Πυροσβεστικό σώμα (remastered)

(Κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα δρόμος της Αριστεράς της 21ης Ιουλίου 2012 και στο tvxs.gr της 27ης Ιουλίου)

Εκείνο το καλοκαίρι την έβλεπα κάθε μεσημέρι να περνά μπροστά από το γαλακτοπωλείο του πατέρα μου όπου δούλευα για λίγο χαρτζηλίκι. Πάνε κάμποσα χρόνια από αυτή την εποχή, δεκαετία του ’70 ήτανε, κάπου στη μέση. Εικοσάρης εγώ, λίγο μεγαλύτερη υπολόγιζα εκείνη. Στο ράδιο έπαιζε Πάριος, Κουμιώτου και Καλατζής, τα ίδια και τα ίδια. Από τα ανοιχτά παράθυρα μοσχομύριζαν τα μακαρόνια με κιμά, τα ψάρια και τα γεμιστά της γειτονιάς. Το ουζερί απέναντι γεμάτο. Περνούσε πάντα κατά τις δώδεκα από το δικό μας το στενό, ποτέ δεν έμαθα για πού κινούσε. Μπορεί να ήταν τουρίστρια, μπορεί και κάτι άλλο.

Κοκκινομάλλα, χαμηλοβλεπούσα και τσουπωτή. Σαν ώριμο τσαμπί σταφύλι. Ήμουν μικρός μα ήξερα πως ο συνδυασμός αυτός σκοτώνει κι ελέφαντα, και ανασταίνει και πεθαμένο. Ευχαριστιόταν το ενδιαφέρον μου χωρίς να συμμετέχει. Τότε τα πράγματα συνέβαιναν αλλιώς, δεν ήταν όπως σήμερα που υπάρχουν ευκολίες.

Περνούσε και κοίταζε τα γλυκά, κοντοστεκόταν στην βιτρίνα με τα ψιλικά και χάζευε δήθεν τις κλωστές, τα καπέλα και τα χρωματιστά μαγιό, έβγαζε ένα χαλικάκι από το παπούτσι της και τέτοια. Εγώ όμως ήξερα πως το βλέμμα της ήταν στραμμένο απ’ την ανάποδη σε μένα.

Μου άρεσε που έκανε την αδιάφορη, με ξεσήκωνε η τσαχπινιά της. Μια μέρα τόλμησα να της προτείνω ένα κέρασμα. Στη γυάλα έτριζε το κερασάκι με το σιρόπι του, στη βιτρίνα του μαγαζιού άχνιζαν γαλατόπιτες, μπουγάτσες και κρέμες με κανέλλα. Λίγο πιο κει έλιωνε γλυκά το βούτυρο και ίδρωνε το γάλα στα μουκάλια. Όλα τα θυμάμαι, σαν να ήταν χτες. Στιγμή δεν έχω ξεχάσει.

“Έλα να σε κεράσω ένα γλυκόλογο του κουταλιού”, της είπα κάποια φορά και περίμενα να γελάσει με το άδοξο αστείο.

“Θα πιω μονάχα ένα ποτήρι νερό”, απάντησε και κοντοστάθηκε δίπλα στο τραπεζάκι μου φουσκωμένη.

Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα τον ήχο της φωνής της, και αναστατώθηκα. Η μέσα κάψα χειρότερη απ’την απέξω. Πανικός. Τσακίστηκα να της φέρω το παγωμένο νερό, μαζί με μια μεγάλη κουταλιά βανίλια τριαντάφυλλο στον πάτο. Το ήπιε μονορούφι και δάγκωσε μια μικρούτσικη άκρη από τη βανίλια της. Ίσα να την αγγίξει με τα ρυζένια της δοντάκια.  Ο λαιμός της σπαρτάρισε από ανακούφιση μετά, και τι δε θα’ δινα να μύριζα μία της ανάσα.

Έκανε καύσωνα, ο λίβας βασάνιζε ζώα και σπαρτά, στραφτάλιζε ο δρόμος κάτω απ’ τον ήλιο. Το νησί έμοιαζε με βάρκα, ο ουρανός πλατύς, η μέρα φρέσκια. Σαν εκείνη. Κάτι μπουγαδόνερα κύλησαν τότε στα πόδια μας γεμάτα αφρούς και σκόνες από το διπλανό μαγαζί που κάνανε φασίνα. Αναπηδήσαμε. Έσκυψα το κεφάλι καταγής και είδα πως μια φουσκάλα της πλήγωνε το δάχτυλο, εκεί που τα απόνερα της έβρεχαν το σανδάλι. Μου’ ρθε να σκύψω να την ασπαστώ μα δεν το αποτόλμησα, από δειλία.

Άφησε το ποτήρι στο τραπέζι μου και έγνεψε ένα ευχαριστώ. Έπειτα μου χαμογέλασε σαν μήνας Ιούνιος που αποχωρεί γλυκά και συνέχισε το δρόμο της ανάλαφρη και ξεδιψασμένη. Ξωπίσω της φουρφούρισε ένα αεράκι άτακτο, σαν μουρμουρητό μικρού παιδιού κρυμμένο πίσω από τις κλάρες της μακριάς της φούστας.

Τότε ένιωσα να δροσίζομαι σα να με είχαν καταβρέξει με έναν κουβά παγάκια από θαλασσινό νερό, από αυτά που τσούζουν. Το κορμί της έκανε γύρω μου το λίβα να σπαρταρά σαν λαβωμένη καλιακούδα που ψυχορραγεί στην άκρη της πεδιάδας. Ήταν ένα ολόδροσο, πυροσβεστικό σώμα που δεν κατόρθωσα να λησμονήσω, κι ας μην την ξανάδα ποτέ μετά από εκείνο το διψασμένο καλοκαίρι.

Μετά από χρόνια παντρεύτηκα, το γαλατάδικο έγινε δικό μου, ο πατέρας μου αναπαύτηκε και στο ταμείο έχω υπάλληλο, καμιά σχέση με τότε. Άλλαξε η βιτρίνα του μαγαζιού, εκσυγχρονίστηκαν και τα γλυκά μας. Τώρα ειδικεύομαστε στο Ιταλικό παγωτό και οι πωλήσεις έχουν ανέβει. Εκείνη δεν ξαναφάνηκε ποτέ της στο νησί, οι τουρίστες που μας επισκέπτονται είναι επί το πλείστον ξένοι. Ούτε που το  κατάλαβα πως πήρα πάλι στα καλά καθούμενα νυχτιάτικα να την ξαναθυμάμαι, ξαφνικά.

Μπορεί να φταίει ο λίβας του καλοκαιριού, μπορεί και να την είχα αγαπήσει.

Advertisements

About Theorema

Είμαι η Άντζελα Ανακόντα aka @FearOfFireflies

Posted on Ιουλίου 21, 2012, in Δρόμος της Αριστεράς, tvxs and tagged . Bookmark the permalink. 16 Σχόλια.

  1. Καλησπέρες κι ευχαριστώ, εξωτικό πτηνό του θέρους!

  2. Καλησπέρα αγαπητέ μου Τσαλαπετεινέ!

    (παρολίγον να μου ξεφύγει η «εδώ» καλησπέρα, καλά τα είπες) 🙂

  3. Δεν πρέπει να μας ξεφύγει τίποτα!
    Και κυρίως οι καλησπέρες.

  4. Πολύ σωστό. Αν βλέπουμε μόνο τα μαύρα κι άραχνα, αν οι μικρές ωραίες λέξεις, οι ευγενικές κινήσεις, οι διαθέσεις που αποπέμπουν αισιοδοξία μας περνούν απαρατήρητες, τότε κακό δικό μας.

  5. Τι όμορφες οι παιδικές ερωτικές αναμνήσεις! Από την εποχή που όλα είναι νέα, άγνωστα και προς εξερεύνηση…

    • Πόσο μου άρεσε αυτό το «παιδικές αναμνήσεις»!
      Πόσο δίκιο έχετε, Επίκουρε, που θεωρείτε τον έρωτα ενός εικοσάχρονου παιδικό. Για μια στιγμή με κάνατε και χαμογέλασα με μεγάλη τρυφερότητα.
      Πάντα έτσι νιώθω μπροστά σε μια τόσο απλά ειπωμένη αλήθεια.

      Καλωσορίσατε κι ευχαριστώ!

  6. Καλημέρα.Όμορφη εκδοχή.

  7. Λίβας και δροσερό αεράκι η ανάγνωση μεσημεριάτικο.:)

    • Καλωσορίσατε, όμορφο γράμμα Κ.
      Πολύ σας ευχαριστώ για το εξίσου δροσιστικό σχόλιο!
      Βγάζετε σπουδαίες φωτογραφίες, να μην ξεχαστώ και δεν σας το πω: τις είδα!

  8. Θα μου επιτρεψεις να σου πω οτι απο τοτε που πενες σαν τη δικη σου γραφουν σε πολιτικες εφημεριδες, τα εντυπα απεκτησαν σαφως μεγαλυτερη αξια και αλλιωτικο ενδιαφερον.

    Περα απο τη στειρα πολιτικη αναλυση, μερικα νοηματα μονο επαγγελματιες συγγραφεις οπως εσυ ξερουν να τα περνανε στον αναγνωστη λες και τον χαϊδευουν. Το εχουμε αναγκη αυτό!

    Μην καταδεχτεις ποτε τιποτε λιγοτερο.

    Παιρνω πλεον την εφημεριδα για να σε διαβαζω. Μπορει να μην τα ανεβαζεις ολα τα κειμενα εδώ, και θα προτιμουσα να μην χασω καποιο σου.

    Ευχαριστώ και καλο σου απογευμα, Μαρια Π.

  9. Υπερβολικά καλά λόγια, και για όλα ένα μεγάλο ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: