Κυριακή μεσ’ τη φωτιά

Μια τόση δα φωτογραφία, σταλμένη από κινητό, δείχνει ένα κτίριο στην οδό Μπενάκη να διαλύεται, παραδομένο στις φλόγες. «Πέφτουν καδρόνια, κάτσε να πάω πιο κει», μου λέει ο άνθρωπος που μου τη στέλνει. Τον ακούω να βήχει. «Κλαίμε», μου είχε γράψει νωρίτερα από το Σύνταγμα, όταν του είχα ζητήσει να μου πει τι βλέπει γύρω του. Μια λέξη αρκούσε για να περιγράψει την καταστροφή.

Βράδυ Κυριακής στην εύφλεκτη πρωτεύουσα της ζωής μου.

Ο επιτάφιος της Δημοκρατίας περιφέρεται μπαρουτοκαπνισμένος στα στενά και στις λεωφόρους του κέντρου. Μπάτσοι κυνηγάνε καλοντυμένες κυρίες στη Βαλαωρίτου, στην Αμαλίας ξηλώνεται η άσφαλτος για να γίνει πυρομαχικά, μια γριά κι ένας γέρος βαράνε τη σιδεριά της Τράπεζας Πίστεως με μια πατερίτσα κι έπειτα βάζουν τα κλάμματα και βρίζουν. Καμία πίστη πια, κανένας οίκτος.  Λεηλασία, ασέλγεια και μίσος. Αυτά απέμειναν απόψε ως αισθήματα και ως πικρές εντυπώσεις.

«Ένα μπαλέτο από κουκουλοφόρους και μπάτσους, περαστικούς και διαδηλωτές ανταλλάσσει πέτρες – από κάπου ακούγεται Άσιμος στη διαπασών».  Ο τόπος βρωμάει χημεία. Όταν γιαουρτώνεται ένας βουλευτής μιλάμε για επίθεση κατά της Δημοκρατίας. Όταν ψεκάζεται με χημικά και ντροπή ένας ολόκληρος λαός είναι απλώς Κυριακή. Μπάχαλοι καίνε σπίτια, βιβλιοπωλεία και σινεμά – δεν έχουν καταλάβει άραγε πως η ίδια μοίρα περιμένει και αυτούς και τα αφεντικά τους στο τέρμα της διαδρομής;

Χούντα και Κατοχή, η ωραία χώρα βαδίζει τραυματισμένη προς την απόλυτη εξαθλίωση κι έναν καινούριο εμφύλιο. Την ίδια ώρα, στο αγέρωχο νεοκλασσικό κτίριο πίσω από τον άγνωστο στρατιώτη, υπογράφεται μια καινούρια σύμβαση υποτέλειας. Ψύχραιμα και ψυχρά. Έτσι όπως διαπράττονται πάντα τα χειρότερα εγκλήματα στην Ιστορία.

Είναι της μόδας η βίαιη καταστολή των λαϊκών εξεγέρσεων στην Ευρώπη. Οι σύγχρονοι σκλάβοι που επιβουλεύονται τη «δημόσια τάξη» τιμωρούνται αυστηρά. Δεν έχει σημασία αν ψεκάζεται με δακρυγόνα ο Γλέζος, ο Θεοδωράκης, η γιαγιά που δεν έχει ν΄αγοράσει φάρμακα ή ο άνεργος που σπούδαζε δέκα χρόνια και δεν έχει ούτε για ψωμί. Δεν έχει σημασία αν σπάει κάτω από εκπαιδευμένο κλομπ το κεφάλι ενός οικογενειάρχη που δεν έχει ρεύμα και θέρμανση ή το πόδι ενός φοιτητή που δεν θα αποφοιτήσει ποτέ του. Σημασία έχει να μην διαταράσσεται η διαδικασία εξάρθρωσης της μικρομεσαίας τάξης, του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, η ίδια η εξαθλίωση του πληθυσμού.

Αυτή τη χώρα την κυβερνάνε οκνηροί και ανήθικοι πολιτικοί που με αλάθητο σύστημα διαφθοράς συνεχίζουν βήμα προς βήμα να καταστρέφουν τη χώρα τους. «Δεν ξέρω τι θα γίνει αύριο… μη με ρωτάς… σαστισμένοι καθόμασταν ανάμεσα στους καπνούς και τα συντρίμμια και κοιτούσαμε… απλοί θεατές μιας καταστροφής εκτός μεγέθους».

Υπάρχει κάτι που φοβούνται να χάσουν οι άνθρωποι: τις αλυσίδες τους. Φαίνεται όμως πως ο κόμπος αυτός κοντεύει να σπάσει πια το χτένι. Όσο υποκύπτει κάποιος σε εκβιασμούς και απειλές τόσο τροφοδοτεί τη δύναμή τους. Παρόλες τις φιλότιμες προσπάθειες των ευρωπαίων και εγχώριων «σωτήρων» τους για το αντίθετο, οι Έλληνες φαίνεται πως έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν.

«Κι όμως, αυτή είναι η χώρα που αγαπάμε», τολμώ να αρθρώσω με όσο ελάχιστο κουράγιο μαζεύω εδώ κι εκεί. «Είναι η ίδια ταλαίπωρη χώρα που κάθε τόσο καίγεται μέσα σε μία νύχτα, που κατακρεουργείται επί τριάντα χρόνια πια, που πνίγεται από δόλια συμφέροντα και αδικίες, που μασάει τις σάρκες των παιδιών της. Που κάνει πλιάτσικο στα σπλάχνα της και μετά θερίζεται από πετροπόλεμους, ύβρεις και θηλιές. Είναι η ίδια χώρα που ραγίζει και λυγίζει κάτω από απειλές και δημαγωγίες, και που κάτι φλογισμένες νύχτες σαν αυτήν γεμίζουν οι δρόμοι της με ανθρώπους που κυκλοφορούν με κλεμμένα φωτόσπαθα και κόκκινες, μπλε και μαύρες σημαίες στην πλάτη. Την ίδια στιγμή που από κάπου ακούγεται ένα τραγούδι του Άσιμου και κάπου αλλού φουντώνει δειλά μα αποφασισμένα μια καινούρια, έμψυχη και πεισματάρα φωτιά εκδίκησης. Κι ας λένε οι δήμιοι ναι σε όλα».

Είναι η ίδια χώρα.


.

Advertisements

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on Φεβρουαρίου 12, 2012, in Δρόμος της Αριστεράς and tagged . Bookmark the permalink. 44 Σχόλια.

  1. »Υπάρχει κάτι που φοβούνται να χάσουν οι άνθρωποι: τις αλυσίδες τους. »

  2. Έμαθα όμως πως στη λεβεντογέννα Κέρκυρα το γραφείο της Γκερέκου το κάνανε γυαλιά καρφιά.
    Τι άλλη απόδειξη θέλουμε πως και χρυσό να είναι το αλυσιδάκι, λίγο θέλει για να φάει μία και να προσγειωθεί στον κάδο των αχρήστων;… Ε;…

    Θεά η Κέρκυρα.

  3. Τους Κερκυραίους τους εμπιστεύομαι.
    Θα το κάνουν να μοιάζει με ατύχημα… 😉

  4. Α, το σωστό σωστό…
    Χαχαχα…

    Φιλιά, κορίτσι της Κέρκυρας 🙂

  5. Ούτε να πληκτρολογήσω μπορώ απόψε…

  6. «Εκεί μέσα εκατοικούσες
    πικραμένη, εντροπαλή,
    κι ένα στόμα ακαρτερούσες,
    “έλα πάλι”, να σου πεί.»

  7. Όμως παρά την παράδοση της χώρας από τους τύπους του αγέρωχου νεοκλασσικού και παρά την τυφλή οργή που προκάλεσε η αναίσχυντη συμπεριφορά τους και η βία των δακρυγόνων, χθες, ήταν από τις λίγες νύχτες στο κέντρο που δεν ένιωσα αυτή την ήττα να κατακάθεται στις ζωές μας. Μάλλον, γιατί πολλοί-πολλοί άνθρωποι επιμένουν να μένουν ζωντανοί. Καλημέρα! 🙂

    • Παραθέτω κάτι που είπε ο Α. χτες, και νομίζω πως μέσα στην απλότητα κρύβεται όλο το νόημα:

      @Antidrasex
      Κάθε φορά, είμαστε και περισσότεροι στο δρόμο. Κάθε φορά και πιο κοντά ο ένας στον άλλο. Θα έρθει η ώρα.

  8. Θλίψη, όχι θυμό για τα δακρυγόνα που έφαγα, μόνο θλίψη

  9. “Κι όμως, αυτή είναι η χώρα που αγαπάμε”!

  10. εδώ και καιρό μόνο κατρακυλάμε :-((

  11. Τα πράγματα μιλούν από μόνα τους, Raggedy…

  12. Ηρωες οι 199, ήρωες! Στο ύψος των περιστάσεων.

    • Καλώς τον Υπεύθυνο!
      Μόνο ήρωες; Ήρωες και διορατικοί!
      Για παράδειγμα:

      Όταν όλες οι μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες τα μαζέψουν και φύγουν από την Ασία, πχ, και μετακομίσουν στην Ευρώπη, οι εθνοσωτήρες μας (εντός κι εκτός) ξέρουν πως θα χρειαστούν φτηνά ευρωπαϊκά εργατικά χέρια (και πού αλλού θα βρεθούν; στο νότο! – γι’ αυτό μας προετοιμάζουνε!), και άρα όλοι θα έχουν δουλειά!
      Ούτε ένας δεν θα μείνει άνεργος, κι ας δουλεύει 20/24 για 350 ευρώ.
      Για το λαό το κάνουν, ρε γαμώτο!
      Τα σκλαβοπάζαρα είναι πια της μόδας, και αυτοί οι πατριώτες το γνωρίζουν καλά!
      Τιμή και δόξα!

  13. πραγματικά μεγάλη η θλίψη να βλέπεις την χώρα που αγαπάς να είναι ακέφαλη πολιτικά & έρμαιο της ευρώπης. Να έχεις έναν Βαρουφάκη να λέει χρεοκωπεία τώρα! χωρίς έξοδο από το ευρώ & ΟΧΙ στην ψήφιση του μνημονίου.Να έχεις 300 μέσα (οι περισσότεροι της γενιάς του Πολυτεχνείου) να ψηφίζουν κάτι που δεν πρόλαβαν να διαβάσουν… Κάποιος Γερμανός χθες, έγραψε στο twitter ότι ντρέπεται για την χώρα του & ζητάει συγνώμη από τους Ελληνες. Κάποιοι γονείς πήγανε το 4χρονο κοριτσάκι τους στο Σύνταγμα δηλώνοντας ότι είναι εκεί για το μέλλον του…θλιβερό. Κάποιος έπεσε αναίσθητος, ενώ ένας ματατζής τον κλωτσούσε, προφανώς για να συνέλθει ε; Κάποιοι καίγαν κτίρια, καίγαν αναμνήσεις, καίγαν πολιτισμό…Θλίψη.
    Ωστόσο Κ Α Λ Η Μ Ε Ρ Α. ο ήλιος έχει βγει & είναι μια υπέροχη μέρα 🙂

    • Η γενιά του Πολυτεχνείου είναι σήμερα η γενιά της Βουλής.
      Οι αλλοτινοί επαναστάτες σήμερα είναι καθεστώς.
      Εκχωρούν εθνικούς πόρους σα να ήταν τσιφλίκια τους, σηκώνουν τα χέρια ψηλά παραιτούμενοι από κάθε δικαίωμα εθνικής κυριαρχίας και υποθηκεύουν όχι μόνο δημόσια περιουσία αλλά και το μέλλον ενός ολόκληρου λαού.
      Αν δεν θεωρείται ΑΥΤΟ γενοκτονία τότε τι;

      Είναι καλό να υπάρχει επίγνωση. Νομίζω πως η ώρα πλησιάζει που η απατεωνιά και η προδοσία θα πάψουν να περνούν απαρατήρητες ή να συγχωρούνται τόσο εύκολα. Νησάφι πια με τα στραβά μάτια και το «δεν πειράζει». Πειράζει και μάλιστα πολύ!
      Κανέναν δεν θα πείθουν, όσο καλά κι αν προσπαθούν να σερβίρουν τη δημαγωγία τους οι καριερίστες δήμιοι. Καμία εμπιστοσύνη στους «φίλους» δανειστές, καμία εμπιστοσύνη στα ανδρείκελα που μας εκπροσωπούν. Κοντοζυγώνει η ώρα που θα χτυπηθεί η γροθιά πάνω στο μαχαίρι. Και τότε ναι, θα είναι μια ωραία, καινούρια μέρα.

  14. Και ποιο θα ήταν το λιγότερο ολέθριο, δηλαδή;

  15. Μα νομίζω είναι θέμα απλής λογικής:

    Είτε χρεωκοπεί η χώρα χωρίς να έχει προηγουμένως ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση κι έτσι μπορεί να ασχοληθεί με την ανάκαμψή της μέσω της παύσης πληρωμών των δανείων,
    είτε ψηφίζεται η σύμβαση και η χώρα χρεωκοπεί βγαίνοντας σε πλειστηριασμό. Κι έτσι τα έσοδα και οι πόροι της, ούτως ή άλλως, πάνε στους δανειστές της άρα και πάλι για τον ελληνικό λαό δεν μένει τίποτα.

    Κατά τη γνώμη σας ποιο είναι το βέλτιστον;

  16. Είναι πια αργά. Δεν τίθεται καν ζήτημα διλήμματος.

    • Μα ακριβώς γι΄αυτό μιλάμε για εμφύλιο πόλεμο:

      η Ελλάδα υφίσταται μια ήττα χωρίς καν να έχει πολεμήσει.
      Επειδή έτσι υπαγορεύουν τα συμφέροντα των ανδρείκελων που αποφασίζουν με αντισυνταγματικό τρόπο για το μέλλον της χώρας και του λαού.
      Αυτό σημαίνει ταξικό πόλεμο εναντίον εκείνων που έφεραν τη χώρα σε αυτό το σημείο.
      Είναι η μόνη απάντηση του λαού.

  17. Ατάκα συναδέλφου, πριν από λίγο στο τσιγάρο: «Κάηκε πάλι η Αθήνα… Μα καλά, εσείς οι Έλληνες δε θέλετε να καταλάβετε; Είναι ή τα μέτρα λιτότητας ή η χρεωκοπία!»…

    Ασχολίαστο…

  18. Πολύ καλό το ποστ.

    Όσο για τον συνάδελφο όντως ασχολίαστο.

    • Το κακό είναι πως είναι ένας συμπαθητικός κυριούλης, που μιλάει πάντα γλυκά για την Ελλάδα και συμπαθεί τους Έλληνες.
      Από άγνοια το είπε. Με ειλικρινή απορία.

      Κι αυτό είναι το χειρότερο, γιατί έτσι καταλαβαίνει κανείς το εύρος της παραπληροφόρησης εντός κι εκτός συνόρων.

      Του είπα δυο τρία πράγματα, νομίζω πως μου φάνηκε λυπημένος…

      Σε φιλώ με αγάπη, Λού.
      Με πολλή αγάπη.

  19. Συγγνώμη για το ύφος, αλλά πείτε στο συνάδελφό σας να πάει να γαμηθεί… Σε όποια γλώσσα προτιμά. Α στο διάλο με τους καταπιεσμένους σκατόφλωρους!!!

  20. Δεν ειρωνεύτηκε ούτε πούλησε μαγκιά, Μαιτρ.
    Μου απέδειξε γι΄άλλη μια φορά πόσο ανεπαρκής και μονόπλευρη είναι η ενημέρωση για τη ελληνικό ζήτημα στην Ευρώπη.

    Οι γαλλικές εφημερίδες φωνάζουν πως οι Έλληνες αντιδρούν στα μέτρα λιτότητας. ΜΟΝΟ.
    Οι βέλγικες μιλούν για ταραχές στο κέντρο της Αθήνας και πολλές υλικές ζημιές που θα απορροφήσουν σημαντικά κονδύλια για να αποκατασταθούν. ΜΟΝΟ.
    Οι γερμανικές είναι ευχαριστημένες.
    ΦΡΙΤΤΩ.
    Το CNN έδειχνε κουκουλοφόρους να πετάνε πέτρες στα ΜΑΤ και να ανάβουν φωτιές, και μπάστα.
    ΑΙΣΧΟΣ.

    Πώς λοιπόν θέλετε να πληροφορηθεί ένας απλός Βέλγος για τα ενδότερα, τη στιγμή που κι εμείς οι Έλληνες πληροφορούμαστε για την κατάσταση στη χώρα μας από το… Μέγκα τσάνελ;…
    Και, όχι μόνο αυτό, αλλά όσα ακούμε τα πιστεύουμε κιόλας;!!!

    (έτσι για την ιστορία… του συναδέλφου του εξήγησα… νομίζω πως θα το σκεφτεί λιγάκι πάρα πάνω την επόμενη φορά που θα μιλήσει για το ζήτημα… πιστέψτε με)

  21. Δεν έχω να πω και πολλά όπως καταλαβαίνεις..

  22. Τον κυριούλη τείνω να τον συμπαθήσω.Με λυπεί η θέση του αλλά έχει πάθει ό,τι κι εμείς όταν ακούγαμε για την Αργεντινή.Κάπου αλλού συμβαίνουν όλ’ αυτά και δεν μ’ αφορά άμεσα,επομένως δεν σκοτώνομαι και να εμβαθύνω.Τι να πω όμως για την απέραντη ελληνική επαρχία ,η οποία θρηνεί για τον εμπρησμό του Αττικόν από τους «κακούς»;

  23. Την αγαπάμε γι αυτό δεν τους τη χαλαλίζουμε!

  24. Χθες στην πορεία άλλοτε βούρκωνα και άλλοτε γελούσα.

    Να σας πω κάτι; Αν την αγαπούσαμε όσο λέμε, θα ψηφίζαμε αυτούς τους μαλάκες για 30 χρόνια;

  25. Και μετα θες να μιλήσουμε για τις νυχτες
    Που αγνες αποφασεις για δικαιοσύνη μετουσιωνονται σε κύματα οργης
    Για τη φλεγομενη μολοτωφ που μας πετανε οι μπατσοι πριν τα χημικά
    Για την ιδιοτέλεια και την βλακεία των τριγύρω
    Που για μια ζωη
    Σκοτώσαν χίλιες

    Θες να μιλήσουμε για τις ταινίεσ
    Που φιμώνουν τα στοματα μας
    Που δεν παραβιαζονται γιατι πονάνε
    Και μας φυλακίζουν στην εξορία
    Έχοντας ως μονο όπλο κι εκτόνωση
    Ένα μουγκρητό αποδοκιμασίας

    Γαμημενη αναγκη η αληθεια
    Γαμημενος φοβος ο συσχετισμός καταστολης και επανάστασης.
    Γαμημενη ελπίδα το «οταν»
    Γαμημενη ματαιοτητα η φραση που με οδηγει σε παραιτηση

    Και καποτε εβλεπα λουλουδια ρε γαμώτο
    Λιβαδια στην αρκτικη
    Γαμημενες παραισθήσεις γαμώτο

  26. Κι εγώ παλεύω μεταξύ καταλήψεων πορειών και δουλειάς να ενημερώσω τους δικούς μου «ξένους» για το τι παίζεται εδώ πέρα…
    όντως φίλη μου και φίλοι της φίλης μου κάτι έχει αλλάξει. Ο κόσμος στους δρόμους ήταν πιο ετερόκλητος από ποτέ. Υπάρχουν ακόμη πολλοί που φοβούνται να αφήσουν το μυαλό τους να πετάξει και τη φαντασία να τους δείξει τι «άλλο» και καλύτερο θα μπορούσαμε να έχουμε αν αφήναμε τους εαυτούς μας να κάνουν αυτό το ένα βήμα παραπάνω.
    Η κατάρρευση είναι προδιαγεγραμμένη, το διάβασα το μνημόνιο. Δεν υπάρχει περίπτωση το σάπιο, σαθρό και παρωχημένο πολιτικό μας σύστημα που αρνείται πεισματικά να ηγηθεί δια του παραδείγματος (σιγά μην εχουν τα αρχίδια να το κάνουν) δεν υπάρχει περίπτωση λοιπόν αυτό το σύστημα να καταφέρει όλα αυτά στον χρόνο που διατίθεται , πόσο μάλλον όταν ούτε το ίδιο ουσιαστικά τα δέχεται. Ένα μάτσο κούφιες υποσχέσεις είναι πάλι. Καλά θα κάνουμε λοιπόν να τους «καταρρεύσουμε» εμείς πριν το κάνουν αυτοί. Έτσι ίσως δώσουμε και πάλι μετά από τόσα χρόνια μερικά μαθήματα «Δημοκρατίας» στην Ευρώπη που τόσο κοκκορεύεται τον πετυχημένο της νεοφιλελεθερισμό και την δημοκρατία της κάμερας που έχει εγκαθιδρύσει…

  27. «Πότε θα κάμει, πότε θα κάμει ξαστεριά…ε πότε θα κάμει ξαστεριά. Πότε θα Φλεβαρίσει να πάρω το τουφέκι μου… » τραγουδάει ο Ξυλούρης κι εγώ ανατριχιάζω. Το νιώθω πιο οικείο, τώρα πια.

    Θα έρθει η ώρα που όλα θα γίνουν όπως πρέπει… Θέλω να πιστεύω ότι αυτή η ευλογημένη ώρα θα έρθει, θα τους πάρει όλους αυτούς τους προδότες και θα τους σηκώσει και θα τους πετάξει εκεί που τους αξίζει: στα σκουπίδια.
    Είμαι υπερήφανη που είμαι Ελληνίδα, αλλά πλέον νιώθω ταπεινωμένη και «φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα…»!

  28. όχι άλλο κάρβουνο αιώρημα…

  29. Χαμένο επεισόδιο, μεσιέ Σελιτσάνε, Ρενατίνι, Ντάκτερ, Τρομακτικό κουνέλι, Πήτερ, Βουλίνι, Καταμπράν,

    Σας ευχαριστώ και σας καλημερίζω με αγάπη 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: