τελικά… χαχαχαχα… αυτή θα μπει στην κλήρωση αν μαντέψεις! Πες μας την οριστική σου άποψη και μην ανησυχείς, η τύχη μπορεί πράγματι να είναι με το μέρος σου τελικά 😉

  14. Προλαβαίνω να παίξω ή κλήρωσε;
    Το 2ο είναι του Σελιτσάνου, γιατί είναι ο μόνος τρόπος γραφής που δεν αναγνωρίζω. (Ντροπή μου και θα εντάξω το συγκεκριμένο κύριο πάραυτα στη λίστα ανάγνωσης).
    Οπότε, το 1ο μοιάζει πολύ πιο εξωτικο-τσαλαπετινένιο και το 3ο αγαπημένο και δικό σου.

    • Συννεφούλα μου,

      σε ευχαριστώ πολύ πολύ που ήρθες, που έκανες μαγική μαντεψιά και που είσαι τόσο γλυκιά σήμερα, που βολτάρεις στον ουρανό πάνω από το κεφάλι μου, εδώ στα ξένα 🙂

  15. Δεν γνωρίζω την γραφή των δυο άλλων συγγραφέων οπότε δε θα παίξω το παιχνίδι (αν και κλείνω προς το πρώτο ότι είναι το δικό σου χμμμ..) . Πάντως θα ήθελα να δώσω και στους τρεις σας συγχαρητήρια , ήταν εξαιρετικά και τα τρία.
    Πολλά φιλιά!

  16. 1. Τσαλ
    2. Σελ
    3. Theo
    και μην ακούω για βέλγους συμβολαιογράφους παρακαλώ.

    Τι κέρδισα;

  17. Εσύ έγραψες το πρώτο, και οι δυο άντρες τα επόμενα.
    Αλλά δεν ξέρω ποιος ποιο…
    Σε έχω ξαναδεί να γράφεις σαν άντρας, και μάλιστα εξαιρετικά πειστικά, -η πρόκληση θα μπορούσε να είναι ΚΑΙ εκεί.

  18. Αγαπητή μου,

    Πέρα από τα παιχνίδια και τις ζαβολιές, στα οποία με ωθήσατε με την παιχνιδιάρικη διάθεσή σας (και πολύ σας ευχαριστώ για αυτό) έγραψα στον τοίχο του όμορφου Τσαλαπετεινού την πραγματική μου άποψη 🙂

    Τι θα ήταν η ζωή χωρίς όμορφα παιχνίδια?

    Να είστε καλά και αν δεν κερδίσω ελπίζω να σκαρφιστείτε άλλα όμορφα στο μέλλον και που ξέρεις….

    Σας φιλώ,

  19. Ζαβολιάρα Μ,

    θα σας πείραζε να μου την πείτε κι εμένα μια στιγμούλα, να δω κάτι, παρακαλώ; 😉

    Τώρα που αρχίσαμε, ετοιμαστείτε! Τα καλύτερα έρχονται!!!

  20. Oxi. Theo, tsalapeteinos, selitsanos. Afto lew. An kerdisw de thelw dwro. Thelw na pame gia kafe. Kerdisa?

  21. Κάτι blogoψήνεται. Επειδή μου άρεσε και το ορεκτικό και το κυρίως και το επιδόρπιο θα βάλω στους σημερινούς διαγωνιζόμενους 10. Η φιλοξενία ήταν πολύ ζεστή, το τραπέζι ωραία στρωμένο και οι οικοδεσπότες φανταστικοί. 🙂 🙂 🙂 (ααα, ναι επίσης ψηφίζω τσαλ-σελ-θεο!)

    • Τεχ τεχ τεχ 🙂
      Κάτι μου θυμίζει αυτό…
      Μια εκπομπή που όταν την βλέπω μυρίζει η κουζίνα μου μέσα από την οθόνη.

      Έξυπνο, χαμένο μου, αλλά από σένα, θα μου πεις, τι άλλο να περιμένω… 🙂

      Φχαριστούμε για το 10άρι, μεσιέ 🙂

  22. μα τι ομορφο παιχνιδι σκαρφιστηκατε ?
    🙂
    οφείλω να ομολογήσω πως σήμερα η αναγνωση μου ηταν βιαστική μια που από το πρωι τρέχω
    αλλα θελω να τολμησω μια υπόθεση, γλυκια Theorema.
    σελιτσανος στο πρωτο , τσαλαπετεινος στο δευτερο και το τριτο δικο σου ?

    αυριο ελπιζω να βρω περισσοτερο χρονο και να μελετησω περισσοτερο το υφος της καθε ιστοριας και την γραφη 😉

    φιλια

    • Πορφυροκόκκινη γλυκιά,

      σε ευχαριστώ για την ψηφοφορία 🙂

      Οποτε θελήσεις να ξαναδιαβάσεις, εδώ θα είμαι και θα σε περιμένω, οι συμπαίκτες μου επίσης.

      Σε φιλώ από το βορά με καιρό ανοιξιάτικο,
      κέφι και ένα χαμόγελο σαν σκανταλιάρικο μπλογκοπαιχνίδι 😉

  23. φιλενάδα χρόνια πολλά ! excellent κι επίκαιρο με τις συνταγές παραμάσχαλα είμαι… πότε θα κάνουμε χριστούγεννα πα΄ρεα? Η μας έχεις μόνο για τα καλοκαίρια? Σε σκεφτόμουν σήμερα, πολλές φορές μάλιστα. Το πρωί ήμουν στο λουτρουβιό διότι φέτος για πρώτη φορά ασχολήθηκα με το μάζεμα της ελιάς και κάναμε και λάδι. Οξύτητα 0,4 παρακαλώ!! Χάζευα τις φάτσες, κυρίως γέροι κερκυραίοι αλλά και μια αριστοκρατική Αυστριακή, πιάσαμε και κουβέντα. Το λουτρυοβιό είναι μια πολύ κοινωνική φάση κάτι σαν μίνι πανηγύρι, όλοι περιμένουν το λάδι τους και πόσο καλό θα βγεί, πίνουν και καφέ η , όπως στην περίπτωση μας τρατάρουν φράσκο ψωμί βουτηγμένο στο λάδι ΄πως βγαίνει (!) κι ελιές (τι άλλο…) Και σκεφτόμουν πως θα σου άρεσε αλλά πρεπει να έρθεις τέτοιες μέρες να πάμε παρέα… Και μετά σε σκεφτόμουν το απόγευμα λόγω μιας υπέροχης σύμπτωσης! Θυμάσαι αφιέρωση στο blog σου στον Papapete και τον κελάνδρια? Τι θα έλεγες αν σου έλεγα ότι αυτοί οι δύο γνωρίστηκαν και ο δεύτερος μελοποίησε στίχους του πρώτου? Σύντομα θα το ακούσεις κιόλας online!!

    Όσο για το διαγωνισμό σου, εγώ λέω το πρώτο δικό σου. τα άλλα δύο όμως δεν τα έρω τα παιδιά και θα πω στην τύχη. theorema, Τσαλαπετεινός, σελιτσάνος λοιπόν

    • Καλέ μου Πήτερ,
      πάντα όταν έρχεσαι με γεμίζεις κορφιάτικες εικόνες και συναισθήματα. Στο λουτρουβιό θα ήθελα πολύ να πάω (λιοτρίβι το λέμε εμείς στην Πελοποννησο, αλλά το δικό σας είναι καλύτερο) και μάλιστα μαζί, το τι γέλιο θα έπεφτε ούτε να το σκεφτώ δεν αντέχω 🙂
      Με τον Παναγιώτη αναμένω τη δουλειά σας, όταν κυκλοφορήσει ονλάιν. Είμαι σίγουρη πως θα είναι κάτι ιδιαίτερο. Είδες που είχα δίκιο όταν παρουσίαζα τους φίλους μου; Τώρα που σμίξατε, την επόμενη φορά που θα έρθω στο νησί, ξέρεις τι θα κάνουμε όλοι μαζί στο Μικρό καφέ, έτσι; 🙂
      Χαίρομαι που με σκέφτεσαι, γιατί και για μένα έτσι είναι. Είστε στο νου μου, και πάντα με αγάπη.
      Το Πάσχα στο νησί, μικρέ, τώρα κερδίζει στα σημεία η Αθήνα 🙂
      Φιλιά στα καρτούν σου και Καλά Χριστούγεννα, με πολλή πολλή αγάπη, Πετρίνο μου μικρέ 🙂
      Σε φιλώ.

      (τα αποτελέσματα του διαγωνισμού από Δευτερα, παλιόπαιδο 🙂 )

  24. Καλησπέρα…
    Προλαβαίνω να πάρω μέρος στο διαγωνισμό ή έληξε; Κρίμα θα χάσω το δώρο….Πάντως εγώ θα κάνω την απόπειρα κι ότι βγει…

    Αν δεν είναι και τα τρία δικά σας, που αν ήταν , γιατί να μας βάλετε σε δοκιμασία….

    *το πρώτο είναι το δικό σας….
    *το δεύτερο του τσαλαπετεινού…
    *το τρίτο του σελιτσάνου….

    Για το πρώτο είμαι σχεδόν σίγουρος….για τα επόμενα είμαι σχεδόν αναποφάσιστος….
    Λέτε να πάρω το βραβείο;κι αν το κερδίσω τι θα το κάνω;

    Όμορφο παιχνίδι όμως….ζήλεψα μάλιστα , να σας πω την αλήθεια…

    Καλές προετοιμασίες στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι , πάντως , ανεξάρτητα κατάληξης του διαγωνισμού, και ακόμα κι αν δεν το πάρω το βραβείο….τόσο μεγαλόψυχος…τι νομίζατε….

    • Μα φυσικά και προλαβαίνεις, χρηχα 🙂
      Και σε ευχαριστώ που έκανες τον κόπο να συμμετάσχεις.

      Να μην ζηλεύεις βρε, παιχνίδια γεμάτος ο ανθρώπινος νους. Εδώ να είμαστε, καλά, και από τέτοια αστείρευτοι θα είμαστε.

      Καλές γιορτές και σε σένα και στους ανθρώπους σου, να περάσετε καλά και πάντα με κέφι, χαρά και ομορφιά στη ζωή σας.

      Αν το κερδίσεις, θα δούμε τι θα το κάνεις… χεχεχε…

  25. κοινό σχόλιο σε όλους :

    για το μόνο που είμαι βέβαιος είναι πως ο Τσαλ ποτέ δεν θα έγραφε κάτι σαν «απειρισμό του οργασμού»

    κατά τα άλλα αναμένω την ετυμηγορία

    υ.γ. να το ξακανάνετε

    ΚΚΜ

    • Κύριε κκμοίρη,

      η ετυμηγορία από βδομάδα 😉

      Σας εύχομαι ο, τι καλύτερο για τις γιορτές και μπόλικες εμπνεύσεις στη ζωή σας.

      Χάρηκα που σας είδα, και σας ευχαριστώ που περάσατε.
      Καλές γιορτές, πολύ καλά να περάσετε και εις άλλα με υγεία 🙂

      Καλημέρες θηριάκια 🙂

  26. Αν και δεν σε ξέρω καλά, έκρινα πως το δικό σου είναι το δεύτερο. Θα είχε ενδιαφέρον και το γιατί αλλά το κρατώ για μετά τα αποτελέσματα:-)
    Πάντως μπράβο για την ιδέα αλλά και για τα υπέροχα κείμενα που μας χαρίσατε!

    Καλά Χριστούγεννα εύχομαι!

  27. Margo,

    καλωσορίσατε στην αυλή των θαυμάτων 🙂

    Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και για την επίσκεψή σας.
    Κι αν δεν με ξέρετε καλά, τι να λέει; Εδώ είμαστε, για να γνωριστούμε… 🙂

    Να είστε καλά και Καλά Χριστούγεννα και σε σας!

  28. Δεν ξέρω ποιος έγραψε, ποιο έγραψε, τι έγραψε, μου αρέσει αυτός ο μικρός λαβύρινθος…θα ψηφίσω απλώς το πρώτο ως το καλύτερο, μπορώ; Kαλές εμπνευσμένες γιορτές!

  29. Δεν έχω διαβάσει τα σχόλια οπότε δεν ξέρω αν υπήρξε αποκάλυψη…
    θα τολμήσω όμως να πώ οτι το πρώτο μοιάζει κάπως σαν theorema….
    Καλά Χριστούγεννα να έχουμε… 🙂
    Πανέξυπνη η ιδέα σας….
    p.s. περιμένουμε αποκάλυψη…έστω και με e-mail..χαχαχα 🙂

  30. ειστε μοναδικοί σεφ!
    να σας χαίρομαι!
    χρόνια φιλιά αιώρημα!

  31. Εύχομαι Χρόνια Πολλά και στους τρεις,
    με υγεία και ατέλειωτα γέλια, ωραίες περιπέτειες και νόστιμες μαγειρικές.
    Σας ευχαριστώ που ήρθατε. Και για την προσοχή σας, για κάθε σας λέξη, για το ότι υπάρχετε και κάνετε αυτο το μέρος τόσο όμορφο.

    Να είστε καλά,
    και πάντα εδώ γύρω 🙂

    Τρία φιλιά πετάνε προς το μέρος σας από την πλατεία Εξαρχείων 🙂

  32. Τα αποκαλυπτήρια εντός ολίγου… 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: