Έρχονται θύελλες

(Κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα δρόμος της Αριστεράς της 3ης Ιουνίου 2012)

Μέρες βουβής αναταραχής και μεγαλόφωνης προεκλογίλας. Καιροί μπερδεμένοι, σεισμικοί. Όπου σταθώ κι όπου βρεθώ οι άνθρωποι μιλάνε για το ευρώ, για τους μεγαλοαπατεώνες πολιτικούς που μαζί τα φάγανε κι αργούν να τα χωνέψουν, για την κυνική Ευρώπη που κουνάει διδακτικά το δάχτυλο μπροστά στη μύτη της άτακτης Ελλάδας. Τις προάλλες διαπληκτίστηκα με Ολλανδό συνάδελφο που υποστήριζε πως οι Έλληνες είναι «λαμόγια». Όλοι οι Έλληνες. Κάθε ηλικίας και σε κάθε σημείο του κόσμου. «Το είπε άλλωστε και το TF1», όπως και διάφορα άλλα κανάλια ή έντυπα εύπεπτων και με το αζημίωτο πλασαρισμένων νοημάτων.
Με συγχύζουν οι γεωγραφικοί ντετερμινισμοί και οι ανθρωπολογικού τύπου κατηγορίες του είδους. Η διαφθορά δεν είναι ζήτημα γονιδίων. Είναι σαφέστατη επιλογή. Απ’ ό, τι φαίνεται όμως ο ρατσισμός, η κερδοσκοπία και η κακεντρέχεια είναι εύκολη υπόθεση, ειδικά σε καιρούς οδύνης. Πολύ φοβάμαι κιόλας πως η στάση αυτή είναι και μια ενδόμυχη επίδειξη ισχύος από την πλευρά όσων στέκονται ακόμα από την άλλη όχθη του ποταμού – και από αυτή την ομάδα δεν αποκλείονται φυσικά οι πολυάριθμοι προδότες συμπατριώτες μας που συνεργάζονται με τις δυνάμεις κατοχής και έχουν πολλά να κερδίσουν – και θεωρούν πως νομιμοποιούνται να κρίνουν εύκολα και ολοκληρωτικά την καπελωμένη αστάθεια ενός λαού που αυτή την ώρα βιώνει ένα ολοκαύτωμα.
Κάθε άποψη, αν διατυπωθεί με λάθος τρόπο, αστοχεί. Χάνει ένα μεγάλο ποσοστό από το δίκιο και την ισχύ της. Ακόμα και αν εκδηλώνεται σε καθαρά θεωρητικό επίπεδο και εκκινείται από απλή παραπληροφόρηση, η τόσο ταπεινωτική αντιμετώπιση ενός λαού δεν θα μπορούσε να με πείσει για κάτι ηθικό και θεμελιωμένο. Μόνο να με εξοργίσει μπορεί, ενδεχομένως και να με θλίψει.
Ουδέποτε σκέφτηκα – ή ένιωσα – πως οι Έλληνες είναι ένας λαός αθώος. Υπάρχουν λόγοι και αιτίες για τα πράγματα, και αυτό δεν το αρνήθηκα ποτέ, μιας και δεν πιστεύω πως φτάσαμε τυχαία σε αυτό το τέλμα. Σε καμία περίπτωση δεν δύναμαι όμως να δεχτώ πως είμαστε αυτό το άχρηστο σκουπίδι που περιγράφουν ενίοτε οι όποιοι ανθέλληνες της τουλίπας ή οι παραπληροφορημένοι των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης.
Η κακώς εννοούμενη συλλογική ευθύνη, που παραβλέπει τα σκάνδαλα ανευθυνότητας των ιθυνόντων και αντ’ αυτών ενοχοποιεί άκριτα έναν ολόκληρο λαό, αυτή η μίζερη τάση που τόσο είναι της μόδας τα τελευταία χρόνια και μας θέλει να τα έχουμε φάει όλοι μαζί, ή να χρειαζόμαστε όλοι μαζί το Γερμανό μας, είναι ένα αστειάκι με ύπουλη προέλευση και μοιάζει πολύ με εκείνο το περίφημο «Όλοι οι Έλληνες είναι λαμόγια». Με βάζει σε σκέψεις.
Είναι σίγουρο πως φταίχτες και κρίματα υπάρχουν παντού και θεωρώ αυτονόητη και επιβεβλημένη την παραδοχή μιας κάποιας ατζαμοσύνης και μιας ακόμα ισχυρότερης τάσης για «εύκολο κέρδος». Σε πολλά επίπεδα και από πολλές κατευθύνσεις. Αν είσαι έρμαιο των περιστάσεων το ρεύμα σε παρασύρει εύκολα. Η τάση για επιβολή εθνικής κατάθλιψης όμως δεν με πείθει ούτε για τυχόν κατανόηση του προβλήματος ούτε για την οποιαδήποτε μεταμέλεια των ενόχων. Το μόνο για το οποίο με πείθει είναι η αμετροέπεια και η αδυσώπητη διαφθορά εκείνων που την καλλιεργούν και η τεράστια αδικία, που με πνίγει όταν βλέπω πως αυτό το ολέθριο αίσθημα τείνει να μας καταβροχθίσει σωρηδόν. Εκείνοι που την μεθοδεύουν είναι οι πρωταρχικοί υπαίτιοι αυτής της κατάντιας, και κατά συνέπεια οι μόνοι που θα έπρεπε να λογοδοτήσουν και να τιμωρηθούν. Πράγμα που ως ώρας δεν φαίνεται να συμβαίνει, τουλάχιστον όχι αποτελεσματικά.
Παρόλα αυτά, το δίκαιο είναι ένα αρχέγονο ανθρώπινο ένστικτο. Ακατανίκητο, σαν την πείνα και τη δίψα. Ακόμα και ένα παιδί να ερωτηθεί, είναι βέβαιο πως γνωρίζει τι είναι δίκαιο και τι όχι. Κι όμως, στις μέρες μας, η θεσμοθετημένη αδικία είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Ένας πανίσχυρος γενικός κανόνας. Οι ευέλικτοι καιροσκόποι παρανομούν με το γάντι, ήτοι με το νόμο. Η πολιτική βία έχει καταστεί νομικό δικαίωμα των ισχυρών και προστατεύεται από θεσμούς που λογικά – και σε μια πραγματική δημοκρατική κοινωνία – θα έπρεπε να λειτουργούν υπέρ των αδυνάτων. Εντός κι εκτός συνόρων της Ελλάδας, οι προβοκατόρικες και οργανωμένες επιθέσεις που δέχεται αυτός ο τραυματισμένος λαός δεν αποσκοπούν παρά στην περαιτέρω συσκότιση κάθε κοινωνικής προοπτικής του και στη διαιώνιση ενός εθελόδουλου ευρωπαϊσμού και μιας μνημονιακής κατοχής άνευ όρων.
Παρόλα αυτά, τα δελτία καιρού σε ολόκληρο τον πλανήτη προαναγγέλλουν θύελλες. Το καλοκαίρι θα έρθει με κόντρα τον καιρό και ενδέχεται να ανακατέψει τόσο καλά την τράπουλα μιας ολόκληρης ηπείρου που να ανατρέψει τα ως ώρας δεδομένα σε διεθνές επίπεδο. Στοχεύοντας μετ’ εμποδίων στην εθνική και κοινωνική τους χειραφέτηση, οι Έλληνες καλούνται να επιλέξουν έξοδο κινδύνου από το κεφάλαιο που τους θέλει υποτελείς και να γυρίσουν σελίδα. Έξοδοι κινδύνου δεν υπάρχουν πολλές και όλοι γνωρίζουμε πως η μετάβαση από το σκοτάδι στο φως δεν είναι εύκολη υπόθεση, ούτε καν εγγυημένη.
Εντούτοις ελπίζω πως ποτέ δεν είναι αργά. Για τίποτε και για κανέναν. Αν επανατοποθετηθούν τα διλήμματα στη σωστή τους βάση, ενδέχεται μέσα από τις οδύνες να προκύψει κάτι χρήσιμο και σωστό. Οι θύελλες θα έρθουν και εύχομαι να τις αντιμετωπίσουμε με ομοψυχία, θάρρος και γενναιότητα. Αυτό που θα φέρει το επόμενο πρωί, ας ελπίσουμε πως θα είναι κάπως πιο ανακουφιστικό από αυτό το στρώμα λάσπης που καλύπτει σήμερα τις ψυχές μας.

Advertisements

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on Μαΐου 23, 2012, in Δρόμος της Αριστεράς and tagged . Bookmark the permalink. 32 Σχόλια.

  1. Μόνο η ελπίδα μας έμεινε.Ας κάνουμε λοιπόν ό,τι μπορούμε να βγει αληθινή.

    • Ακριβώς, Σταυρούλα.
      Ο καθένας ό, τι μπορεί, και όλοι μαζί όλα όσα θα μπορέσουμε.

      Σε ευχαριστώ για την αναδημοσίευση κ στο Τουήτερ κ στο ΦΒ 🙂
      Τίποτε δεν είναι αυτονόητο, και το ξέρεις…

  2. «Όμως το πιθανότερο είναι πως δεν θα γίνει κάτι τέτοιο και πως οι τέσσερις ένοχοι θα τη βγάλουν καθαρή»

    Ποιοι είναι οι 4 ένοχοι:
    http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/2012-05-21-21-40-09-2012052162368/

    • «Εκείνοι που την μεθοδεύουν είναι οι πρωταρχικοί υπαίτιοι αυτής της κατάντιας, και κατά συνέπεια οι μόνοι που θα έπρεπε να λογοδοτήσουν και να τιμωρηθούν. Πράγμα που ως ώρας δεν φαίνεται να συμβαίνει, τουλάχιστον όχι αποτελεσματικά.»

      Αυτό είπα πιο πάνω, Χερρ Κ., παρόλο που το παιχνίδι των πιθανοτήτων ουδέποτε έχει εκ των προτέρων εξασφαλισμένα αποτελέσματα, και εγώ τυγχάνω εκ φύσεως αισιόδοξος νους.
      Οι καιροί όμως είναι όντως ζοφεροί. Οψόμεθα…

      Ευχαριστώ πολύ για το λινκ. Καίριο.

  3. Μπράβο! Το στέλνω με mail σε φίλους που έχουν πιστέψει πως ανήκουν σε είδος που οφείλει να εξαφανιστεί.

  4. Το θέμα δεν είναι αν οι Έλληνες είναι λαμόγια. Μπορεί και νά’ναι. Η εύκολη απάντηση θα ήταν: «είναι. Θες να δούμε πόσο λαμόγια είναι οι Βέλγοι; οι Γάλλοι; οι Ισπανοί; οι δεν-ξερω-γω-ποιοι;»

    Το θέμα είναι πως δεν εννοούν να βάλουν στο κεφαλάκι τους ότι για η οικονομική κρίση ΔΕΝ έχει καμία σχέση με την ελληνική (ισπανική/πορτογαλέζικη/οψίμως και ολλανδική, χαχαχα) λαμογιά. Και πως το φάρμακο που προτείνεται και εφαρμόζεται, είναι εντελώς λάθος.

    • Η οικονομική κρίση δεν αφορά μόνο την Ελλάδα.

      Είναι ευρωπαϊκή κρίση.

      Η οποία είναι αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης και αποτυχημένων πολιτικών χειρισμών ανθρώπων που αποσκοπούσαν στο εύκολο κέρδος αλλά κάπου έχασαν τη μπάλα, όπως ήταν αναμενόμενο, και μας τη γύρισαν μπούμερανγκ.

      Αυτό ως απάντηση, αρκεί νομίζω. Και δεν είναι εύκολη.

      Κοίτα και το άρθρο στο οποίο παραπέμπει πολύ σωστά ο Χερρ Κ. και θα δεις μια ωραία έκθεση των πραγμάτων.

      (εγώ λογόφερα γιατί είναι άλλο να συζητάς με κάποιον και εντελώς διαφορετικό να εκθέτεις απόψεις γραπτώς και με την ησυχία σου όπως κάνουμε τώρα)

  5. Ίσως το στρώμα λάσπης την άλλη μέρα να το αντικαταστήσει ένα στρώμα πάγου, ίσως κι ένα ουράνιο τόξο.

    • Ακριβώς, Γρηγόρη!
      Αν όμως δεν παίξεις, ποτέ δεν θα μάθεις το αποτέλεσμα του αγώνα. Ας ποντάρουμε στη δεύτερή σου εκδοχή.

      • Κι η πρώτη εκδοχή, κι αυτή διδακτική θα είναι. Αλλά εύχομαι όμως για τη δεύτερη.
        Την καλησπέρα μου!

      • Φυσικά και θα είναι διδακτική και η πρώτη εκδοχή.
        Μπορεί μάλιστα και να μας αξίζει και με το πάρα πάνω, αν καταλήξουμε να την προκαλέσουμε.
        Ας ελπίσουμε πως δεν θα χρειαστεί να την αντιμετωπίσουμε…

        Καλησπέρα κι από μένα, Γρηγόρη!

  6. «Εντός κι εκτός συνόρων της Ελλάδας, οι προβοκατόρικες και οργανωμένες επιθέσεις που δέχεται αυτός ο τραυματισμένος λαός δεν αποσκοπούν παρά στην περαιτέρω συσκότιση κάθε κοινωνικής προοπτικής του και στη διαιώνιση ενός εθελόδουλου ευρωπαϊσμού και μιας μνημονιακής κατοχής άνευ όρων.»

    Μην υποτιμάτε και τους δικούς τους πολίτες.Δεν πρέπει να ξέρουν.Και πρέπει να μας περιφρονούν,για να μην πέσουν τα λέπια απ’ τα μάτια τους και αρχίσουν να διεκδικούν το μέλλον τους.

    Εξάλλου εμείς έχουμε ξεπεράσει τη φάση της κατάθλιψης.Είμαστε στη φάση του ή ταν ή πακιστάν.Ενημερώστε τον συνάδελφό σας ότο δαγκώνουμε και μπορεί να πάθει και καάνα τέτανο.

    • Έχετε απόλυτο δίκιο. Δεν πρέπει να ξέρουν οι πολίτες των κρατών τι συμβαίνει πίσω από την πλάτη τους. Οπως δεν ξέραμε ούτε εμείς όταν μαγειρεύοταν όλη αυτή η σούπα που τώρα μας τσουρουφλίζει. Η γνώση είναι δύναμη, και οι δυνατοί λαοί δεν είναι ούτε υπάκουοι ούτε εύκολα διαχειρίσιμοι.
      Στην αντίθετη περίπτωση, απλώς τρώγονται μεταξύ τους σαν τα σκυλιά και αφήνουν το λύκο να αλωνίζει ανενόχλητος στα πέριξ.

      Για την ιστορία, και για να γελάσετε:

      Ο συνάδελφος κάπου 2 μέτρα ύψος. Εγώ ένα απλό 1.65.
      Σας πληροφορώ πως μιλούσαμε όρθιοι, κοιτώντας ο ένας τον άλλον από απόσταση αναπνοής, και ο τύπος έκανε συνεχώς βήματα προς τα πίσω.
      Όταν χειρονομούσα αγανακτισμένη, απέφευγε τα χέρια μου (που φυσικά μόνο να τον αγγίξουν δεν σκόπευαν, αλλά λέμε).
      Από εκείνη την ημέρα μάλλον θα άλλαξε γνώμη: «οι Έλληνες δεν είναι λαμόγια, είναι επικίνδυνοι σχιζοφρενείς που καλά θα κάνουμε να μην τους εκνευρίζουμε γιατί πράγματι, δαγκώνουν».
      Αυτό θα σκέφτεται!

      Σας ευχαριστώ που με κάνατε να χαμογελάσω 🙂

  7. Έρχονται θύελλες;

    Πάω να σπείρω ανέμους…

    Για να μην απορούν κάποιοι με τους κεραυνούς εν αιθρία.

  8. εγώ πάλι γιατί νομίζω οτι μια ζωή βρισκόμασταν μέσα σε μια θύελλα,
    κι οτι το πήραμε πρέφα προσφάτως;

    όσον αφορά τους Ολλανδούς , πληροφόρησε τον συνάδελφό σου, οτι
    ο Ηρόδοτος είχε γράψει για τους Ολλανδούς οτι…….
    ουπς…δεν υπήρχαν τότε Ολλανδοί. 🙂

    Καλό βράδυ Θεώρημα και καλή δύναμη

  9. @ Theorema

    Δεν πιάσατε κανένα υπονοούμενο. Γιατί απλά δεν υπήρχε κανένα.

    Υπονοούμενο θα ήταν να σας στείλω ένα αντίγραφο της δήλωσής μου προς την εφορία. Τότε ίσως το πιάνατε…

    Καλό σας βράδυ!

    • Για να το λέτε, έτσι θα είναι.
      Ενδέχεται να κατάλαβα άλλο με κείνο το «απών».
      Εντάξει όμως, αφού έχετε και αποδεικτικά στοιχεία, σηκώνω τα χέρια ψηλά… 🙂

      Καλό βράδυ κι ευχαριστώ πολύ, Ράκε!

  10. σημειώνω ότι το να εστιάζουμε στην τιμωρία, δηλαδή κάποιος άλλος φταίει, είναι αντίστοιχο του όλοι μαζί φταίμε…
    συμφωνώ στο να κάνουμε πράγματα ό,τι και όσο περισσότερα μπορούμε καλύτερα, μαζί με κουπί (θα χρειαστεί μετά τις θύελλες και τις καταιγίδες)

    • Αν έχουμε γερά μπράτσα, θα το τραβήξουμε και το κουπί.
      Κρίμα για μας, βέβαια, που άλλοι χάλασαν τη μηχανή και άλλοι θα τραβήξουν το κουπί της απερισκεψίας τους. Τι να γίνει όμως; Από τον Τιτανικό προτιμώ σίγουρα μια ξύλινη βάρκα.

  11. το φως ερχεται μετα το πιο βαθυ σκοταδι λενε… με το καλο το βιβλιο

  12. έχεις λάμπα θυέλης εσύ…εγώ, εμείς…όλοι, έχουμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: