Μαριάνθη ντε Φλώρινα

Η Μαριάνθη ντε Φλώρινα είχε συνηθίσει να ονειρεύεται αγγέλους και παράξενα έντομα. Χάρη στην ευγενή καταγωγή της απέφευγε βέβαια να συζητά ανοιχτά με τους άλλους για όλα αυτά. Κρατούσε όμως λεπτομερές ημερολόγιο ονείρων στο πρώτο συρταράκι της κομόντας της. Μέσα εκεί φύλαγε και τα πατικωμένα λουλούδια ενός καλοκαιριού που θεωρούσε το καλύτερο της ζωής της – το 2008 ήταν νομίζω, αποκόμματα εφημερίδων με συνταγές, τσαλακωμένα εισιτήρια από αεροπλάνα και βαπόρια. Το ημερολόγιό της έμοιαζε περισσότερο με λεύκωμα παρά με ημερολόγιο. Όμως αυτό δεν φαινόταν να έχει ιδιαίτερη σημασία για κείνη.
Εκείνο το πρωί βγήκε από το σπίτι της αργά. Περασμένες δέκα θα ήταν. Δεν την πείραζε που είχε αργήσει στη δουλειά, για την ακρίβεια όσο περνούσε ο καιρός τη Μαριάνθη ντε Φλώρινα την ενοχλούσαν όλο και λιγότερα πράγματα στον κόσμο. Αυτό που της έκοβε τα πόδια ήταν οι μυρωδιές της πόλης. Ήταν η μόνη ευαισθησία της. Κάθε σημείο απ’ όπου περνούσε της φαινόταν πως βρώμαγε. Ποδαρίλα, σκυλοτροφή, ξινίλα, εμετός, πίτουρο, ιδρωτίλα, σάπιο καλοκαίρι. Αναρωτήθηκε τι τρώνε οι άνθρωποι και προκαλούνται τέτοιες οσμές. Αναρωτήθηκε επίσης αν οι ψεκασμοί μεταλλάσσουν τη σύσταση της ατμόσφαιρας και τι κονδύλια διαθέτει ο δήμος για την καθαριότητα της πόλης.
Όταν μπήκε στο μετρό οι χρησιμοποιημένες αναπνοές του βαγονιού της έφεραν ασφυξία. Στο διπλανό κάθισμα μια μαύρη θήλαζε το παιδί της. Πιο κει, ένας ρακένδυτος παρακαλούσε για λίγα ψιλά. Μια παρέα εφήβων μασούλαγαν τσίχλα βατόμουρο για να φύγει η τσιγαρίλα. Ένας κουστουμαρισμένος υπάλληλος ιδροκοπούσε μέσα στο κολάρο του πουκαμίσου του που είχε πλυθεί με Dash. Μια μισοκοιμισμένη κυρία ρευόταν κάποιο φρικτό αλλαντικό. Ένας φοιτητής με εμφανώς αριστερίστικες τάσεις διάβαζε ένα βιβλίο που μύριζε μούχλα. Η Μαριάνθη ντε Φλώρινα ένιωσε απελπισία.
«Πρέπει να βρω μια μυρωδιά που να με παρηγορήσει μέχρι να φτάσω», σκέφτηκε έντρομη συγκρατώντας με κόπο την τάση προς εμετό και μια προκλητική έκφραση αηδίας. Τότε ήρθε στο νου της η μυρωδιά του αγγέλου που είχε ονειρευτεί την προηγούμενη νύχτα και που της είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Ήταν ένας παράδοξος, έκπτωτος άγγελος με σώμα χρυσομπάμπουρα και φτερά από δαντέλα. Το αποκορύφωμα της χοντράδας και της απόλυτης μαγείας. Όταν την πλησίασε στο κρεβάτι της κρατώντας στο άγαρμπο χέρι του ένα σπαθί, τα ρουθούνια της πλημμύρισαν από την έξοχη μυρωδιά του. «Κάτι σε BOSS», σκέφτηκε και έκλεισε πιο σφιχτά τα ήδη κλειστά της μάτια.
Η Μαριάνθη ντε Φλώρινα αφέθηκε στην ευωδιαστή ανάμνηση. Η μυρωδιά του ήταν το αφεντικό της. Δεν παρατηρούσε καν τους σταθμούς που άλλαζαν έξω από το παράθυρο του βαγονιού της. Οι γύρω της είχαν πάψει να υπάρχουν. Την προηγούμενη νύχτα η εικόνα του της είχε χαρίσει έναν από τους δυνατότερους οργασμούς της ζωής της. Στο τέλος φαντάστηκε πως πήρε το μπουκάλι της κολόνιας του, το έβαλε στο στόμα και το μάσησε απολαυστικά. Η μυρωδιά του χοντροκομμένου και εξαίσιου αγγέλου της άλλαζε τη ζωή. Δεν την πείραζαν τα σπασμένα γυαλιά που έτριζαν κάτω από τα δόντια της. Δεν την πείραζε η μπόχα των άλλων. Όσο περνούσε ο καιρός τη Μαριάνθη ντε Φλώρινα την ενοχλούσαν όλο και λιγότερα πράγματα στον κόσμο.

.

Advertisements

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on Ιουνίου 8, 2012, in Στάχτες and tagged , . Bookmark the permalink. 20 Σχόλια.

  1. Ιδού, λοιπόν, τί πίνεις και δε μας δίνεις!!! Τί ώρα είναι;…. Προλαβαίνω-δεν προλαβαίνω τις παρφουμαρίες ανοιχτές…

    • Δεν απορώ που ρωτάς. Καμιά φορά κι εγώ απορώ τι παίρνω και δεν το καταλαβαίνω 😉

      Παρόλα αυτά, σε εμπιστεύομαι. Σκύβοντας δίπλα σου ένα βράδυ στο Low Profile, μια φευγαλέα μυρωδιά από αγιόκλημα, αθηναϊκό δρόμο, ελαφρύ φθινόπωρο και ταξίδι με έπεισε για το ποιόν σου 😉
      Ξέχνα τις παρφου/μαρίες, συνέχισε απλώς να μυρίζεις έτσι.

      xxx

      • «Where I come from, is a long, thin thread…»

        Αφού δεν ‘παρφούμ’, τότε θα ‘φουμ’ 😉 (και τις /μαρίες ‘δεν ξεχνώ’) 😉

        (ήμουν εκτός διαδικτυακής πρόσβασης το Σ/Κ…) χχ

      • Εύχομαι να το πέρασες καλά, μικρή μου Όβις, και να μην σκέφτηκες καν την οθόνη και τα πληκτρολόγια 🙂
        Μόνο αυτό έχει σημασία.
        Σε φιλώ γλυκά, και να μη χάνεσαι 😉

  2. Κλικ στο άσμα, παρακαλώ. Είναι η κατακλείδα του κειμένου.

  3. Και δηλαδή πού πηγαίνει διακοπές η Μαριάνθη ντε Φλώρινα για να ανασάνει;

  4. Στη βουλιαγμένη.

    Στη Λίμνη Βουλιαγμένη εννοώ.

  5. σούζυ ήπιες!!! 😀 (ευτυχώς)
    εξαιρετικό!!!!!!!!

  6. όλα καλά, αλλά παρακαλώ να αφήσεις τον αριστερισμό στην ησυχία του :Ρ

  7. Η Μ. σου με καθηλωσε,Τheorema.

  8. υπέροχο!! κοιτάζοντας μέσα από τα μάτια της, ήταν σα να κοιτάζω μέσα απ’ τα δικά μου. Αλήθεια, πώς προέκυψε το περίεργο όνομα;

    • Σ’ ευχαριστώ φρουτάκι μου 🙂
      Μου΄χες λείψει!

      Το Μαριάνθη είναι ένα σπάνιο όνομα, από το οποίο προκύπτει και το πιο κοινό. Για σκέψου λίγο 😉

      Χεχεχεχε…

  9. Καλημέρες θηριάκια 🙂

  10. Καπως κλονιζεται η πεποιθηση μου περι του γενικου κυρους
    ή εν πολλοις αλαθητου των αρχαιων ρησεων , ελληνικων και
    οχι μονον.Ετσι τι να συμπερανω για τη ζωη της Μαριανθης του
    ως ανω ασματος,αν nomen est omen?Ti να υποθεσω για την τυχη της θειας μου της Μαριανθης, 30 χρονια κατακοιτης απο
    εγκεφαλικο;

  11. Λυπάμαι πολύ για τον άνθρωπό σου, fevga.
    Όπως και να την έλεγαν, δεν θα άλλαζε κάτι σε αυτό που ένιωσα διαβάζοντας το σχόλιό σου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: