Πυροσβεστικό σώμα


Την έβλεπα κάθε πρωί να περνά μπροστά από το γαλακτοπωλείο όπου καθόμουν κι έπινα καφέ. Πάνε κάμποσα χρόνια. Κοκκινομάλλα, χαμηλοβλεπούσα και τσουπωτή. Σαν ώριμο τσαμπί σταφύλι. Ήξερα ότι αυτός ο συνδυασμός σκοτώνει κι ελέφαντα, και ανασταίνει και πεθαμένο. Ευχαριστιόταν το ενδιαφέρον μου χωρίς να συμμετέχει. Περνούσε και κοίταζε τα γλυκά, κοντοστεκόταν στην απέναντι βιτρίνα και χάζευε δήθεν τα καπέλα και τα χρωματιστά μαγιό, έβγαζε ένα χαλικάκι από το παπούτσι της και τέτοια, εγώ όμως ήξερα πως το βλέμμα της ήταν στραμμένο απ’ την ανάποδη σε μένα. Μου άρεσε που έκανε την αδιάφορη, με ξεσήκωνε η τσαχπινιά της. Μια μέρα τόλμησα να της προτείνω ένα κέρασμα. Στη γυάλα έτριζε το κερασάκι με το σιρόπι του, στη βιτρίνα του μαγαζιού άχνιζαν γαλατόπιτες, μπουγάτσες και κρέμες με κανέλλα. «Έλα να σε κεράσω ένα γλυκόλογο του κουταλιού», της είπα και περίμενα να γελάσει με το άδοξο αστείο. «Θα πιω ένα ποτήρι νερό μονάχα», απάντησε και κοντοστάθηκε δίπλα στο τραπεζάκι μου φουσκωμένη. Τσακίστηκα να της φέρω ένα παγωμένο νερό, μαζί με μια μεγάλη κουταλιά βανίλια τριαντάφυλλο στον πάτο. Το ήπιε μονορούφι και δάγκωσε μια μικρούτσικη άκρη από τη βανίλια της. Ίσα να την αγγίξει με τα ρυζένια της δοντάκια.  Ο λαιμός της σπαρτάρισε από ανακούφιση μετά, και τι δε θα’ δινα να μύριζα μία της ανάσα. Ήταν καλοκαίρι, ο λίβας βασάνιζε ζώα και σπαρτά, στραφτάλιζε ο δρόμος κάτω απ’ τον ήλιο. Το νησί έμοιαζε με βάρκα, ο ουρανός πλατύς, η μέρα φρέσκια. Κάτι μπουγαδόνερα κύλησαν τότε στα πόδια μας γεμάτα αφρούς και σκόνες από το διπλανό μαγαζί που κάνανε φασίνα. Έσκυψα το κεφάλι καταγής. Είδα πως μια φουσκάλα της πλήγωνε το δάχτυλο, εκεί που τα απόνερα της έβρεχαν το σανδάλι. Μου’ ρθε να σκύψω να την ασπαστώ μα δεν το αποτόλμησα, από δειλία. Άφησε το ποτήρι στο τραπέζι μου και έγνεψε ένα ευχαριστώ. Έπειτα μου χαμογέλασε σαν μήνας Ιούνιος που αποχωρεί με ησυχία και συνέχισε το δρόμο της ανάλαφρη και ξεδιψασμένη. Ξωπίσω της φουρφούρισε ένα αεράκι ατίθασο, σαν μουρμουρητό μικρού παιδιού κρυμμένο πίσω από τις κλάρες της μακριάς της φούστας. Τότε ένιωσα να δροσίζομαι σα να με είχαν καταβρέξει με έναν κουβά παγάκια από θαλασσινό νερό, από αυτά που τσούζουν. Το κορμί της έκανε γύρω μου το λίβα να σπαρταρά σαν λαβωμένη καλιακούδα που ψυχορραγεί στην άκρη της πεδιάδας. Ήταν ένα ολόδροσο, πυροσβεστικό σώμα που δεν κατόρθωσα να λησμονήσω ποτέ. Ούτε που το  κατάλαβα πως πήρα πάλι στα καλά καθούμενα νυχτιάτικα να την ξαναθυμάμαι…

Advertisements

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on Ιουνίου 22, 2012, in Δρόμος της Αριστεράς and tagged , , . Bookmark the permalink. 12 Σχόλια.

  1. Θέλω παγωμένο νερό. Και βανίλια. Και να ακούσω το κρακ απ’ το κεράσι να σπάει στα δόντια μου…

  2. Το κεράσι γλυκό του κουταλιού με πήγε πίσω σε παιδικά καλοκαίρια 🙂

    Πυροσβεστικό ποστ 😉

  3. Κάθε ποστ και μια μεταμόρφωση!…

  4. Τι;;Τι;;δεν αποτόλμησε να κερδίσει αυτό που τόσο ήθελε;;
    Υπέροχο κείμενο γλυκό μου theorema…καλησπέρα! 🙂

    • Δεν τόλμησε ο καημένος, με τη σκέψη και την επιθυμία έμεινε.
      Ετσι γίνεται συνήθως όταν τη στιγμή που σου προσφέρεται κάτι που θέλεις πολύ αφήνεις τη στιγμή να φύγει…
      Μπορεί να μην ξανάρθει ποτέ.
      Σε φιλώ, μικρούλι.

  5. ιεροί ανεξόφλητοι έρωτες και ήχοι υποσχέσεων από γυναικεία σανδαλάκια.
    Άρθρο-πρόποση για τα βερεσέ που έμειναν ορφανά έξω από τα ξεχασμένα γαλατάδικα της γειτονιάς.
    Γιατί έχω την εντύπωση πως το κείμενο αυτό αποτελεί ,εκτός των άλλων, και μια ελεγεία για την ξεχασμένη ανδρική θεώρηση της γυναικείας ομορφιάς;
    Υπερασπιζόμενος (ασθενέστατα ομολογώ) το φύλλο μου, έχω να δηλώσω οτι για όλα φταίνε τα γαλατάδικα κι οι βανίλιες-υποβρύχιο.
    Είναι και τα δύο πλέον ντεμοντέ. 😉

  6. Κάθε άλλο!
    Σκέφτομαι να σε βάλω να γράψεις ποστ!!! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: